Υγρασία

«Η 17χρονη ωραία και ευκατάστατη αστή Τριανταφυλλιά Θεοφίλου και ο 23χρονος φτωχούλης γανωματής Αλέξανδρος Αξιαρλής παντρεύονται μετά από σφοδρό έρωτα, αλληλοαπαγωγές και απειλές. Τα σύννεφα όμως δεν αργούν να φανούν. Το μαγαζί του Αλέκου δεν πάει καλά. Αυτός κατηγορεί τη Φιλιώ πως είναι κακομαθημένη, πολυέξοδη κι επιπλέον έχει εραστές. Τη ζηλεύει και τη δέρνει. Και η Φιλιώ τον αγαπάει πάντα τρελά…[…] Το πρωινό της 10ης Σεπτεμβρίου, ο Αλέκος ζητάει από τη Φιλιώ να περάσει από το γανωματάδικο. Μαλώνουν. Ξεκινάν για το σπίτι. Μαλώνουν. Ο Αλέκος βγάζει μια φαλτσέτα και ανοίγει διάπλατα την κοιλιά της Φιλιώς. Κι εκείνη ξεψυχώντας, ρωτάει τον κόσμο, που περίεργος είχε μαζευτεί από πάνω της, “Ο Αλέκος μου, τι κάνει;”»… 

Ενα από τα 13 ερωτικά εγκλήματα που παρουσιάζουν στη μουσική-θεατρική παράσταση η Μαρίνα Αντωνοπούλου κι ο Γιώργος Χούχος. 

Ενα από τα εγκλήματα που, όπως λέει ο Γιώργος, ο οποίος έχει γράψει τη μουσική για την παράσταση, διαδραματίζεται στο μεταίχμιο δύο εποχών. Πριν και μετά τον πόλεμο.

Οπως αυτή που συνέβη δύο μέρες πριν από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, στις 26 Οκτωβρίου, στις 3 τα ξημερώματα, μεταξύ του παντρεμένου και πατέρα 40χρονου Κωνσταντίνου Ανθούμενου και της 27χρονης πρώην νοσοκόμας Στέλλας Θεοχαρίδου, που έδωσαν τέλος στη ζωή τους, αφού ο έρωτάς τους κρίθηκε αδιέξοδος. 

Ολες σχεδόν οι ιστορίες της «Υγρασίας» είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας που έκανε κυρίως η Μαρίνα Αντωνοπούλου για δύο περίπου χρόνια, αντλώντας υλικό από τα αρχεία των εφημερίδων της εποχής. Ιστορίες πάθους βουτηγμένες στο αίμα, ακραίοι άνθρωποι που βγαίνουν εκτός ορίων για να εμποτίσουν το ίδιο το τοπίο της πόλης με το στίγμα τους. Ανθρωποι καθημερινοί, αυτοί που λέμε της… διπλανής πόρτας. 

«Η αφήγηση είναι το βασικό μέσο με το οποίο κατανοούμε τον κόσμο, δίνουμε νόημα στις εμπειρίες μας και οργανώνουμε τη ζωή μας» γράφει ο συγγραφέας Θεόδωρος Γρηγοριάδης και πάνω σ’ αυτά τα ίχνη κινείται όχι μόνο η «Υγρασία», αλλά και όλες οι… ιστορίες που διηγήθηκε μέχρι σήμερα η Μαρίνα Αντωνοπούλου.

Η ίδια λέει για τον εαυτό της: «Μικρή δεν ήθελα να γίνω απολύτως τίποτε όταν μεγαλώσω. Μου αρκούσε απλώς να είμαι. Μετά, του ‘δωσα και κατάλαβε: σπούδασα Αρχαιολογία, Μουσειολογία, Υποκριτική και λίγο αργότερα μαθήτευσα στην τέχνη της Αφήγησης. Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω, ο άνθρωπος και οι ιστορίες του. Και η διάθεση αυτές οι ιστορίες να μελετηθούν, να αποκωδικοποιηθούν και να κατανοηθούν, η κινητήριος δύναμη. Δεν ξέρω αν κατάφερα ποτέ να γίνω κάτι από όσα σπούδασα -πιθανότατα ναι. Οπως και να ‘χει όμως, χαίρομαι ιδιαιτέρως επειδή ό,τι κι αν είναι αυτό που κατάφερα να γίνω μοιάζει περισσότερο με πολύχρωμο ψηφιδωτό παρά με βαρετή μονοκοντυλιά». 

Τα αστυνομικά δελτία έγιναν λόγος, ο λόγος έγινε ιστορία, μουσική, οι σκηνές πάθους και βίας αποδόθηκαν με τη μουσική του Γιώργου Χούχου και συνδυάστηκαν με καταβολές από Χατζιδάκι μέχρι Nick Cave και από Kurt Weill μέχρι Dresden Dolls. 

Ο Γιώργος Χούχος λειτούργησε σχεδόν διαισθητικά. Αφησε τις ιστορίες και τους ανθρώπους της να τον οδηγήσουν.

Και τις προσέγγισε χρησιμοποιώντας διαφορετικά μουσικά υλικά:

«Αν υπάρχει κάτι που μετέπειτα αναγνωρίζω ως κοινό στοιχείο είναι το ότι έχουν γεννηθεί βατές μελωδικές γραμμές, οι οποίες, κατά περιπτώσεις, επιπλέουν πάνω σε πιο “σκοτεινές” και “δύσθυμες” αρμονίες, σαν ένας ελαφρύς κυματισμός πάνω στην επιφάνεια μιας θάλασσας που κουβαλάει βαθιά μέσα της τρικυμίες». 

Ηχοι, λέξεις, ιστορίες, άνθρωποι που στοιχειώνουν πάνω στα τείχη της πόλης. 

Μια ερωτική ιστορία που συμβαίνει την τραγική νύχτα της σφαγής του Ιππόδρομου, μια νύφη που τη θάψανε κοντά σ’ έναν πέτρινο σωλήνα ύδρευσης και την… ανέσκαψαν αιώνες μετά, μια άπιστη σύζυγος πλουσίου Θεσσαλονικιού που βρέθηκε κρεμασμένη από έναν πολυέλαιο, παράνομα, αταίριαστα για τα κοινωνικά ήθη της εποχής ζευγάρια και ανεκπλήρωτοι έρωτες, ζήλιες που βάψανε με αίμα τις πλάκες των πεζοδρομίων αυτής της πόλης που εγκλωβίζεται στην υγρασία. 

Η «Υγρασία» παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου στο Jazz bar Duende.

Οι συντελεστές της είναι: 

• Μαρία Αντωνοπούλου: αφήγηση, συγγραφή κειμένων 
• Γιώργος Χούχος: τραγούδι, πιάνο, μουσική σύνθεση 
• Πέτρος Δαμιανίδης : κοντραμπάσο 
• Πρόδρομος Μυστακίδης: τύμπανα 
• Σπυρίδων Τσαλίκης βιολοντσέλο 
• Θωμάς Βελισσάρης σκηνοθετική επιμέλεια. 

Η «Υγρασία» αποτυπώθηκε και σε μια καλαίσθητη αυτοέκδοση, με την εικονογράφηση του Βίκτωρα Μοσχόπουλου και τη γραφιστική επιμέλεια της Ελένης Τολιοπούλου.