«Τα παντελόνια δεν σε… κάνουν άντρα»

Ούτε… θεές του κυνηγιού Αρτέμιδες, ούτε δυναμικές εν μέσω ανδρών Καλλιπάτειρες, ούτε κάτοχοι ικανότητας επιβολής όπως η Ηρα. Εχουν δίκιο τα κορίτσια του ποδοσφαίρου.

Ας πάψουμε όλοι μας, όταν βέβαια αποφασίζουμε, φίλοι του ποδοσφαίρου και μέσα ενημέρωσης, να ασχοληθούμε με το γυναικείο ποδόσφαιρο στη χώρα μας, δηλαδή σπάνια, ενώ παίζουν, να τις συγκρίνουμε με μυθολογικές ή ιστορικές μορφές.

Τότε πώς; Απλά παίκτριες. Ετσι θέλουν.

Συμβολική συγκυρία μάς οδήγησε να αναρωτηθούμε για το γυναικείο ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

Λίγες μέρες μάς χωρίζουν από την παρουσίαση έρευνας της FIFPro (Παγκόσμια Ομοσπονδία Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών) για τις «συνθήκες εργασίας, παγκοσμίως, στο γυναικείο ποδόσφαιρο».

Το συμπέρασμα της ίδιας έρευνας; Κομψά διατυπωμένο, το γυναικείο ποδόσφαιρο χρήζει χειραφέτησης… Αλλιώς, θύμα κοινωνικού ρατσισμού ακόμη και σε γνωστές για την αστική συνείδησή τους ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Λίγες μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της ίδιας έρευνας, από την προηγούμενη Τρίτη ώς την Πέμπτη στον Αγιο Κοσμά (χάνεται σε βάθος χρόνου η προηγούμενη συνύπαρξη των διεθνών παικτριών), προπονήθηκε η δική μας εθνική ομάδα γυναικών.

Αν απορήσατε, ναι, διαθέτουμε εθνική ομάδα ποδοσφαίρoυ γυναικών, απαξιωμένη τόσο από τη μητέρα της την ΕΠΟ (βρίσκεται για προπόνηση αραιά και πού και, όπως ακούσαμε από τις παίκτριες, «μας συγκεντρώνουν άρον άρον όταν έχουμε επίσημες διοργανώσεις») όσο και από εμάς, τα Μέσα Ενημέρωσης, και βέβαια από τον κόσμο: «Ακόμη κι όσοι άλλοτε πήγαιναν στο γήπεδο για… οφθαλμόλουτρο, για να δουν όμορφα κορίτσια με σορτσάκια να παίζουν μπάλα, ακόμη κι αυτοί δεν έρχονται πλέον στο γήπεδο. Οταν παίζουμε, συγγενείς και φίλοι υπάρχουν στην εξέδρα. Φταίτε κι εσείς τα μέσα ενημέρωσης. Δεν “πουλάμε” όπως το αντρικό ποδόσφαιρο και μας έχετε αποκλεισμένες!» ακούσαμε από την αρχηγό της Εθνικής, άλλοτε μέσο και τώρα κεντρική αμυντικό, Ναταλία Χατζηγιαννίδου.

Δεν έχουν άδικο… Ειλικρινά, ακόμη κι αν κάποια σορτσάκια, αναπόφευκτα, ελκύουν, αν δείτε με την μπάλα στα πόδια πολλές από τις Ελληνίδες που έχει καλέσει στην Εθνική ο προπονητής τους, παλιός παίκτης του Παναθηναϊκού, Δήμος Κάβουρας, θα αναρωτηθείτε, εκτός της δύναμης, τι άλλο έχουν να ζηλέψουν από γνωστούς άντρες ποδοσφαιριστές;

Σύμφωνα με την έρευνα της FIFPro, τα κοινά προβλήματα των παικτριών παγκοσμίως έχουν αμιγώς επαγγελματικό χαρακτήρα και όχι ρίζα τους την ισότιμη αποδοχή από το κοινό όπως στην -ω ναι, ανάγωγη, καθυστερημένη και σ’ αυτό- ελληνική κοινωνία!

Τα βασικά συμπεράσματα της ίδιας έρευνας για τα κοινά προβλήματα 3.500 παικτριών (τόσες γυναίκες, επισήμως, παίζουν ποδόσφαιρο παγκοσμίως):

 To 66% των παικτριών θεωρεί ότι τα χρήματα που εισπράττει για την κατάκτηση τίτλων είναι «άδικες απολαβές», πολύ μικρότερες από αυτές των τιτλούχων ανδρών ποδοσφαιριστών.

 To 90% των γυναικών αποχωρεί πρόωρα από την ενεργό δράση «λόγω έλλειψης επαρκών απολαβών».

 Mόνο το 2% έχουν γίνει μητέρες και το 47% υποχρεώνεται να αποσυρθεί από την ενεργό δράση για να κάνει οικογένεια.

 Τα παιχνίδια με τις εθνικές ομάδες των χωρών τους δεν συνεπάγονται εισόδημα για το 35% των παικτριών και το 40% απ’ όσες τελικά πληρώνονται εισπράττουν τα χρήματα με καθυστέρηση.

 Το 33% αναγκάζεται να βρει και δεύτερο επάγγελμα για να ζήσει άνετα και το 46%, παράλληλα με την αγωνιστική δράση, σπουδάζει.

 Το 18% έχει πέσει θύμα ειρωνικής ή υβριστικής επίθεσης λόγω φύλου, το 4,5% ρατσιστικής συμπεριφοράς, το 5,4% ομοφοβικής επίθεσης και το 3,5% σεξουαλικής παρενόχλησης.

Σεξισμός, αναχρονιστικές αντιλήψεις

Δεύτερη δουλειά κάνει και η 38χρονη τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ και της εθνικής ομάδας Ελένη Πελετίδου. Αλλιώς, προσπαθεί να αποσοβήσει το κακό εντός κι εκτός γηπέδου.

Τερματοφύλακας και αστυνομικός γαρ! Ζητήσαμε το σχόλιό της για τα ίδια συμπεράσματα:

«Αυτά συμβαίνουν και στην Ελλάδα. Αλλά όχι μόνο αυτά. Πρωτάθλημα υπάρχει από τη δεκαετία του ’90, θέλει τον χρόνο του για να καθιερωθεί ως διοργάνωση, αλλά δεν θα είναι εύκολο να συμβεί όπως ήδη έχει συμβεί σε κοινωνίες του εξωτερικού. Η UEFA υποχρεώνει πλέον τις ποδοσφαιρικές ομάδες “να έχετε γυναικεία τμήματα”, αλλά είναι ακόμη ένας νόμος που υπάρχει στη χώρα μας και δεν εφαρμόζεται. Πέρα από τους νόμους, πιο σημαντικό πρόβλημα είναι η νοοτροπία. Στην Ελλάδα ξενίζει επειδή, όπως εγώ, μια γυναίκα μπορεί να είναι αστυνομικός, το ζω καθημερινά. Πόσο μάλλον να παίζει ποδόσφαιρο».

• Ποια είναι η εξήγηση όπως τη λαμβάνετε εσείς;

Αναγκαστικά θα εκφραστώ όπως και οι ανακοινώσεις των γυναικείων οργανώσεων. Απουσία αγωγής! Βιώνω σεξισμό και αναχρονιστικές αντιλήψεις με αφορμή την παρουσία μου, ως παίκτρια αλλά και γενικότερα ως γυναίκα στην καθημερινότητα. Τα ποσά είναι ανάλογα εντός κι εκτός γηπέδων.

Αλλά το ξεκαθαρίζω: Εγώ παίζω ποδόσφαιρο επειδή το αγαπώ και δεν έχω να αποδεικνύω τίποτα σε κανέναν, ό,τι κι αν νομίζει, ό,τι κι αν λέει και κάνει με αφορμή την παρουσία γυναικών με μπάλα στα πόδια.

• Η λανθασμένη αντίληψη του ανδρισμού. Ανδρας είναι ο ανδρείος και όχι ο… ψευτομάγκας.

Ετσι ακριβώς, σε βεβαιώνω ως γυναίκα. Από τις συμπεριφορές που έχω ζήσει και λόγω του ποδοσφαίρου, έχω πειστεί πως δεν είναι ανάγκη να φοράς παντελόνια για είσαι άντρας, δηλαδή «ανδρείος», όπως σωστά είπες. Πολλές γυναίκες, λοιπόν, είμαστε πιο… άνδρες, δηλαδή ευθείς, από πολλούς γένους αρσενικού.

• Σωστά, αλλά μια στιγμή. Τι μπάλα παίζετε;

Θέαμα; Συχνά υψηλού επιπέδου. Γυναίκες, σε πολλές ομάδες και στην τωρινή Εθνική, με τεχνική στον έλεγχο της μπάλας, πάσες ακριβείας, όλα τα στοιχεία του καλού ποδοσφαίρου. Υστερούμε από τους άντρες εκεί που υπαγορεύει η λογική, στη δύναμη. Πολλοί θεατές ήρθαν, πειραματικά, να δουν γυναικείο ποδόσφαιρο και ενθουσιάστηκαν.

Μακάρι η ΕΠΟ να προγραμματίζει περισσότερα παιχνίδια για την Εθνική γυναικών κι εσείς, τα δημοσιογραφικά μέσα, να προβάλλετε περισσότερο τα παιχνίδια μας, πρωταθλήματος και Εθνικής. Μόνο έτσι θα «ξυπνήσει» και θα εκσυγχρονιστεί και σε αυτό το θέμα η «ανάγωγη», όπως σωστά την αποκάλεσα, κοινωνία μας.

• Τερματοφύλακας λοιπόν… Ινδάλματα;

Ο Τσεχ επειδή είμαι και οπαδός της Τσέλσι και ο Μεξικανός Οτσέα. Παθιασμένοι και εκρηκτικοί.