Σε προηγούμενο τεύχος αναφερθήκαμε εκτενώς στα αισθηματικά κόμικς-ρομάντζα των δεκαετιών του 1950 και του 1960. Γεμάτα γλυκανάλατες ιστορίες με σασπένς, ίντριγκες, ραδιουργίες και μόνο στόχο των πρωταγωνιστριών τους το γάμο, αλλά και με ερωτικές απογοητεύσεις που ράγιζαν τις ευαίσθητες καρδιές, αποτέλεσαν ένα διακριτό είδος κόμικς με τεράστια απήχηση, ιδιαίτερα στο γυναικείο κοινό. Τα περιοδικά αυτά υπήρξαν φιλόξενο έδαφος για τους διαφημιστές προϊόντων που απευθύνονταν στις γυναίκες, όπως τολμηρά σουτιέν, σέξι εσώρουχα, καλλυντικά, σκεύη μαγειρικής, όργανα γυμναστικής κ.λπ.
Εντύπωση όμως προκαλεί σήμερα, ένα συγκεκριμένο είδος διαφημίσεων που εμφανίζονταν με μεγάλη συχνότητα στα ερωτικού τύπου κόμικς: οι διαφημίσεις για τη βελτίωση του αντρικού σώματος! Σε ολοσέλιδες καταχωρήσεις, μυώδεις μπόντι μπίλντερ της εποχής, με τετράγωνα πηγούνια, ευρέα στέρνα και ρουφηγμένες κοιλίτσες παρότρυναν τους άντρες να τους μοιάσουν αρχίζοντας γυμναστική, αγοράζοντας βαράκια και άλλα εξαρτήματα αλλά και βιβλία με επαναστατικά προγράμματα κατ’ οίκον εκγύμνασης για εντυπωσιακά αποτελέσματα σε λίγες, μόνον, εβδομάδες. Και το ερώτημα είναι: τι δουλειά είχαν αυτές οι διαφημίσεις σε περιοδικά που (υποτίθεται πως) αγοράζονταν και διαβάζονταν μόνο από γυναίκες;
Η μία απάντηση είναι προφανής: τα μελό περιοδικά διαβάζονταν και από τους άνδρες έστω κι αν αυτοί δεν το παραδέχονταν. Η δεύτερη απάντηση, όμως, ερμηνεύει καλύτερα την ύπαρξη αυτών των διαφημίσεων: η γυναίκα που αγόραζε το περιοδικό, μπορούσε να το αφήσει στο τραπεζάκι της κουζίνας, «συμπτωματικά» ανοιχτό στην κατάλληλη σελίδα, ώστε «τυχαία» να το δει ο σύζυγος ή, πιο πιθανό, να τον πείσει πιο εύκολα για τα οφέλη της γυμναστικής, με στόχο την απώλεια εκείνης της διαρκώς αυξανόμενης μπιροκοιλιάς, δείχνοντάς του το περιοδικό και συγκρίνοντάς τον με τα αρρενωπά και χαμογελαστά πρόσωπα των διαφημίσεων.
Οι διαφημιστές, από τότε, ήξεραν καλά πώς να παραπλανούν τους καταναλωτές. Και οι καταναλωτές, πειθήνιοι και προβλέψιμοι, πάντα ανταποκρίθηκαν στο ρόλο που τους είχαν γράψει.
