Η αντιπολίτευση είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Οπως και η διαφωνία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αντιπολίτευση δεν σημαίνει πάση θυσία έκφραση διαφωνίας. Αντιπολίτευση σημαίνει μια άλλη πολιτική πρόταση. Μια πρόταση που μπορεί να είναι εντελώς ή εν μέρει διαφορετική από αυτή της κυβέρνησης, συμπληρωματική, πιο ολοκληρωμένη ή και υποδεέστερη. Μια πρόταση που συζητιέται και κρίνεται ως συμβολή στη λειτουργία της δημοκρατίας και του πολιτεύματος.
Εχουμε σήμερα τέτοια αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση. Εχουμε από ορισμένα κόμματα, ανεξάρτητα αν αυτό που προτάσσουν είναι άμεσα εφαρμόσιμο. Για παράδειγμα, το ΚΚΕ συνδέει τη δράση του και τις προτάσεις του με την κοινωνική αλλαγή. Ο,τι λέει είναι πολύ ξεκάθαρο και πολιτικά συγκροτημένο – ακόμα κι αν από πολλούς κρίνεται ουτοπικό και ανεφάρμοστο.
Ποια είναι όμως η κυρίαρχη αντιπολιτευτική τάση; Αυτή που εκφράζεται από τη Ν.Δ., μερίδα της παραδοσιακής Κεντροαριστεράς και τον αντιπολιτευτικό Τύπο. Εποικοδομητική αντιπολίτευση στη βάση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός της δεν υπάρχει. Απουσιάζει πλήρως η προβολή ολοκληρωμένων προτάσεων απέναντι στην κυβερνητική πρακτική.
Βιώνουμε έναν καταστροφικό πόλεμο, μια μηδενιστική, ισοπεδωτική, πολιτικά, πρακτική και έναν συγχρονισμό δράσεων με στόχο να προκληθεί η μεγαλύτερη δυνατή φθορά στην κυβέρνηση και στα κόμματα που τη στηρίζουν. Ολες οι ενέργειες αυτού του αντικυβερνητικού- ετερόκλητου συνασπισμού και όλα τα σφυριά του χτυπούν για την επίτευξη ενός και μοναδικού στόχου: αυτοί πρέπει να φύγουν μια ώρα αρχύτερα και να έρθουμε εμείς. Αυτό δεν λέγεται αντιπολίτευση. Αυτό λέγεται βουλιμία για εξουσία.
Είμαστε οι τελευταίοι που θα υποστηρίξουμε πως αυτή η κυβέρνηση εφάρμοσε φιλολαϊκή πολιτική. Ούτε η ίδια το υποστηρίζει. Αξιοποίησε κάθε χαραμάδα για να περάσει κάποιες φιλολαϊκές δράσεις, αλλά τα μνημόνια δεν είναι πολιτική υπέρ του λαού. Είμαστε οι τελευταίοι που θα υποστηρίξουμε ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έκανε λάθη.
Φυσικά δεν είμαστε εμείς που θα αποφασίσουμε αν θα φύγει. Γι’ αυτό το ζήτημα, η απόφαση ανήκει αποκλειστικά στον λαό. Δεν μπορούμε όμως να μη σημειώσουμε ότι ο σημερινός κυρίαρχος αντιπολιτευτικός λόγος προσβάλλει τη δημοκρατία. Γι’ αυτό πιστεύουμε πως ο Νίκος Βούτσης είχε δίκιο στη χθεσινή παρέμβασή του στη Βουλή.
