Τη σεζόν 2010-2011, η ΑΕΚ με τον Μανόλο Χιμένεθ τότε «φρέσκο» στον πάγκο, είχε πετύχει τη μεγάλη νίκη στο Σπλιτ επί της Χάιντουκ με 1-3 στη φάση των ομίλων του Europa League και περίμενε τη Ζενίτ στο ΟΑΚΑ την τελευταία αγωνιστική. Οι Ρώσοι είχαν ήδη προκριθεί ως πρώτοι.
Η Ενωση ήθελε έναν βαθμό, για να μην την ενδιαφέρει τι θα έκανε η Αντερλεχτ, που υποδεχόταν τη Χάιντουκ, στις Βρυξέλλες.
Οι Ρώσοι είχαν έρθει… για τουρισμό κι αυτό φαινόταν σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Με εκτός τα «βαριά» τους όπλα, Ντάνι και Κερζακόφ.
Στο 40’ η ΑΕΚ κερδίζει πέναλτι, ο Μπλάνκο εκτελεί και στέλνει την μπάλα… στα περιστέρια. Τρία λεπτά μετά κι ενώ δείχνουν σοκαρισμένοι οι «κιτρινόμαυροι», ο Μπουχάροφ κάνει το 0-1.
Η ΑΕΚ δεν επανήλθε ποτέ, δέχτηκε άλλα δύο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο και η πρόκριση έμεινε… όνειρο.
Το κακό προηγούμενο λοιπόν υπάρχει.
Μπορεί όλη η κουβέντα μετά τη νέα… επική βραδιά απέναντι στη Ριέκα προχθές, να είναι για το «μέταλλο» αυτής της ΑΕΚ, μπορεί να θέλει δύο αποτελέσματα μέσα στη Βιέννη, αλλά υπάρχει και η άλλη ανάγνωση.
Η ΑΕΚ, αν και για μεγάλα χρονικά διαστήματα έκανε πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να είναι αρκετά για να κερδίσει, απέτυχε να το καταφέρει στην έδρα της, απέναντι τόσο στην Αούστρια όσο και στη Ριέκα.
Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο, μία ομάδα που μέχρι τώρα στον όμιλο έχει δεχτεί 16 (!) γκολ, η Αούστρια του Θόρστεν Φινκ να θέλει μία νίκη στην έδρα της για να προκριθεί.
Ενώ η ΑΕΚ έχει χάσει δύο ευκαιρίες, να πάρει τους δύο βαθμούς, που θα την έστελναν για… χριστουγεννιάτικο τουριστικό ταξίδι στη Βιέννη.
Είναι όμως μόνο αυτό το ανησυχητικό στοιχείο; Οχι. Τόσο στο ματς με την Αούστρια όσο και με τη Ριέκα προχθές, η ΑΕΚ είχε μεγάλα διαστήματα που «ισοπέδωσε» τους αντιπάλους της κι έχασε μεγάλες ευκαιρίες για καθαρές νίκες.
Τα δύο πρόσωπα
Είχε όμως κι άλλα διαστήματα, που στο μεν ματς με την Αούστρια την έφεραν… με συνοπτικές διαδικασίες από το 1-0 στο 1-2 κι απέναντι στη Ριέκα θα μπορούσαν να την είχαν φέρει με ένα… ξεκούραστο για τους Κροάτες 0-4 στο ημίχρονο.
Η ουσία είναι πως όταν μετά από όλα αυτά και με δύο ευκαιρίες στην έδρα σου να καθαρίσεις, πας τελευταία αγωνιστική να παίξεις την πρόκριση στην έδρα του αντιπάλου και με ήττα να μένεις έξω, καλό δεν είναι. Πόσο μάλλον, όταν υπάρχουν δείγματα πως και είσαι πολύ καλύτερος, αλλά και μπορείς με ευκολία να βρεθείς… στο καναβάτσο.
Η ΑΕΚ αν χάσει στη Βιέννη, από τη μεγάλη υπέρβαση που συνιστά η ώς τώρα ευρωπαϊκή της παρουσία φέτος, βάσει βαθμολογικού συντελεστή όταν ξεκινούσε η περιπέτεια, θα έχει να χρεωθεί και να θυμάται μία μεγάλη αποτυχία. Γιατί τελικά, αυτό θα μείνει. Θα έχει μείνει έξω από μία ομάδα που σε δύο ματς με τη Μίλαν έφαγε δέκα γκολ, όταν η ΑΕΚ δεν δέχτηκε κανένα και πήρε και δύο βαθμούς. Θα είναι αποτυχία, βάσει των στάνταρντ που η ίδια έθεσε.
Οι Αυστριακοί είναι το φαβορί πλέον
Το ερώτημα είναι λοιπόν ποια ΑΕΚ θα εμφανιστεί στη Βιέννη. Αυτή που κατά διαστήματα κυριάρχησε απόλυτα απέναντι στους αντιπάλους της ή αυτή που σε άλλα διαστήματα… έτρεχε και δεν έφτανε;
Και πώς θα φτάσει ώς τη Βιέννη η ΑΕΚ; Θα τη βγάλει καθαρή από επιπλέον απουσίες ώς τότε; Ο Σιμόες που έχει μείνει το μοναδικό καθαρό αμυντικό χαφ επιπέδου ενδεκάδας, παίζει στο όριο, χωρίς εναλλακτική από πίσω του κι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύεις να τον χάσεις, με την πίεση που υφίσταται.
Θα αποφασίσει ο Χιμένεθ να χρησιμοποιήσει κι άλλα «πιόνια» από αυτά που έχει στη διάθεσή του; Κονέ και Πατίτο έδειξαν προχθές πως μπορούν να δώσουν λύσεις κι επιλογές, μέσα στο βαρύ πρόγραμμα που εξακολουθεί να έχει η Ενωση.
Αλλά το πιο σημαντικό είναι να πάει η ΑΕΚ στην Αυστρία συνειδητοποιημένη πως έχει πάθει ήδη ζημιά κι όχι… στο συννεφάκι, μίας ανωτερότητας που σε συνδυασμό με το περιθώριο για δύο αποτελέσματα δήθεν την καθιστά φαβορί.
Φαβορί δεν είναι πλέον η ΑΕΚ. Φαβορί είναι μία ομάδα που κόντρα σε κάθε λογική από όσα έχουν γίνει στις πέντε αγωνιστικές ώς τώρα, απέκτησε μία ευκαιρία να παίξει την πρόκριση ως γηπεδούχος.
