Οι συνέπειες μια «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης

Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ. Είναι πασίγνωστο πως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτησή του ερχόταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα, από την «άκρα δεξιά» έως την «ανανεωτική αριστερά», τον τότε ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο «πατριάρχης» της τελευταίας, Λεωνίδας Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια, είχε εκστομίσει το γνωστό «πλην Λακεδαιμόνιων», για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές «φιέστες».

Το ΚΚΕ, και τότε και σήμερα, πατά σταθερά στην πραγματικότητα, η οποία διδάσκει πως για να εξασφαλιστούν η ειρήνη, η ασφάλεια και η ευημερία των λαών δεν είναι αρκετό το όνομα. Μάλιστα η ονοματολογία μπορεί να δράσει αποπροσανατολιστικά, να κρύψει τους πραγματικούς κινδύνους για τους λαούς, οι οποίοι βρίσκονται στη σύγκρουση των συμφερόντων μεγάλων μονοπωλίων, στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Αλλωστε, ας μη λησμονούμε, με δική τους απροκάλυπτη παρέμβαση φτάσαμε στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και στη δημιουργία του προβλήματος.

Οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις επιδιώκουν την αξιοποίηση μειονοτικών κι αλυτρωτικών ζητημάτων για την εξυπηρέτηση των δικών τους οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Αυτά τα συμφέροντα, που είναι ξένα προς τα συμφέροντα των εργαζομένων, μπορεί να προκαλέσουν πραγματικό μακελειό.

Δεν τελειώνουμε, όπως μας καθησυχάζουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, με το όνομα, ακόμα κι αν εισακουστεί ύστερα από 25 χρόνια το ΚΚΕ κι επιλεγεί ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, που στην περίπτωση που έχει το όνομα «Μακεδονία» ή «Μακεδονικό», αυτό να έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικό προσδιορισμό.

Απομένουν ακόμα πολλά να γίνουν ώστε να αποτραπεί η αλυτρωτική προπαγάνδα από κυρίαρχους κύκλους της ΠΓΔΜ αλλά και από εθνικιστικές δυνάμεις στη χώρα μας. Το κρίσιμο μάλιστα ζήτημα είναι αυτό της διεύρυνσης και της ενίσχυσης στην περιοχή μας τέτοιων ιμπεριαλιστικών ενώσεων, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε.

Βεβαίως φανταζόμαστε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κύριος Τσίπρας απέναντι στον «διαβολικά καλό» –όπως τον χαρακτήρισε– Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ. Λέμε «φανταζόμαστε», γιατί επίσημα, παρότι το ΚΚΕ τον έχει προκαλέσει να μιλήσει γι’ αυτές από το βήμα της Βουλής, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως ό,τι «μαγειρεύεται» αυτή την εποχή γύρω από το όνομα της ΠΓΔΜ έχει ορίζοντα τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ κι αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ένταξης αυτής της χώρας στο ΝΑΤΟ.

Κάποιος, βλέποντας τις εξελίξεις κοντόφθαλμα, θα έλεγε «δε βαριέσαι», αν είναι να λυθεί ένα ζήτημα που ταλανίζει τις σχέσεις δύο χωρών εδώ και 25 χρόνια… «ας ποτιστεί κι η γλάστρα», δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ. Μονάχα που τα πράγματα δεν είναι έτσι, γιατί το ΝΑΤΟ δεν είναι… γλάστρα, αλλά ο πολιτικο-στρατιωτικός βραχίονας του αμερικανο-ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού.

Κι αυτός ο βραχίονας με την κίνηση αυτή, όπως λίγο νωρίτερα με την ενσωμάτωση του Μαυροβουνίου στους «κόλπους» του (χωρίς καν δημοψήφισμα, όπως είχαν υποσχεθεί οι Αρχές της χώρας), αποσκοπεί στο να βάλει φραγμό στα ανταγωνιστικά μονοπωλιακά συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων, να «σφραγίσει» την περικύκλωση της Ρωσίας από τη Βαλτική ώς τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ειρηνικό ωκεανό.

Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη, λαμβάνοντας υπόψη πως η διαπάλη δημιουργεί πλέον ανοιχτές πολεμικές πληγές, που αιμορραγούν, στη Συρία, στη Βόρεια Αφρική, στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία κ.α.

Επιπλέον, αν νομίζει κανείς πως η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ αυτόματα θα αποσοβήσει τυχόν κινδύνους παραπέρα εμπλοκής των διμερών σχέσεων, ας ρίξει μια ματιά στην πολύχρονη πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποδεικνύει πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα και την ασφάλεια των λαών, αλλά, αντίθετα, αποτελεί παράγοντα όξυνσης των προβλημάτων και ενδυνάμωσης αμφισβητήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Νά γιατί το ΚΚΕ αγωνίζεται για να αναπτυχθεί ισχυρή αντίσταση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του «διαίρει και βασίλευε» στα Βαλκάνια κι ευρύτερα, ενάντια στη χρησιμοποίηση από τους ιμπεριαλιστές υπαρκτών ή και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στους διαμελισμούς κρατών, στη δημιουργία προτεκτοράτων, στις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων.

Η πείρα του λαού μας επιβεβαιώνει πως η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ εμπλέκει τη χώρα και τον λαό μας σε επικίνδυνους σχεδιασμούς κι επιπλέον κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Η θέση μας είναι πως οι ανάγκες των λαών της περιοχής και η αμοιβαία επωφελής συνεργασία των χωρών μπορούν να διασφαλιστούν μόνο με την αποδέσμευση από αυτές και κάθε άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με τους λαούς νοικοκύρηδες στον τόπο τους.

*Μέλος της Κ.Ε. και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κ.Ε. του ΚΚΕ