Διχαστικό κάλεσμα σε… ενότητα α λα Τραμπ

Γίνεται να ζητάς από τους συμπατριώτες σου να «παραμερίσουν τις διαφορές τους» και να βρουν «ένα κοινό πεδίο συνεννόησης» στο όνομα της παναμερικανικής ενότητας και στη συνέχεια να επαναλαμβάνεις με ύφος χιλίων καρδιναλίων όλες τις θέσεις που έχουν διχάσει βαθιά εδώ και ένα χρόνο θητείας σου τον αμερικανικό λαό; Φυσικά και γίνεται –αν σε λένε Ντόναλντ Τραμπ.

Στην πολυαναμενόμενη ομιλία του για την «Κατάσταση του Εθνους» λοιπόν ο επιλεγόμενος και «Πρόεδρος του Χάους» δικαίωσε το συγκεκριμένο παρανόμι του, σπέρνοντας ξανά τους σπόρους της διχόνοιας και της σύγκρουσης εντός και εκτός συνόρων: αφού πρώτα κάλεσε τους Αμερικανούς, και ιδιαίτερα τους Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς βουλευτές που τον άκουγαν, να «τα βρουν» για το καλό του έθνους και πρότεινε την εκπόνηση ενός κοινού μακροπρόθεσμου διακομματικού προγράμματος ύψους 1,5 τρισ. δολαρίων (!) για την αναστήλωση των (σε πολλές περιπτώσεις… τριτοκοσμικών) δημόσιων υποδομών της χώρας, στη συνέχεια έβγαλε τη μάσκα του «συμφιλιωτή» και επέστρεψε στο γνωστό διχαστικό του πρόσωπο.

Πρώτα, αυτοεπαινέθηκε για τα συνεχή ιστορικά ρεκόρ των χρηματιστηριακών δεικτών και την «ιστορικά υψηλή» απασχόληση και καυχήθηκε ότι με την πρόσφατη φορολογική μεταρρύθμιση που προώθησε, η οποία κατά γενική ομολογία θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την ανισότητα υπέρ των πλουσιότερων Αμερικανών, θα υπάρξει «πολύ ταχύτερη ανάπτυξη» της αμερικανικής οικονομίας: «Δεν ήταν ποτέ καλύτερη στιγμή για να αρχίσουμε να ζούμε το αμερικανικό όνειρο» υποστήριξε.

Κατόπιν έπιασε το δεύτερο πιο αγαπημένο του θέμα, την (αντι-)μετανάστευση, χαρακτηρίζοντας «δίκαιη» την πρότασή του για την αντιμετώπιση του ζητήματος της μετανάστευσης μέσω της κατασκευής τείχους στα σύνορα με το Μεξικό: «Για δεκαετίες τα ορθάνοιχτα σύνορα επέτρεψαν στα ναρκωτικά και στις συμμορίες να σαρώσουν τις πιο ευάλωτες κοινότητές μας. Επέτρεψαν σε εκατομμύρια χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους να μπουν στον ανταγωνισμό για τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς με τους φτωχότερους Αμερικανούς. Και το πιο τραγικό, στοίχισαν τη ζωή αθώων» υποστήριξε θρασύτατα ο Τραμπ.

Η «παγωμάρα»

Ο πρόεδρος που στην ουσία εκβιάζει τις τελευταίες μέρες τους Δημοκρατικούς να χρηματοδοτήσουν με πάνω από 25 δισ. δολάρια τα σχέδιά του για το τείχος, με αντάλλαγμα να μην προχωρήσει σε μαζικές απελάσεις εκατοντάδων χιλιάδων γεννημένων στις ΗΠΑ παιδιών μεταναστών. Των περίφημων «Dreamers», ένα… δείγμα των οποίων είχαν προσκληθεί χτες και στην αίθουσα του Καπιτωλίου ως άλλοι αιχμάλωτοι πολέμου.

Οπως ήταν φυσικό, μόνο η… ενότητα δεν συνόδευσε την τυπικά εμπρηστική ομιλία του: οι Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές τον επευφημούσαν όρθιοι με βροντερές ιαχές, ενώ οι Δημοκρατικοί τον άκουγαν σιωπηλοί, καθισμένοι στα έδρανά τους.

Η «παγωμάρα» αυτή συνεχίστηκε και όταν ο Τραμπ πέρασε στην εξωτερική πολιτική, χαρακτηρίζοντας ανοιχτά τη Ρωσία και την Κίνα «αντίπαλες χώρες» που «απειλούν τα συμφέροντά μας, την οικονομία μας και τις αξίες μας», για να ζητήσει αμέσως μετά από τους βουλευτές να εγκρίνουν τις μεγάλες αυξήσεις που ζητά για τις στρατιωτικές δαπάνες και ιδιαίτερα για να «εκσυγχρονιστεί και να ανασυνταχτεί το πυρηνικό μας οπλοστάσιο», ώστε να «καταστεί τόσο ισχυρό που θα αποτρέπει οποιαδήποτε επίθεση», τονίζοντας μάλιστα πως «η αδυναμία είναι ο πιο σίγουρος δρόμος προς τη σύγκρουση…».

Ιδιαίτερα σκληρός εμφανίστηκε ο Τραμπ και έναντι της Βόρειας Κορέας, αποκαλώντας το πυραυλικό της πρόγραμμα «απειλή για την επικράτειά μας» και τονίζοντας πως δεν θα ακολουθήσει την πολιτική του «εφησυχασμού» και των «παραχωρήσεων» και δεν θα επαναλάβει «τα λάθη προηγούμενων κυβερνήσεων που μας οδήγησαν σε αυτή την πολύ επικίνδυνη κατάσταση».

Ως προς το Ιράν, αντίθετα, ο πρόεδρος επέλεξε να πει ότι η Αμερική «στέκεται στο πλευρό του ιρανικού λαού στον θαρραλέο αγώνα του για την ελευθερία» ενάντια στη «διεφθαρμένη δικτατορία» της Τεχεράνης και τα «εγκλήματά της» και επαναλαμβάνοντας την έκκλησή του για ανάκληση «της καταστροφικής συμφωνίας για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα».

Και, σαν τελευταία «πινελιά», ανακοίνωσε πως λίγο πριν υπέγραψε το διάταγμα για να παραμείνει ανοιχτό το κολαστήριο του Γκουαντάναμο στην Κούβα, που ο προκάτοχός του Ομπάμα είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να κλείσει…

Τα βλέμματα πάνω της

Ολα τα βλέμματα πάντως ήταν στραμμένα (και) χτες στην πρώτη κυρία, τη Μελάνια, που παρακολούθησε την ομιλία καθιστή -μάλιστα δεν σηκώθηκε καν για να χειροκροτήσει στο τέλος-, με μια αγέλαστη, βλοσυρή έκφραση, που από πολλούς ερμηνεύτηκε ως ένδειξη δυσαρέσκειας για τις πρόσφατες αποκαλύψεις περί σειράς ερωτικών συνευρέσεων του συζύγου της με τη γνωστή πορνοστάρ Στόρμι Ντάνιελς το 2006.

Φυσικά σχολιάστηκε πολύ και η… πολιτική ενδυματολογική επιλογή της Μελάνια, αφού προτίμησε λευκό συνολάκι, όπως είχαν κάνει πέρσι οι γυναίκες βουλευτές των Δημοκρατικών, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τον επιθετικό σεξισμό του «μάτσο» αντρούλη της.

Να σημειωθεί δε πως αμέσως μετά την ομιλία Τραμπ η Στόρμι Ντάνιελς εμφανίστηκε στο δίκτυο ABC, στην εκπομπή «Jimmy Kimmel Live!», αλλά απέφυγε προσεκτικά να απαντήσει σε όλες τις επίμαχες ερωτήσεις για τη θρυλούμενη… ύπτια σχέση της με τον πρόεδρο, «φουντώνοντας» με αυτό τον τρόπο κι άλλο τις πληροφορίες ότι έχει υπογράψει «συμφωνία σιωπής» με αντάλλαγμα 130.000 δολάρια!