ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Δημήτρης Ψαρράς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δεν της έφτανε της κυρίας Μπακογιάννη το άδειασμα από τον αρχηγό-αδελφό της με την πρόωρη εξαίρεσή της από το μελλοντικό και φυσικά υποτιθέμενο κυβερνητικό σχήμα. Τώρα χρησιμοποιείται και σαν σάκος του μποξ από τους υπερεθνικόφρονες της παράταξής της, οι οποίοι επιχειρούν να της αποδώσουν «ενδοτική» στάση στο Μακεδονικό την περίοδο της κυβέρνησης Καραμανλή.

Η αλήθεια είναι ότι – όπως αποκάλυψε τη Δευτέρα η «Εφ.Συν.»– δεν υπήρξε καμιά διάσταση μεταξύ της υπουργού Εξωτερικών και του τότε πρωθυπουργού στο ζήτημα. Και πρέπει να πιστωθούν και στους δύο οι συντονισμένες ενέργειες που οδήγησαν στο Βουκουρέστι, κάτι που αναγνωρίστηκε από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, με εξαίρεση τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τους συνεργάτες του στον ΛΑΟΣ (Αδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης).

Την επιχείρηση «ενοχοποίησης» της κυρίας Μπακογιάννη ξεκίνησαν πριν από δέκα μέρες οι οργανωτές του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης, με προφανή σκοπό να απαλλάξουν από το «άγος» της σύνθετης ονομασίας τον Κώστα Καραμανλή και κατ’ επέκταση τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τη σκυτάλη παρέλαβαν στελέχη της Δεξιάς και δημοσιογράφοι του χώρου, με τον προφανή στόχο να αντιμετωπίσουν το βάσιμο επιχείρημα της κυβέρνησης ότι σήμερα ακολουθείται η «εθνική γραμμή» που χαράχτηκε το 2007-2008.

Φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα ντοκουμέντα από τη διπλωματική κινητικότητα που είχαν αναπτύξει εκείνη την περίοδο η Ντόρα Μπακογιάννη και άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες, όπου αποδεικνύεται ότι υπήρξε απόλυτη σύμπλευση με τον Κώστα Καραμανλή, ενώ και ο Αντώνης Σαμαράς ουδέποτε εξέφρασε τότε τη διαφωνία του. Συντάχθηκε πλήρως με τη γραμμή αυτή. Το ότι υπήρξε τότε διαφοροποίηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν το υποστηρίζει φυσικά ούτε ο πιο φανατικός του οπαδός.

Με τη γραμμή Καραμανλή-Μπακογιάννη είχαν συνταχθεί όλες οι τάσεις του κόμματος και πρώτος πρώτος ο κ. Μολυβιάτης, ο εκφραστής της γραμμής του ιδρυτή του κόμματος. Αυτό που επίσης προκύπτει από τα ντοκουμέντα αυτά είναι ότι η εξωτερική πολιτική προσδιοριζόταν (και τότε) από τις κομματικές σκοπιμότητες στο εσωτερικό της χώρας.

Τα επίσημα κείμενα που αποκαλύπτουμε είναι εμπιστευτικά τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα οποία έχουν διαρρεύσει στα WikiLeaks.