Το λευκό του σακάκι, ασορτί με τα άσπρα του άσπρα του μαλλιά αλλά και τον Λευκό Πύργο της καρδιάς του, μαζί με το μαύρο παπιγιόν του έκαναν τον μαυρισμένο Νίκο Γκάλη να λάμπει στην πιο μεγάλη στιγμή που ονειρεύεται να ζήσει κάθε άνθρωπος του μπάσκετ. Η επίσημη είσοδός του στο «Hall of Fame» του Naismith Memorial Basketball στη Μασαχουσέτη, μαζί με την υπόλοιπη τάξη του 2017, έγινε τα ξημερώματα του Σαββάτου και θύμιζε βραδιά Οσκαρ!
Ο «γκάνγκστερ» του ελληνικού μπάσκετ ανέβηκε στο πόντιουμ του «Symphony Hall», συνοδευόμενος από τον παλιό του αντίπαλο Μπομπ Μάκαντου, και συγκλόνισε με την τετράλεπτη ομιλία του:
Θα ήθελα να πω ότι αποτελεί μεγάλη μου τιμή να γίνομαι μέλος του Hall of Fame. Ενα όνειρο έγινε πραγματικότητα κι εδώ δίπλα μου είναι ο Μπομπ Μάκαντου, ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες που έχω αντιμετωπίσει στην καριέρα μου. Μας συνδέουν σπουδαίες μονομαχίες με τον Μπομπ. Ευχαριστώ τους φίλους μου που με ακολούθησαν εδώ, είναι σαν αδέρφια για μένα. Παλιοί συμπαίκτες μου στο Σίτον Χολ. Τότε, στο Σίτον Χολ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έφτανα εδώ. Το όνειρό μου ήταν να παίξω στο ΝΒΑ, επιλέχθηκα από τους Σέλτικς μαζί με τον τρομερό Λάρι Μπερντ. Είχα προτάσεις από αρκετές ομάδες από την Ελλάδα.
Μέχρι τότε δεν ήξερα ότι υπήρχε μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο Αουερμπαχ ήθελε να μείνω, αλλά πήρα μια απόφαση για την οποία δεν θα μετανιώσω ποτέ στη ζωή μου. Πήγα στην Ελλάδα και το 1987 η Ελλάδα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ολο το έθνος βγήκε στους δρόμους, το μπάσκετ έγινε εθνικό άθλημα και η Ελλάδα είναι από τις κορυφαίες ομάδες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τότε σε κάθε αυλή σπιτιού, σε κάθε αυλή σχολείου τοποθετήθηκε μια μπασκέτα.
Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό που ζω σήμερα. Το θέμα δεν είναι η κατάκτηση τίτλων, αλλά κάτι άλλο, πιο σημαντικό που θα σας αποκαλύψω σήμερα. Μια μέρα περπατούσα στη γειτονιά μου στη Θεσσαλονίκη και με σταμάτησε μια κυρία. Νόμιζα ότι ήθελε μια αναμνηστική φωτογραφία ή ένα αυτόγραφο. Με φώναξε “Νίκο, Νίκο”, έτσι με φωνάζουν. Μου είπε “θέλω να σ’ ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου γιατί έσωσες τον γιο μου, του έκανες το μεγαλύτερο δώρο”. Μετά μου εξήγησε ότι ο γιος της ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά αλλά το ξεπέρασε, βρήκε το νόημα της ζωής κι έγινε αθλητής μπάσκετ.
Θέλω να ευχαριστήσω τους προπονητές μου και τους συμπαίκτες μου στο Σίτον Χολ, τον σύλλογό μου τον Αρη Θεσσαλονίκης που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην καριέρα μου, τη γυναίκα μου και την κόρη μου Στέλλα.
Την προηγουμένη ξενάγησε στις γειτονιές του Νιου Τζέρσεϊ, εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε λες και ήταν προορισμένος να γίνει ο «θεός του ελληνικού μπάσκετ», τη μικρή Στέλλα και τη γυναίκα του Ελένη που τον συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι ζωής.
Για την Ιστορία, μαζί με τον Νικ στην τάξη του 2017 συμπεριλαμβάνονταν: ο Τρέισι ΜακΓκρέιντι (παίκτης), ο Μάνι Τζάκσον (πρόεδρος των Χάρλεμ), ο Τζέρι Κράουζε (αείμνηστος παράγοντας των θρυλικών Μπουλς), η Μάφετ ΜακΓκροου (κόουτς του γυναικείας ομάδας του Notre Dame), ο Τζορτζ ΜακΓκίνις (παίκτης), ο Μπιλ Σελφ (κόουτς του Κάνσας), η Ρεμπέκα Λόμπο (παίκτρια), ο Ζακ Κλέιτον (παίκτης), ο Ρόμπερτ Χιουζ (προπονητής) και ο Τομ Τζέρνστετ (παράγοντας).
