Κύμα διαμαρτυρίας κατά της πολιτικής του αντιμετωπίζει ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν με νέες κινητοποιήσεις κατά των μεταρρυθμίσεών του, ενώ σάλο από αντιδράσεις έχει προκαλέσει η υπερεξουσία που ασκεί οδηγώντας σε ανταρσία αρκετά μέλη του κόμματός του.
Για τέταρτη φορά τα συνδικάτα κάλεσαν τους Γάλλους σε κοινωνικές κινητοποιήσεις προκειμένου να αντιπαρατεθούν στη φιλελεύθερη πολιτική του Μακρόν και ειδικότερα στον επίμαχο νόμο για την εργασία, ο οποίος πλήττει κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα.
Στην εθνική ημέρα κινητοποιήσεων πραγματοποιήθηκαν συνολικά 160 διαδηλώσεις.
Οι κινητοποιήσεις είχαν -σύμφωνα με τις Αρχές τουλάχιστον- λιγότερη συμμετοχή από τις προηγούμενες, παρ’ όλο που όλα τα συνδικάτα κάλεσαν τους εργαζομένους και τους νέους να συνεχίσουν τον αγώνα.
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν ενώ ο πρόεδρος Μακρόν επιδιώκει να ανακτήσει την υψηλή δημοτικότητα που έχασε.
Για να εξουδετερώσει την ετικέτα του «Προέδρου των Πλουσίων», ξεκίνησε επισκέψεις σε λαϊκά προάστια, συνάντησε πολυάριθμους ανθρώπους, ανήγγειλε μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.
Ωστόσο το επικοινωνιακό «σόου» του προέδρου δεν έπεισε τους Γάλλους. Ο Μακρόν θεωρεί ότι προκάλεσε έκρηξη του «παλιού πολιτικού συστήματος» και πιστεύει ότι το κόμμα του ενσαρκώνει την «ανανέωση».
Ομως σύμφωνα με δημοσκόπηση της τηλεόρασης BFM, 62% των Γάλλων δηλώνουν ότι το μακρονικό κόμμα δεν διαφέρει από τα παλιά κόμματα.
Για πρώτη φορά πριν από το μεγάλο ιδρυτικό συνέδριο του κινήματος του Μακρόν «La Republique en Marche – H Δημοκρατία Εμπρός», ξέσπασε ανταρσία μελών που αποχώρησαν με πάταγο, καταγγέλλοντας την έλλειψη δημοκρατίας και την έλλειψη εκπροσώπησης της αγωνιστικής βάσης που συνέβαλε στην εκλογική νίκη του προέδρου.
Δεκάδες μέλη του κόμματος είχαν ήδη ξεκινήσει από το καλοκαίρι εκστρατεία κατά του εσωκομματικού συστήματος και είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη για να θέσουν υπό κρίση την εγκυρότητα του καταστατικού του προεδρικού κόμματος.
Η εξέγερση μεταδόθηκε σε μερικά από τα 3.000 ηγετικά στελέχη των τοπικών επιτροπών. Τριάντα άτομα με σημαντική δράση στο κόμμα άσκησαν προσφυγή ενώπιον του Πλημμελειοδικείου προκειμένου να επιτύχουν την ακύρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για την έγκριση του καταστατικού.
Οι αντιδράσεις κατά του τρόπου λειτουργίας του κόμματος φούντωσαν όταν έγινε γνωστό ότι για τη θέση του γενικού εκπροσώπου του κόμματος υπήρχε ένας μοναδικός υποψήφιος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Κριστόφ Καστανιέρ, «ημέτερος» του Μακρόν, ο οποίος τον προώθησε. Υπουργός αρμόδιος για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο, ο Καστανέρ δήλωσε ότι επιθυμεί να διατηρήσει τον υπουργικό του θώκο.
Τα ΜΜΕ δημοσίευσαν ειρωνικά σχόλια για τον «διορισμό» του στην ηγεσία του κόμματος και για την αθέμιτη «διπλοθεσία» του, αν παραμείνει υπουργός.
Κι έτσι, παραμονή του ιδρυτικού συνεδρίου του μακρονικού κόμματος, σαν βόμβα έπεσε η είδηση της αποχώρησης 100 μελών από το κίνημα του Μακρόν, που καταγγέλλουν «το δημοκρατικό έλλειμμα εντός των δομών του νέου κόμματος».
Οι «αντάρτες» είναι στην πλειονότητά τους απλά μέλη, αλλά μεταξύ τους υπάρχουν και εκλεγμένα στελέχη, προεδρεύοντες σε τοπικές επιτροπές και σύνδεσμοι από όλη τη Γαλλία.
Τα εκατό αυτά μέλη δημοσίευσαν ένα κείμενο στο οποίο καταγγέλλουν την ύπαρξη δημοκρατικού ελλείμματος εντός της LREM, κυρίως όσον αφορά την εκλογή της νέας ηγεσίας του κόμματος.
Σε αντίθεση με όσα ισχύουν σε άλλα κόμματα, τα μέλη της LREM δεν πρόκειται να ψηφίσουν (στο συνέδριο). Για τη νέα ηγεσία θα ψηφίσει ένα σώμα εκλεγμένων, υπουργών, στελεχών και 200 μελών που έχουν προκύψει από κλήρωση.
Στο κείμενό τους οι «αντάρτες» αναφέρουν ότι η LREM προσβάλλει τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας με μία οργανωτική δομή παρόμοια με το παλαιό καθεστώς.
Το κείμενο αναφέρει ότι τα μέλη του κόμματος καταγγέλλουν τη λατρεία γύρω από την προσωπικότητα του Εμανουέλ Μακρόν και νιώθουν ότι δεν μετράει η γνώμη τους.
Το κίνημα LREM δεν κατόρθωσε να βασιστεί σε μια υπεύθυνη δεοντολογική προσέγγιση που να σέβεται τις δημοκρατικές αρχές: την ελευθερία της συνείδησης και την έκφραση των ενεργών μελών του.
Εχει κάνει την επιλογή μιας κάθετης λειτουργίας και μιας διακυβέρνησης από τις ελίτ, περιφρονώντας τις ικανότητες και τη συλλογική νοημοσύνη, με αποτέλεσμα να έχει το κίνημα προοδευτικά αποκοπεί από τις ζωντανές δυνάμεις του.
Η συλλογική παραίτηση των 100 «ανταρτών» έγινε μέσω δικαστικού επιμελητή, ο οποίος θα καταθέσει επίσημα στην έδρα του νέου κόμματος τις επιστολές παραίτησης.
