Ο πράσινος «εφιάλτης» και… το φως στο βάθος του τούνελ

Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν από την αυγή. Ο Παναθηναϊκός χαροπαλεύει και προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή έχοντας μοναδική χειροπιαστή ελπίδα για την αποφυγή της ολοκληρωτικής καταστροφής τον κόσμο του, τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές του. Κανέναν άλλον. 


Ο σύλλογος φυτοζωεί απελπισμένος, αλλά δεν θα το βάλει εύκολα κάτω, ακόμη κι αν χρειαστεί να παλέψει κόντρα σε θεούς και δαίμονες.

Το ζήτημα είναι αμιγώς προσωπικό και πρωτίστως συνειδησιακό για κάθε φίλο του Παναθηναϊκού.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο σύλλογος τον χρειάζεται περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Ο ένας δρόμος είναι καναπές και απάθεια. Ο άλλος δρόμος είναι συνείδηση καθαρή κι ό,τι βγει.

Στη χειρότερη στιγμή της ιστορίας του συλλόγου είναι αυτονόητο ότι απαιτείται η μέγιστη δυνατή συσπείρωση και η μαζική παρουσία του κόσμου του Παναθηναϊκού στο γήπεδο, αρχής γενομένης από σήμερα (6.15 μ.μ.) με τον ΠΑΣ Γιάννινα στη Λεωφόρο.

Αλλά και η οικονομική συνεισφορά στο μέτρο του δυνατού με τον τρόπο που εκφράζει καλύτερα τον καθένα: απ’ τον τραπεζικό λογαριασμό που θα δημοσιοποιήσουν οι οργανωμένοι της Θύρας 13, απ’ αυτόν της επιτροπής σωτηρίας που βρίσκεται σε φάση προεργασίας (ψηστήρι κυρίως σε Σαραβάκο, Καραγκούνη για να βγουν μπροστά), των παλαιότερων παλαιμάχων (Δομάζος, Αντωνιάδης και λοιποί) που βρίσκεται σε φάση ανακοινώσεων για βοήθεια ή ακόμα κι από πρωτοβουλίες απλών φιλάθλων μέσω των social media. Σαν αυτή του δημοσιογράφου και εκφωνητή των ενδεκάδων στο γήπεδο της Λεωφόρου, Κώστα Παπαγεωργίου, που επιχειρεί να μαζέψει στη σελίδα του στο facebook 340.000 Παναθηναϊκούς ικανούς να βάλουν από 50 ευρώ έκαστος προκειμένου να φτάσουν στο ποσό των 17 εκατ. που καλύπτουν τη φετινή χρήση. Δεν έχει ωστόσο και τόσο μεγάλη σημασία ο τρόπος όσο το αποτέλεσμα.

Ο στόχος, σε πρώτη φάση, είναι ξεκάθαρα να βγει η φετινή σεζόν, να μη βαρέσει «κανόνι» ο σύλλογος, αλλά και να μην πέσει κατηγορία αγωνιστικά μετά τον… Αρμαγεδδώνα, το τσουνάμι που έρχεται. Τα υπόλοιπα, εδώ που φτάσαμε, έπονται.

Οσον αφορά το μέλλον, το μόνο σίγουρο είναι ότι ουδείς μπορεί να το προβλέψει ούτε φυσικά να προδικάσει τις όποιες εξελίξεις.

Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, εν τούτοις, προκύπτουν και κάποια πιθανά ενδεχόμενα: το πρώτο πιθανό ενδεχόμενο είναι το τραγικότερο όλων και περιλαμβάνει την ολοκληρωτική καταστροφή.

Το δεύτερο ενδεχόμενο είναι να δοθεί η μάχη απ’ τον κόσμο και όσους έχουν μείνει στον σύλλογο, να σωθεί η φετινή σεζόν και το καλοκαίρι να δημιουργηθεί μια ομάδα χαμηλού κόστους και αγωνιστικών προσδοκιών (π.χ. με μπάτζετ 5 εκατ. ευρώ), με αποκλειστικό στόχο τη μείωση του χρέους βραχυπρόθεσμα.

Το τρίτο ενδεχόμενο είναι να περάσει το μαρτύριο των επώδυνων μηνών, όσοι κι αν είναι αυτοί, να «καθαρίσει» η ΠΑΕ από τα πολλά βάρη, να γίνει ο σύλλογος πιο ελκυστικός στους επιφανείς Παναθηναϊκούς και κάποιος εξ αυτών να αναλάβει το «τριφύλλι», κυριολεκτικά ως σωτήρας.

Το μοναδικό φως στο τούνελ που δεν φαίνεται καν, αλλά είναι πιθανό να υπάρχει στο βάθος του ορίζοντα, σχετίζεται με το παρελθόν και αφορά το μέλλον.

Είναι μάλλον απίθανο να προκύψει κάτι εντελώς καινούργιο, εγχώριο ή εκτός συνόρων, για τον Παναθηναϊκό. Δεν αποκλείεται επίσης όσοι σχετίζονταν στο πρόσφατο παρελθόν με την ομάδα να βρίσκονται σε καθεστώς πίεσης για όσα συμβαίνουν.

Μικρής ή μεγάλης πίεσης, ανάλογα με την περίσταση, αλλά πίεση είναι πιθανό να αισθάνονται.

Ο καθείς στον κύκλο του, στο περιβάλλον του, σε συνευρέσεις και εκδηλώσεις, ίσως και μέσα στην ίδια του την οικογένεια, είναι πιθανό να εισπράττει ερωτήματα για τον Παναθηναϊκό.

Από τον Βαρδινογιάννη και τον Γιαννακόπουλο μέχρι τον Πατέρα. Πιθανότατα, δε, και η πολιτεία να έχει ήδη αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι θα πέσει και πάνω της βάρος, όπως επίσης αντιλαμβάνεται το πόσο επώδυνη μπορεί να είναι η διαχείριση μιας κατάστασης με τον Παναθηναϊκό και τα εκατομμύρια των φίλων του εκτός ποδοσφαιρικού «χάρτη».

Πάνω απ’ όλους όμως τη μεγαλύτερη πίεση τη δέχεται ο παραιτημένος ιδιοκτήτης, Αλαφούζος, που έκλεισε την κάνουλα και τράβηξε την πρίζα στον σύλλογο αιφνιδιαστικά.

Μόνο που το να «σκάσει» ο Παναθηναϊκός στα χέρια ενός επιφανούς επιχειρηματία, με οικογενειακή παράδοση πολλών χρόνων, δεν είναι και το πιο απλό πράγμα στον κόσμο.

Οπως γενικώς δεν είναι καθόλου απλό ένας γίγαντας σαν τον Παναθηναϊκό, που μέσω του αθλητισμού εκπροσωπεί την Αθήνα στα πέρατα του κόσμου, με τα 109 χρόνια ένδοξης ιστορίας και τα εκατομμύρια των φίλων του, να εγκαταλειφθεί και να «σβήσει», επειδή ένας επιφανής επιχειρηματίας αποφάσισε ξαφνικά να σταματήσει τη χρηματοδότηση.