Ανδραγάθησαν πάλι οι λεβέντες της Χρυσής Αυγής. Αυτή τη φορά, προχθές, έξω από το Εφετείο, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας («Σε δράση ξανά τα τάγματα εφόδου», τίτλος χθεσινής «Εφ.Συν.»), όπου εκδικαζόταν ακόμα μία επίθεση/έφοδος χρυσαυγιτών, αυτή τη φορά εναντίον ανθρώπων που δεν ταιριάζουν στα δικά της φυλετικά πρότυπα (αναρωτιέμαι καμιά φορά πώς δεν βγήκαν ακόμα οι χρυσαυγίτες να κάψουν τα βιβλία π.χ. του Δαρβίνου ως ενάντια στη φυλετική καθαρότητα, πολύ περισσότερο τα εθνολογικά του Λεβί Στρος, που ήταν και Εβραίος στο κάτω κάτω…).
Το ιδιαίτερο σ’ αυτή την επίθεση/έφοδο έξι χρυσαυγιτών εναντίον τεσσάρων Αιγύπτιων αλιεργατών, ο ένας σοβαρά τραυματίας, είναι ότι όχι μόνο έγινε μες στο σπίτι των θυμάτων στο Πέραμα, στις τρεις τα ξημερώματα στις 12 Ιουνίου 2012, αλλά εμμέσως πλην σαφώς είχε και προαναγγελθεί λίγες ώρες πρωτύτερα από τον τότε (δεν ξέρω τι επαγγέλλεται σήμερα…) περιφερειάρχη της Χ.Α. (ο μακαρίτης Καλαϊτζής θα σκιτσάριζε: ΧΑ ΧΑ ΧΑ…) Ι. Λαγό.
Επιτέθηκαν λοιπόν χθες τα παλικάρια σ’ ένα τρόλεϊ, γιατί είχαν βάλει στο μάτι («στοχοποιήσει» λέγεται στα μοντέρνα) επιβάτη. Χτύπησαν κι άλλους κι άλλες, ανάμεσά τους και δικηγορίνα, συνήγορο υπεράσπισης των αλιεργατών, αλλά… Εδώ είναι και οι… άλλες ιστορίες του σημερινού μου τίτλου: Η υπεράσπιση των χρυσαυγιτών ισχυρίστηκε πως οι προστατευόμενοι μάρτυρες δεν κινδυνεύουν, άρα μπορούν να προσέλθουν αυτοπροσώπως στο δικαστήριο· ισχυρισμό που υιοθέτησε (πάει μακριά η βαλίτσα που λέμε…) η αξιότιμη κυρία εισαγγελέας· ατυχώς γι’ αυτήν και ευτυχώς για μας δεν τον υιοθέτησε το δικαστήριο! Και (η άλλη ιστορία…) συλλήψεις και προσαγωγές η αστυνομία έκανε πολύ αργότερα. Την ώρα «επιδείξεως ισχύος» προσπαθούσε… να απομακρύνει τους επιτιθέμενους. Να τρελαίνεσαι…
