Το 2016 ήταν και επισήμως ανακηρυγμένο ως έτος ελληνο-ρωσικής φιλίας, όμως αυτό δεν έχει καμία σημασία για τα (ποδοσφαιρικά) δρώμενα του… 2018. Γιατί στο Μουντιάλ της Ρωσίας το όνομα της Ελλάδας δεν θα ακουστεί, παρά μόνο στα αφιερώματα για τον τρόπο με τον οποίο η Κροατία εξασφάλισε τη συμμετοχή της στην τελική φάση της διοργάνωσης…
Άρα, μπορούμε να κάνουμε λόγο σκωπτικά για «έτος ελληνο-ελληνικής φιλίας», όσον αφορά στο ερχόμενο… Η Lady Hope προσπαθεί να κάνει ένα νηφάλιο απολογισμό για το δεύτερο συνεχόμενο αποκλεισμό της Εθνικής Ελλάδας, μετά την πολύ καλή παρουσία της στο βραζιλιάνικο Μουντιάλ του 2014.
Όταν αποτυγχάνεις να προκριθείς κάπου, ενώ στοχεύεις σε αυτό, έχεις αποτύχει. Δεν μπορείς να πανηγυρίζεις έναν αποκλεισμό. Ειδικά, όταν στο παρελθόν οι προκρίσεις ήταν στην «ημερήσια διάταξη» των προσπαθειών σου. Δεν είναι, όμως, όλες οι αποτυχίες καταδικαστικές. Δεν σημαίνουν όλες πως βρίσκεσαι σε κρίση ή σε κάποια απογοητευτική τελματική κατάσταση. Υπάρχουν και τα ποδοσφαιρικά δεδομένα τα οποία δεν είναι πάντα υπέρ σου, δίχως να ευθύνεσαι εντελώς εσύ για αυτό. Η Κροατία είναι Κροατία. Η ομάδα του Μίκαελ Σκίμπε έφτασε κοντά στη Ρωσία, αλλά θα δει το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Συνολικά, στη συγκεκριμένη προκριματική φάση, σε ένα ματς (με την Εσθονία εντός) η Εθνική τα «έκανε ρόιδο», αλλά δεν το πλήρωσε… Και σε ένα άλλο (με την Κροατία εκτός, πριν λίγες μέρες) τα έκανε ξανά μαντάρα, αλλά αυτή τη φορά τα έχασε όλα: και τις ελπίδες ανατροπής στον επαναληπτικό, και τα αμυντικά «αβγά και πασχάλια» της, και το εν γένει σημείο ισορροπίας της… Ήταν αποκλεισμός, επί της ουσίας, «του ενός ματς»…
Γενικώς, εδώ και 14 μήνες, ενδιαφέρθηκε ξανά ο κόσμος, η ομάδα γύρισε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων για καλό σκοπό, η αξιοπιστία αποκαταστάθηκε αρκετά, το φρόνημα επέστρεψε στη θέση του (έστω και λίγο πιο πλάγια), οι ποδοσφαιριστές υποχρέωσαν τους πάντες να βάλουν την υπογραφή τους σε ένα νέο «συμβόλαιο εμπιστοσύνης» (έστω και με διαφορετικές παροχές και με παραλλαγμένες ρήτρες), ήρθαν και ορισμένα πολύ καλά αποτελέσματα (ισοπαλίες σε Βέλγιο και Βοσνία). Τώρα; Νέες έδρες, νέες πτήσεις, ίσως νέα πρόσωπα, νέες υποχρεώσεις, νέα καθήκοντα…
Είναι προτιμότερο να ψάχνει κάποιος να βρει τα μελλούμενα από τη θέση που βρίσκεται σήμερα η Εθνική, παρά από εκείνη που ήταν μετά την καταστροφική προκριματική φάση για το Euro 2016. Η Lady Hope αναγνωρίζει (πληγωμένο) παρόν, που όμως μπορεί να παραδώσει σκυτάλη στο μέλλον προσδοκώντας σε κάτι θετικό. Αρκεί ο οργανισμός «νέα ΕΠΟ» να κινηθεί όπως οι πιο επιτυχημένοι στον τομέα Εθνική προκάτοχοι. Γιατί υπήρξαν και άκρως αποτυχημένοι τέτοιοι… Mένουμε Ελλάδα τελικά, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να ανεχτούμε ο ένας τον άλλον προς ώρας και να κοιτάξουμε μπροστά.
