Μπορεί να έμπλεξε σε περιπέτειες αλλά τελικά έφτασε στην επίτευξη του στόχου της η Εθνική Ελλάδος, κατακτώντας τη δεύτερη θέση, που οδηγούσε στους αγώνες μπαράζ για το παγκόσμιο κύπελλο της Ρωσίας, από τη στιγμή που η πρώτη του ομίλου της ήταν «καπαρωμένη» από το Βέλγιο, εξαιτίας της διαφοράς ποιότητας.
Η Ελλάδα περιμένει πλέον να μάθει την προσεχή Τρίτη τον αντίπαλό της για τους δύο αγώνες κατάταξης, που θα γίνουν τον επόμενο μήνα και αν εξαιρέσουμε την Ιταλία, λόγω φανέλας και παράδοσης, οι υπόλοιπες υποψήφιες, Κροατία, Δανία και Ελβετία δεν θεωρούνται ικανές να την τρομάξουν.
Σε δύο κολώνες στηρίζεται το οικοδόμημα της Εθνικής μας ομάδας. Η μία αφορά το σύστημα που έχει μάθει να παίζει από την εποχή του Ρεχάγκελ, αυτό που μένει στο μισό, δικό της, γήπεδο και βρίσκεται πίσω από την μπάλα, αφήνοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων στον αντίπαλό της και η δεύτερη έχει να κάνει με την παρέα που έχει ταιριάξει τούτη την περίοδο φορώντας τη γαλανόλευκη.
Ο Τοροσίδης, ο Παπασταθόπουλος, ο Μήτρογλου, ο Μανωλάς, ο Τζαβέλλας, ο Φορτούνης, ο Καρνέζης, ο Μάνταλος, ο Τζιώλης συγκροτούν έναν κορμό παικτών που κρατάνε τα ηνία και στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια. Την αναγκαιότητά τους την καταλάβαμε όταν έλειπαν οι μισοί από αυτούς στο ματς με την Εσθονία στο Καραϊσκάκη και η Ελλάδα υποχρεώθηκε στο 0-0.
Μπορεί να μην ανήκει η Ελλάδα στις «υπερδυνάμεις» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου όμως έχει τον χάρτη για να φτάνει στο στόχο της, άσχετα αν στην προηγούμενη εκδοχή της ιστορίας, με προπονητές τους Ρανιέρι και Μαρκαριάν παρουσιάστηκε χωρίς προσανατολισμό και γνώρισε δύο ήττες από τα Νησιά Φερόες. Και το διάστημα της παρακμής είναι μέσα στο παιχνίδι, αρκεί να μπορείς να συνέλθεις όσο πιο γρήγορα γίνεται…
-320x213.jpg)
