Ενας αιώνας Σουφραζέτες

Σε λίγους μήνες συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ημέρα που οι Σουφραζέτες είδαν τον αιματηρό τους αγώνα να δικαιώνεται. Ηρθε η στιγμή να μάθουν κι όσοι δεν ξέρουν την αξία των διεκδικήσεών τους. Οι γυναίκες, των οποίων η πολυετής εκστρατεία για την ψηφοφορία κατέληξε σε έναν νόμο που ψηφίστηκε τελικά το 1918, θα τιμηθούν με μια μεγάλη έκθεση στο Μουσείο του Λονδίνου την επόμενη χρονιά.

Οι Σουφραζέτες ήταν μέλη του κινήματος που πάλεψε για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και διεκδίκησε τη συμμετοχή στα κοινά και ίση μεταχείριση με τους άντρες. Δραστηριοποιήθηκαν στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ο όρος προήλθε από τη λέξη «suffragist», που δηλώνει τον υποστηρικτή του «suffrage», δηλαδή του δικαιώματος ψήφου.

Μεταξύ αυτών και η Κίτι Μάρσαλ, που καταδικάστηκε και παρέμεινε στη φυλακή Holloway το 1910 για ρίψη πατάτας στο παράθυρο του σπιτιού του Ουίνστον Τσόρτσιλ. Συγκαταλεγόταν κι εκείνη μεταξύ των 1.000 και πλέον φυλακισμένων γυναικών, οι οποίες κατά τη διάρκεια της εκστρατείας έκαναν απεργία πείνας και απαιτούσαν να αντιμετωπίζονται ως πολιτικές κρατούμενες.

Η έκθεση θα περιλαμβάνει σπάνια ντοκουμέντα, φωτογραφίες από τη διάρκεια του αγώνα αλλά και τις μέρες τους στις φυλακές, προσωπικά αντικείμενα που πλέον βρίσκονται σε συλλογές. Μεταξύ αυτών και μετάλλια που απονεμήθηκαν σε πρώην κρατούμενες και απεργούς πείνας -η Μάρσαλ κέρδισε τρία.

Μάλιστα πολλές από τις φωτογραφίες είναι ξεκάθαρη απόδειξη του πόσο εξαθλιωμένες υπήρξαν αυτές οι γυναίκες που είχαν παντού σημάδια από τις απόπειρες να σκαρφαλώνουν στην αυλή των φυλακών και τη βίαιη σίτιση που τους επέβαλλαν.

Σύμφωνα με την «Γκάρντιαν», η τεράστια σε όγκο συλλογή, η μεγαλύτερη στον κόσμο που αφορά το κίνημα και τη μαχητική εκστρατεία, δωρήθηκε στο Μουσείο το 1950 από το Ιδρυμα Suffragette Fellowship, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1920 με σκοπό να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των γυναικών.

Περιλαμβάνει απίστευτα ντοκουμέντα, μεταξύ των οποίων και μικρά κομμάτια από μαύρο ψωμί που φυλάσσονταν ως αναμνηστικά από τις γυναίκες και θριαμβευτικά τα επιδείκνυαν στις διαδηλώσεις ως απόδειξη του θάρρους, της αυτοσυγκράτησης και των αντοχών τους στην πείνα!

Είναι σαφές πως στην έκθεση υπάρχουν αντικείμενα και ιστορίες που αφορούν τις πιο γνωστές αγωνίστριες του κινήματος, όπως η Εμελιν Πάνκχερστ, αλλά οι διοργανωτές επιμένουν ότι κύριος στόχος είναι η ανάδειξη λιγότερο γνωστών προσώπων.

Μάλιστα σημαντικός αριθμός γυναικών, συμπεριλαμβανομένων των Σίλβια Πάνκχερστ και Κίτι Μάρσαλ, υπήρξαν εξαιρετικά ταλαντούχες καλλιτέχνιδες και έτσι υπάρχουν πολλά πορτρέτα άγνωστων αγωνιστριών αλλά και πίνακες που αποτελούν χειροπιαστές αποδείξεις των συνθηκών κράτησής τους.