Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Γιατί όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων αναφέρονται με διαφορετική ιδεολογική αφετηρία αλλά με παρόμοια ρητορική στην περίφημη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αλλά ούτε ένα γρανάζι δεν γυρνά εδώ και χρόνια;

Γιατί όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις σχεδόν παρακαλούν αμφίβολης αξιοπιστίας Καταριανούς και «καταραμένους» επενδυτές, ενώ την ίδια ώρα έτοιμες παραγωγικές μονάδες σκουριάζουν;

Γιατί αφήνουμε ανεκμετάλλευτο τον «χρυσό» που δεν βλάπτει ούτε το περιβάλλον ούτε την πολιτιστική κληρονομιά;

Πώς είναι δυνατόν το ελληνικό Δημόσιο ως προνομιακός πιστωτής να μη συμμετέχει σε καμία διαδικασία πτώχευσης «δικών του» επιχειρήσεων εδώ και χρόνια, αφήνοντας τον χώρο ελεύθερο στη δράση κυκλωμάτων μέσω της μεγιστοποίησης των υπερεξουσιών τού εκάστοτε εκκαθαριστή;

Και, τέλος, πώς γίνεται μια επένδυση, όπως της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας (πρώην Λαναρά), για την οποία υπάρχει ευρεία διακομματική συναίνεση (πλην ΚΚΕ), στην οποία ο επενδυτής έχει καταθέσει εγγυητική επιστολή 100 εκατομμυρίων ευρώ, την οποία στηρίζουν ενθέρμως οι εργαζόμενοι, η τοπική κοινωνία και η ίδια η κυβέρνηση, να βαλτώνει επί χρόνια παρά τις όποιες καλές προθέσεις και ένα επεξεργασμένο επιχειρηματικό σχέδιο;

Υπάρχει ζωή για μια επιχείρηση μετά την πτώχευση;

Η «Εφ.Συν.» ανοίγει σήμερα εκ νέου τον φάκελο της πολυπαθούς Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, επιχειρεί να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα και αποκαλύπτει πως όχι μόνο τα εργοστάσια παραμένουν κλειστά, αλλά ότι η χώρα κινδυνεύει άμεσα με επιβολή ευρωπαϊκού προστίμου εκατομμυρίων ευρώ από την αδράνεια του ελληνικού Δημοσίου.

Τον Μάιο του 2012 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού ύστερα από «ανώνυμες» καταγγελίες (διάβαζε ανταγωνιστών) εκδίδει απόφαση σύμφωνα με την οποία κρίνονται παράνομες ενισχύσεις ο δανεισμός το 2007 ύψους 20 εκατ. ευρώ της Εθνικής Τράπεζας προς την ΕΝΚΛΩ του ομίλου Λαναρά, καθώς και η ρύθμιση οφειλών ύψους 15 εκατ. ευρώ προς το ΙΚΑ το 2009.

Η Ελληνική Δημοκρατία εντέλλεται να ανακτήσει άμεσα πλέον των τόκων τα παραπάνω ποσά από την εταιρεία.

Το πρόστιμο

Ηταν λογικό το πρόστιμο της Ε.Ε.; Ως προς τις παράνομες τραπεζικές ενισχύσεις ίσως και προς τους τραπεζικούς λογαριασμούς των τότε μετόχων, δεν υπάρχουν πολλές αμφιβολίες.

Ως προς τη ρύθμιση προς το ΙΚΑ, το ίδιο συνέβαινε σε εκατοντάδες επιχειρήσεις που είχαν υπαχθεί στην ίδια ρύθμιση λόγω αδυναμίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους.

Ομως η απόφαση δεν αλλάζει. Εχουν περάσει 5 χρόνια, Λαναράς δεν υπάρχει, τα εργοστάσια είναι κλειστά, η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί με την απόφαση και δεν έχει κάνει παρά ελάχιστα για την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος.

Την ερχόμενη Τρίτη 10 Οκτωβρίου, ο γενικός εισαγγελέας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου εισηγείται περί της καταδίκης όσον αφορά τη μην ανάκτηση έως τώρα του ποσού που η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει επιδικάσει (υπόθεση C-363/16 ενώπιον του Δικαστηρίου της Ε.Ε.). Καθώς βρισκόμαστε στο και πέντε της διαδικασίας, σε αυτό το στάδιο η Ελλάδα δεν θα έχει δικαίωμα έφεσης επί της απόφασης.

Την ελληνική πλευρά εκπροσωπεί η Ειδική Νομική Υπηρεσία για θέματα Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΝΥΕΕ) του ΥΠΕΞ, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει έγκαιρα προειδοποιήσει την κυβέρνηση για το πρόστιμο.

Η απόφαση αναμένεται στις αρχές του 2018 και ο χρόνος στερεύει. Το χειρότερο όλων είναι πως αυτή η απόφαση δεν αφορά μόνο την ΕΝΚΛΩ, αλλά ενδέχεται να αποτελέσει πρόκριμα για μια σειρά επιχειρήσεων, όπως την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, τη ΛΑΡΚΟ και τα Ελληνικά Ναυπηγεία.

Και βέβαια τα πιθανά πρόστιμα θα «τρέχουν» για κάθε μέρα που το κράτος δεν συμμορφώθηκε στην αρχική απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

«Είναι πολλά τα εκατομμύρια που θα υποχρεωθεί το ελληνικό κράτος να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν δεν ολοκληρωθεί άμεσα με πλειστηριασμό η διαδικασία για την ΕΝΚΛΩ», τόνισε πριν από λίγες μέρες ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας Ανδρέας Νεφελούδης, προαναγγέλλοντας νέες τροποποιήσεις ειδικά για τις επιχειρήσεις που έχουν πτωχεύσει στο παρελθόν και για τις οποίες δεν μπορεί να ισχύσουν οι ευνοϊκές διατάξεις του εξωδικαστικού συμβιβασμού.

«Η αλήθεια είναι ότι η ΕΝΚΛΩ είναι δύσκολη ιστορία, έχω τις επιφυλάξεις μου για μια εταιρεία που έχει τόσο δυσφημιστεί στο παρελθόν και για τα μηχανήματα που ήδη γερνάνε. Ωστόσο είμαστε μαζί με τους εργαζομένους που αγωνίζονται για να ανοίξουν τα εργοστάσια. Θεσμικά πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στο πτωχευτικό δίκαιο», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Βιομηχανίας, Ε. Ζαφείρης.

Σε προηγούμενο θέμα («Τα κοράκια της κλωστοϋφαντουργίας», «Εφ.Συν.», 24.4.2017) είχαμε αναδείξει, μεταξύ άλλων, το χρονικό της κατάρρευσης του ομίλου Λαναρά και την ύποπτη δανειοδότηση της επιχείρησης από τράπεζες σε χρονικές περιόδους που είτε είχε αρνητικά κεφάλαια είτε ήταν ήδη σε πτώχευση.

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα σύντομο ιστορικό των τελευταίων πέντε χρόνων:

► Ιούλιος 2012

Ορισμός συνδίκου πτώχευσης.

► Δεκέμβριος 2012

Εκλογή Συμβουλίου Πιστωτών από τη Γενική Συνέλευση πιστωτών. Συνολικές απαιτήσεις σύμφωνα με τη σύνδικο μεγαλύτερες των 375 εκατ. ευρώ.

● Τράπεζες (απαιτήσεις € 232 εκατ.) Δεν παρέστησαν στη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης.

● Δημόσιο (απαιτήσεις € 68,8 εκατ.) Δεν παρέστη στη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης.

● ΕΦΚΑ (ΙΚΑ) (απαιτήσεις € 47 εκατ.) Δεν παρέστη στη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης.

● Εργαζόμενοι (απαιτήσεις € 35 εκατ.). Παρέστησαν στη Γενική Συνέλευση των πιστωτών καλύπτοντας λόγω απουσίας των υπολοίπων τις τέσσερις από τις έξι θέσεις του Συμβουλίου.

► Ιούλιος 2014

Συνέλευση βάσει του άρθρου 84 του Πτωχευτικού Κώδικα. Οπως μας πληροφορούν οι εργαζόμενοι, η σύνδικος δεν εισηγείται κανένα σχέδιο διάσωσης ή εξυγίανσης της εταιρείας.

Το ίδιο έκανε και η Εθνική Τράπεζα που παρέστη στη διαδικασία.

Οι εργαζόμενοι δεν παρουσίασαν αντίστοιχο σχέδιο και τοποθετήθηκαν εγγράφως: οι βιομηχανικές μονάδες να πωλούνται εν τω συνόλω (κτίριο, γήπεδο, μηχανολογικός εξοπλισμός) με στόχο την παραγωγική τους αξιοποίηση και την είσπραξη μεγαλύτερου δυνατού τιμήματος.

► Ανοιξη 2015

Για το θέμα ενημερώνονται από τους εργαζομένους ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παν. Λαφαζάνης και ο τότε γενικός γραμματέας Βιομηχανίας Γ. Τόλιος.

► Ιούνιος 2015

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων ενημερώνουν τη σύνδικο πτώχευσης Ελένη Χρονοπούλου για την πρόθεσή τους να συντάξουν σχέδιο βιώσιμης επαναλειτουργίας κάποιων βιομηχανικών μονάδων της εταιρείας.

► Αύγουστος -Σεπτέμβριος 2015

Για τα σχέδια των εργαζομένων ενημερώνεται η τότε υφυπουργός Βιομηχανίας Θ. Τζάκρη. Είναι η περίοδος που γίνεται μια απόπειρα καταγραφής των εκατοντάδων πτωχευμένων επιχειρήσεων. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, δεν υπάρχει καμία τέτοια καταγραφή.

Εκείνη την περίοδο συγκροτείται μια κλαδική επιτροπή ανάπτυξης της κλωστοϋφαντουργίας, στην οποία συμμετέχουν και ανταγωνιστές της ΕΝΚΛΩ με έδρα στη Β. Ελλάδα κυρίως. Λίγους μήνες μετά, στη συγκεκριμένη επιτροπή σταματούν να καλούνται εκπρόσωποι της ΕΝΚΛΩ.

► Δεκέμβριος 2015

Οι εργαζόμενοι δημοσιοποιούν επιχειρησιακό σχέδιο βιώσιμης επαναδραστηριοποίησης βιομηχανικών μονάδων της πτωχής εταιρείας στο πνεύμα του Πτωχευτικού Κώδικα.

Για το θέμα ενημερώνονται το πρωθυπουργικό γραφείο και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης.

Η κυβέρνηση εκδίδει πράξη νομοθετικού περιεχομένου που αναστέλλει επί έξι μήνες τους πλειστηριασμούς της πτωχευτικής περιουσίας της ΕΝΚΛΩ για να διερευνήσει τη βιωσιμότητα του επιχειρησιακού σχεδίου και με στόχο την ταχύτερη δυνατή ανάκτηση των απαιτήσεων του ελληνικού Δημοσίου και του ΕΦΚΑ. Ηταν μια ανάσα αισιοδοξίας.

Η κίνηση της ελληνικής κυβέρνησης προκαλεί όμως την έντονη αντίδραση του αναπληρωτή γενικού διευθυντή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδιου για τις κρατικές ενισχύσεις, Γκερτ Γιαν Κούπμαν.

Τις συζητήσεις μαζί του αναλαμβάνει η γενική γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, Ελενα Παπαδοπούλου.

► Ιούνιος 2014 -Δεκέμβριος 2015

Συνεχείς εκποιήσεις πτωχευτικής περιουσίας κατά τμήμα (μονάδες παραγωγής διαφορετικών εργοστασίων, αποθέματα διαφόρων εργοστασίων, εξοπλισμός υποστήριξης της εταιρείας).

► Ιανουάριος 2016

Εγγραφες οχλήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού προς την Ελληνική Δημοκρατία, κατόπιν ενημέρωσής της από τη σύνδικο, ζητώντας εξηγήσεις τόσο για τις συζητήσεις περί της επαναλειτουργίας της ΕΝΚΛΩ εν τω συνόλω όσο και για την έκδοση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου από την κυβέρνηση.

Ανεξάρτητα από τις επιθυμίες των εγχώριων ανταγωνιστών της ΕΝΚΛΩ και τις κινήσεις της συνδίκου, είναι δεδομένο πως στα λόμπι των Βρυξελλών έντονη είναι η παρέμβαση ξένων ανταγωνιστικών εταιρειών προς την ελληνική κλωστοϋφαντουργία, από χώρες όπως η Τουρκία, που έχει επωφεληθεί από την κατάρρευση του κλάδου στην Ελλάδα.

► Απρίλιος 2016

Σύσταση διυπουργικής επιτροπής τεχνοκρατών για την αξιολόγηση του επιχειρησιακού σχεδίου των εργαζομένων, καθώς και των δυνατοτήτων χρηματοδότησης αυτού.

Ζητείται η συνδρομή ανεξάρτητων χρηματοοικονομικών συμβούλων. Οι τεχνοκράτες καταλήγουν ότι το επιχειρησιακό σχέδιο των εργαζομένων είναι βιώσιμο (καθετοποίηση παραγωγής, διαφορετικό προϊόν από την εποχή Λαναρά, λειτουργία 3 εργοστασίων, μισθοί επί τη βάσει των 751 ευρώ κ.ά.), μειώνοντας τις προβλέψεις τους κατά 30% (worst case scenario).

► Μάιος-Ιούνιος 2016

Εγγραφο ερώτημα εργαζομένων και ΕΦΚΑ σχετικά με την αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Απάντηση της συνδίκου τον Σεπτέμβριο 2016 στους εργαζομένους: «Το ερώτημά σας ετέθη στο αρχείο».

► Ιούνιος 2016

Απολύτως θετική εισήγηση των τεχνοκρατών για τη βιωσιμότητα του επιχειρησιακού σχεδίου επί τη βάσει του χειρότερου δυνατού σεναρίου.

Δύο πιθανά σενάρια χρηματοδότησης:

  • α) Αυτοδιαχείριση βάσει του επιχειρησιακού σχεδίου. Kεφαλαιοποίηση μέρους των απαιτήσεων των πιστωτών, διατήρηση του ίδιου ΑΦΜ και «μάχη» με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το θέμα των ενισχύσεων. Το σχέδιο χρειαζόταν τραπεζικό δάνειο ύψους 5 εκατ. ευρώ, με τις τράπεζες να έχουν να κερδίσουν αποπληρωμή μέρους των οφειλομένων (σημειωτέον, σήμερα είναι δεδομένο πως δεν θα πάρουν τίποτα).
  • β) Οι εργαζόμενοι να αποταθούν στις αγορές για την εύρεση επενδυτή που θα εξαγοράσει περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας ώστε να υλοποιηθεί το επιχειρησιακό σχέδιο μέσω της Πτωχευτικής Διαδικασίας.

Επιλέγεται η δεύτερη λύση.

► Σεπτέμβριος 2016

Κατάθεση επενδυτικού ενδιαφέροντος από την AIGLON Slp. σχετικά με την εξαγορά όλων των υπολειπόμενων περιουσιακών στοιχείων της ΕΝΚΛΩ για την εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου των πρώην εργαζομένων, στη σύνδικο και στο Συμβούλιο Πιστωτών.

► Οκτώβριος 2016 -Φεβρουάριος 2017

Επιθεώρηση των εγκαταστάσεων από τον επενδυτή σε μόλις 4 διαθέσιμες ημέρες λόγω «ειλημμένων υποχρεώσεων» της συνδίκου.

Ανακοίνωση πλειστηριασμών για γραμμές παραγωγής ολόκληρων εργοστασίων χωρίς το αντίστοιχο οικόπεδο κάθε Δευτέρα πρωί και ενώ υπάρχει το παραπάνω επενδυτικό ενδιαφέρον. Ακολουθεί έγγραφο αίτημα προς το Πτωχευτικό Δικαστήριο από τον ΕΦΚΑ και εργαζομένους ώστε να ανασταλούν οι εν λόγω πλειστηριασμοί. Το αίτημα δεν γίνεται αποδεκτό.

► Απρίλιος 2017

Εγγραφο ερώτημα του επενδυτή προς τη σύνδικο σχετικό με την αποτίμηση των υπολειπόμενων περιουσιακών στοιχείων της ΕΝΚΛΩ. Η απάντηση της συνδίκου είναι ότι «η αποτίμηση είναι εν εξελίξει».

► Μάιος 2017

Κατάθεση επίσημης επενδυτικής πρότασης στο Πτωχευτικό Δικαστήριο από την AIGLON Slp. διά μέσου της 100% θυγατρικής της HPRD στην Ελλάδα και την Κύπρο, που αφορά:

Α) την απόκτηση όλων των υπολειπόμενων περιουσιακών στοιχείων με δημόσιο πλειστηριασμό (πτωχευτική εκποίηση),

Β) εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου των εργαζομένων το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πρότασης μαζί με συμφωνητικό (MOU) που έχουν υπογράψει η HPRD, η AIGLON Slp. και οι εργαζόμενοι,

Γ) εγγυητική επιστολή τράπεζας του ευρωσυστήματος σχετική με την άμεση δυνατότητα εκταμίευσης 100 εκατ. ευρώ για λογαριασμό της HPRD για επενδύσεις στην Ελλάδα που αφορούν την παραπάνω επένδυση καθώς και άλλες.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», το ομόλογο είναι δημόσια εκτεθειμένο στους επενδυτές παγκοσμίως μέσω της επενδυτικής πλατφόρμας Bloomberg, γεγονός που δίνει αξιοπιστία στο συγκεκριμένο σχήμα της HPRD, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει Ελληνες μετόχους.

► Αύγουστος 2017

Σύγκληση τριμερούς (πολιτεία, σύνδικος, εργαζόμενοι) σύσκεψης συμφιλίωσης από τον γενικό γραμματέα Εργασίας Αν. Νεφελούδη, με στόχο την επίσπευση των διαδικασιών πλειστηριασμού τουλάχιστον εκείνων των εγκαταστάσεων που θα λειτουργήσουν παραγωγικά. Η σύνδικος δεσμεύεται να ολοκληρώσει τις αποτιμήσεις που δεν υπάρχουν για τις μονάδες τουλάχιστον αυτές άμεσα ώστε να προχωρήσει σε πλειστηριασμούς εν τω συνόλω (οικόπεδο, κτίριο, εξοπλισμός).

► Οκτώβριος 2017

Αγνωστο παραμένει το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί για την αποτίμηση της περιουσιακής κατάστασης και για τον ορισμό των πλειστηριασμών.

Οπως αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» (τα έγγραφα είναι στη διάθεσή μας), η αιτούμενη αμοιβή της συνδίκου για αυτή την υπόθεση είναι 160.000 ευρώ τον χρόνο.

Το Δημόσιο ανάμεσα σε Συμπληγάδες

Αναποτελεσματικό εμφανίζεται κατά τη διαδικασία των πτωχεύσεων το ελληνικό κράτος, που πληρώνει καθημερινά εκατοντάδες δικηγόρους για να εισπραχθούν οι μικροοφειλές ιδιωτών, αλλά δεν ορίζει εκπροσώπους στις μεγάλες υποθέσεις, στις οποίες έχει εγγράψει απαιτήσεις εκατομμυρίων ευρώ

Υπάρχει ζωή για μια επιχείρηση μετά την πτώχευση;

Από την άνοιξη του 2017 η κυβέρνηση έχει δηλώσει επισήμως την υποστήριξή της στο επιχειρηματικό σχέδιο της εταιρείας και των εργαζομένων.

Σε προηγούμενο δημοσίευμά μας είχαμε αναδείξει πώς εγκαταλείφθηκε το «όνειρο της αυτοδιαχείρισης» των εργαζομένων, παρότι είχαν επεξεργασμένο σχέδιο. Ομως η κυβέρνηση ασχολείται με την ΕΝΚΛΩ ήδη από το 2015.

Παρότι «η σύνδικος έχει κινηθεί στα όρια της νομιμότητας», όπως υπογράμμισε σε πρόσφατη δήλωσή του ο Ανδρέας Νεφελούδης, θεωρείται δεδομένο πως υπάρχει τεράστια καθυστέρηση από μεριάς της στην αποτίμηση της περιουσίας και κατ’ επέκταση στον ορισμό των δημόσιων ανοιχτών πλειστηριασμών.

Την επίσπευση των διαδικασιών ώστε να διευκολυνθούν η εκποίηση και ο πλειστηριασμός της ΕΝΚΛΩ ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες ο Αν. Νεφελούδης, προαναγγέλλοντας νέες πρωτοβουλίες.

Το ζητούμενο και η δυσκολία της ελληνικής κυβέρνησης είναι πώς θα ολοκληρωθεί η πτωχευτική διαδικασία χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε ενδεχόμενη παραβίαση των όρων του ανταγωνισμού υπέρ του όποιου επενδυτικού σχήματος.

Κατ’ αρχάς ο πτωχευτικός νόμος δεν επιβάλλει στον εκκαθαριστή να ολοκληρώσει την αποτίμηση μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αυτό έως σήμερα δεν έχει αλλάξει.

Επιπλέον οι προηγούμενες τροποποιήσεις στο πτωχευτικό δίκαιο αφορούν υποθέσεις εταιρειών που βρίσκονται στο «νεκροκρέβατο», λίγο πριν από την πτώχευση. Η επέκταση των ίδιων διατάξεων και στα θέματα των πτωχευμένων εταιρειών είναι στα άμεσα πλάνα της κυβέρνησης.

Τι έπραξε όμως μέχρι τώρα το ελληνικό Δημόσιο εδώ και 5 χρόνια για να προστατεύσει τα συμφέροντά του στην περίπτωση της ΕΝΚΛΩ;

Σχεδόν τίποτα αποτελεσματικό. Για «εθιμικούς» λόγους το Δημόσιο παγίως δεν ασκεί κανέναν νομικό έλεγχο στις πτωχεύσεις, καθώς δεν στέλνει καν δικηγόρο να εκπροσωπήσει τα συμφέροντά του.

Το ίδιο κάνουν και τα πιστωτικά ιδρύματα, στα οποία οφείλονται 232 εκατ. ευρώ από τη χρεοκοπημένη ΕΝΚΛΩ.

Βάσει του Πτωχευτικού Κώδικα για την αναφερόμενη περίοδο, οι τράπεζες δεν πρόκειται να εισπράξουν ούτε ένα σεντ καθώς προηγούνται οι απαιτήσεις του ΙΚΑ και των εργαζομένων.

Η στάση του Δημοσίου

Ομως το Δημόσιο, μέσω της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (πλέον ΑΑΔΕ), όφειλε να λειτουργήσει ως ιδιώτης πιστωτής και να διεκδικήσει τα οφειλόμενα, ώστε να αποφύγει η χώρα (και οι φορολογούμενοι) τα πρόστιμα. Αρμόδιο υπουργείο για να κινητοποιήσει την ΑΑΔΕ προς αυτή την κατεύθυνση είναι το υπουργείο Οικονομικών και συγκεκριμένα η Κεντρική Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων, που διαχειρίζεται την αλληλογραφία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Ομως το πρόβλημα είναι ευρύτερο από το παράδειγμα της ΕΝΚΛΩ. «Η πτώχευση της Πειραϊκής-Πατραϊκής χρονίζει από τη δεκαετία του ‘90. Τα ζητήματα κολλάνε όχι μόνο λόγω αδράνειας.

Η υφιστάμενη πτωχευτική διαδικασία δίνει κίνητρο σε συνδίκους να καθυστερούν.

Τον κρίσιμο ρόλο τον διαδραματίζει το δικαστικό σύστημα και με τον τρόπο αυτόν απογυμνώνονται οι παραγωγικές υποδομές της χώρας», εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ο Μιχάλης Παναγιωτάκης, πρώην πρόεδρος της επιτροπής αξιολόγησης του επιχειρηματικού σχεδίου για την ΕΝΚΛΩ.

Σε καμία μεγάλη πτώχευση το Δημόσιο δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του έως τώρα στο όργανο της πτώχευσης (Συμβούλιο Πιστωτών). Εδώ παρατηρούμε μια αντίφαση στην πρακτική του Δημοσίου, καθώς σε ποινικές διαδικασίες για οφειλές επιχειρήσεων ή πολιτών προς το Δημόσιο ορίζει νομικούς εκπροσώπους του σε εκατοντάδες δίκες ανά ημέρα ως πολιτική αγωγή.

Με άλλα λόγια, πληρώνει εκατοντάδες δικηγόρους φασόν ημερησίως, ζητώντας την καταδίκη ιδιωτών, αλλά δεν ορίζει δικηγόρους για να το εκπροσωπούν στις μεγάλες πτωχεύσεις, στις οποίες έχει εγγράψει απαιτήσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Αντίστοιχα το Δημόσιο δεν ασχολείται έως τώρα με τα επιχειρησιακά πλάνα των επιχειρήσεων που βρίσκονται σε προπτωχευτικό στάδιο.

Αυτό που κάνει στην πράξη είναι να ζητάει να του σταλεί σχέδιο για να συμπληρώνει τον «φάκελο». Η ανεπίσημη δικαιολογία είναι πως οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς υπαγορεύουν ότι δεν πρέπει να υπάρχει παρέμβαση στον ανταγωνισμό ιδιωτικών εταιρειών.

Ομως όταν ένα εταιρικό σχήμα αφήνει χρέη προς το Δημόσιο, στην πράξη αφήνει χρέη προς τους πολίτες όλης της χώρας. Υπό αυτή την έννοια, οφείλει το Δημόσιο να εξασφαλίσει ότι οι πολίτες θα επωμισθούν τη μικρότερη δυνατή ζημία.

Σε πρόσφατη τροπολογία που κατέθεσε το υπουργείο Δικαιοσύνης, προβλέπονται σημαντικές αλλαγές ως προς τους πλειστηριασμούς ακινήτων παλαιών πτωχεύσεων, οι οποίες πλέον θα γίνονται με διαφορετικό τρόπο: Ενώ με τις προηγούμενες διατάξεις απαιτούνταν αποτίμηση από σύνδικο, έγκριση από εισηγητή πτώχευσης, εισαγωγή στο πολυμελές δικαστήριο πτωχεύσεων, έκδοση απόφασης από το δικαστήριο επί του τιμήματος της αποτίμησης και στη συνέχεια πλειστηριασμός, με τη νέα τροπολογία απλοποιούνται οι διαδικασίες και μετά την αποτίμηση της συνδίκου και την έγκριση του εισηγητή θα υπάρχει δημόσιος ανοιχτός πλειστηριασμός (άρθρο 148 Ν4446 2010).

Είναι δεδομένο πως η κυβέρνηση έχει πλέον αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να υπάρξουν άλλες χρονοτριβές σε κρίσιμες υποθέσεις όπως της ΕΝΚΛΩ.

Ομως, ανεξάρτητα από τις απειλές προστίμου ή τις εξαγγελίες για την περίφημη παραγωγική ανασυγκρότηση, πόσο μάλλον για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, αποτελεί ζητούμενο να αποφασιστεί ποιες επενδύσεις φέρνουν ουσιαστική προστιθέμενη αξία στην οικονομία της χώρας.