Ανήκει στο «κλειστό κλαμπ» των τραγουδιών που μου αρέσουν πολύ, αλλά δεν έχουν συμπεριληφθεί σε άλμπουμ. (Μη νομίζετε πως τα «μέλη» αυτού του κλαμπ είναι πολλά: τρία είναι όλα κι όλα και τα άλλα δύο -που θα σας τα αποκαλύψω εν καιρώ- πρόκειται να ηχογραφηθούν.) Η Μόνικα το τραγούδησε -και εγώ το άκουσα- για πρώτη φορά στη συναυλία της στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, τον Ιούλιο του 2011. Αυτό ήταν. Από τότε δεν λείπει πότέ από τις μουσικές επιλογές μου…

Δώρα Σελλά