Βιογραφίες του Βαν Γκογκ έχουν γραφτεί πολλές. Κάποιες από αυτές έγιναν και σε κόμικς. Μία, όμως, ξεχωρίζει για την πρωτοτυπία της. Το «Αναζητώντας το Φως» του Ιωάννου-Χαριλάου Βράνου με τον μυστηριώδη υπότιτλο (που ακούγεται σαν παρωδία, αλλά δεν είναι) «Van Gogh και ο Μεγάλος Γέροντας Βαρσανούφιος» (εκδόσεις Κυριακίδη, 1991) είναι μια συγκριτική βιογραφία του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου και του Αγιου Βαρσανούφιου (ναι, υπάρχει και τέτοιος και έζησε στην Παλαιστίνη μεταξύ 5ου και 6ου αιώνα μ.Χ.).

Ο δημιουργός της, ζωγράφος, αγιογράφος και συγγραφέας βιβλίων για την τεχνική και τη θεωρία της αγιογραφίας, επιχειρεί να διαγνώσει τα αίτια που οδήγησαν τον Βαν Γκογκ στην αυτοκαταστροφή και να ερμηνεύσει τον βίο και το έργο του μέσω της θρησκευτικής πίστης του, σε παραλληλία με τον βίο ενός ασκητή και μοναχού που έζησε δεκαπέντε αιώνες νωρίτερα και μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα πιο ανατολικά.

Το περίεργο είναι πως, ενώ ο προαναφερθείς τίτλος ακούγεται στα όρια της φάρσας και η θεματολογία του βιβλίου προδιαθέτει για μια ακατάσχετη ασυναρτησιολογία, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.

Το πρώτο μέρος, τουλάχιστον, του έργου που ασχολείται αποκλειστικά με τον Βαν Γκογκ, είναι αξιοπρεπέστατο. Θυμίζοντας τα σχέδια του Frank Stack και τις ελληνικές ιστορίες των Κλασικών Εικονογραφημένων, υπηρετεί επιτυχημένα τον σκοπό του.

Το δεύτερο μέρος που αφορά τον Βαρσανούφιο είναι τόσο θρησκευτικά στρατευμένο που κάπου ξεστρατίζει αν και η εικόνα της τελευταίας σελίδας, με τον νεκρό Βαν Γκογκ να φωτίζεται από τον Ιησού, παρά την αυθαίρετη οικειοποίηση, είναι αισθητικά άρτια. Συμπερασματικά, μην κρίνεις ένα βιβλίο από τον τίτλο του.

Και επιπλέον, η γλώσσα των κόμικς έχει απεριόριστες δυνατότητες να αφηγηθεί ιστορίες. Τόσες, που μπορεί να μιλήσει ακόμα και για τον Βαρσανούφιο και τον Βαν Γκογκ στο ίδιο βιβλίο.