O σταθμός «Βενιζέλου» του μετρό της Θεσσαλονίκης και ο αρχαιολογικός του χώρος θα αποδοθούν ταυτόχρονα στο κοινό το αργότερο ώς το 2022.
Αυτό επισημάνθηκε χθες στη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, τα μέλη του οποίου έδωσαν ομόφωνα το «πράσινο φως» σε δύο τεχνικές μελέτες, σύμφωνα με το ΑΠΕ.
Οι μελέτες, που παρουσιάστηκαν από τον διευθυντή του μετρό Θεσσαλονίκης, Γιώργο Κωνσταντινίδη, αφορούν κυρίως την προστασία των σημαντικών βυζαντινών αρχαιοτήτων που ανακαλύφθηκαν κάτω από τον κόμβο των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου, κατά τη διάρκεια των εργασιών για την κατασκευή του σταθμού.
Οπως ειπώθηκε στη συνεδρίαση, τα τεχνικά βήματα που θα ακολουθηθούν είναι η κατασκευή μικροπασσάλων για την αντιστήριξη των δύο φρεατίων, η συνέχιση της ανασκαφής που έχει ήδη ξεκινήσει στην περιοχή τους, η προσωρινή επίχωση του κεντρικού τμήματος του σκάμματος και η δημιουργία πλάκας οροφής που θα «στεγάζει» κεντρικό τμήμα και φρεάτια.
Το έργο της κατασκευής του σταθμού θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση της πλάκας οροφής, με τις εργασίες να προχωρούν όσο γίνεται παράλληλα, πάντα «με άξονα την καλή συνεργασία των εμπλεκόμενων μερών», δηλαδή του υπουργείου Πολιτισμού, της αναδόχου εταιρείας κατασκευής του μετρό και του Δήμου Θεσσαλονίκης.
«Αυτό που πριν από λίγα χρόνια φαινόταν αδύνατο, είναι σήμερα εφικτό», δήλωσε η Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, αναπληρώτρια προϊσταμένη στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, τονίζοντας ότι «έχουμε μπει σε μια πολύ καλή ευθεία υλοποίησης του έργου του σταθμού». Πρωτοτυπία η δημιουργία «ενός σταθμού που θα είναι ο ίδιος αρχαιολογικός χώρος».
Υπενθυμίζεται ότι ο σταθμός χωροθετείται στη διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Βενιζέλου, όπου κατά τη διάρκεια των ανασκαφών για την κατασκευή του μετρό Θεσσαλονίκης αποκαλύφθηκε τμήμα της κοσμικής πόλης της ύστερης αρχαιότητας και των βυζαντινών χρόνων.
Πρόκειται για τη διασταύρωση του Decumanus Maximus, της πλακόστρωτης μέσης οδού των Βυζαντινών την οποία διατρέχει σήμερα η Εγνατία, και του cardo (την οποία ορίζει η Βενιζέλου) – γεγονός που μαρτυρεί τη διαχρονικότητα της πόλης για περισσότερο από 16 αιώνες.
