Η κατακραυγή για τη δικαστική δίωξη του κορυφαίου Ρώσου σκηνοθέτη και διευθυντή του θεάτρου «Γκόγκολ» της Μόσχας, Κίριλ Σερεμπρένικοφ, για κατάχρηση δημοσίου χρήματος πήρε παγκόσμιες διαστάσεις, ξέφυγε από την πατρίδα του, όπου ακόμα και φίλοι του Πούτιν και μέλη της κυβέρνησης αντέδρασαν, και τη Γαλλία που πρώτη και καλύτερη είχε αρχίσει να ανησυχεί και να διαμαρτύρεται.
«Κύριε Πούτιν, αφήστε τον ήσυχο. Πηγαίνετε καλύτερα να δείτε καμιά παράστασή του» είχε φωνάξει τέλη Μαΐου από τη σκηνή της απονομής των θεατρικών βραβείων Μολιέρ η Ιζαμπέλ Ιπέρ.
Προχθές δόθηκε στη δημοσιότητα κείμενο διαμαρτυρίας συνοδευόμενο από υπογραφές, για το οποίο πήρε την πρωτοβουλία αλλά και το έγραψε ο διευθυντής της «Σαουμπίνε», Τόμας Οστερμάιερ, που τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια συνεργαζόταν με τον Σερεμπρένικοφ.
Το υπογράφουν κορυφαία ονόματα του θεάτρου, ανάμεσά τους η Κέιτ Μπλάνσετ, η οποία, μαζί με τον σύζυγό της Αντριου Απτον, διηύθυναν επί πέντε χρόνια το Sydney Theatre Company με καλλιτεχνική επιτυχία παγκόσμιας εμβέλειας.
Συνυπογράφουν ο κορυφαίος Γερμανός θεατρικός συγγραφέας Μάριους φον Μάγενμπουργκ (με σχετικά συχνή παρουσία στις αθηναϊκές σκηνές), ο διάσημος Γερμανός σκηνοθέτης Φόλκερ Σλέντορφ («Ταμπούρλο», «Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ»), η επίσης Γερμανίδα υπερ-ηθοποιός Νίνα Χος, που την έχουμε απολαύσει και στο Φεστιβάλ Αθηνών («Μικρές Αλεπούδες» σε σκηνοθεσία Οστερμάιερ) αλλά και ο κόσμος όλος την ανακάλυψε από τη συμμετοχή της στο αμερικανικό σίριαλ «Homeland», η Αυστριακή νομπελίστα Λογοτεχνίας Ελφρίντε Γέλινεκ, η Γαλλίδα εικαστικός Σοφί Κάλ και δύο σημαντικοί Βρετανοί θεατρικοί συγγραφείς, ο Ντέιβιντ Χάροουερ («Το Μαυροπούλι») και ο Μάρκ Ρέιβενχιλ («Shopping and Fucking»).
Το κείμενο καλεί τον εισαγγελέα της Μόσχας να απορρίψει τις «σαθρές» και «με πολιτικές σκοπιμότητες» κατηγορίες που βαραίνουν τον Κίριλ Σερεμπρένικοφ, ο οποίος ως γνωστόν μέχρι τις 19 Οκτωβρίου θα βρίσκεται σε κατ’ οίκον κράτηση, φορώντας ηλεκτρονικό βραχιολάκι χωρίς να μπορεί να μπαίνει στο ίντερνετ και να συναντά άλλα πρόσωπα πέραν της στενής του οικογένειας.
«Στην πραγματικότητα η κατ’ οίκον κράτησή του είναι στέρηση επικοινωνίας, προειλημμένη ετυμηγορία και απαγόρευση εργασίας σε έναν από τους πιο διάσημους σύγχρονους Ρώσους καλλιτέχνες. Η εντύπωση που δίνει στη Δύση η σύλληψή του είναι μιας κυβέρνησης που φοβάται την κριτική» γράφει ο Τόμας Οστερμάιερ.
«Και συνήθως όταν δεν μπορείς να αντέξεις την κριτική, είναι σημάδι αδυναμίας. Oι ισχυρισμοί εναντίον του ταιριάζουν στο γνωστό μοτίβο, σύμφωνα με το οποίο οι ανεπιθύμητοι καλλιτέχνες στη Ρωσία οδηγούνται στην πτώση όχι με λογοκρισία, αλλά με το πρόσχημα εύκολα κατασκευασμένων κατηγοριών οικονομικών παραβάσεων».
Οι διαμαρτυρόμενοι καλλιτέχνες απευθύνονται στη γερμανική κυβέρνηση ζητώντας της «να εξασφαλίσει ότι ο Σερεμπρένικοφ δεν θα γίνει το θύμα μιας πολιτικά υποκινούμενης συκοφάντησης και δεν θα θα καταλήξει στη φυλακή».
Να θυμηθούμε ότι η κατηγορία που τον βαραίνει είναι υπεξαίρεση ποσού που αναλογεί με 1,1 εκατ. ευρώ τα έτη 2011 και 2014, επιδοτήσεις που έπαιρνε για παραστάσεις στο θέατρο «Γκόγκολ».
