Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την ίδια στιγμή που η ιταλική κυβέρνηση ετοιμάζει πυρετωδώς τις αμφιλεγόμενες προτάσεις της για έναν νέο, περιοριστικό «κώδικα συμπεριφοράς», που θα επιβληθεί σε όσες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις δραστηριοποιούνται με δικά τους πλωτά μέσα στη διάσωση χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων από τους ακτιβιστές, η Αυστρία αποφάσισε να στείλει στρατό στα σύνορά της με την Ιταλία, προκαλώντας την αγανάκτηση της Ρώμης.

Πιο συγκεκριμένα, η Βιέννη αποφάσισε να κάνει πράξη τις απειλές της και να επανδρώσει εκ νέου με 750 στρατιώτες και 4 τεθωρακισμένα οχήματα το αλπικό «Πέρασμα Μπρένερ» στα αυστρο-ιταλικά σύνορα και να επαναφέρει τους συνοριακούς ελέγχους που έχουν καταργηθεί με τη Συνθήκη Σένγκεν, ώστε να αποκόψει κάθε ροή μεταναστών από την Ιταλία.

Σχετικές απειλές έχει άλλωστε επανειλημμένα εκτοξεύσει ο υπουργός Εξωτερικών και νέος υποψήφιος καγκελάριος του Λαϊκού Κόμματος, Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος εμφανέστατα χρησιμοποιεί κινδυνολογική ρητορεία περί «μεταναστευτικού τσουνάμι» για να κλέψει ψήφους από την… αυθεντική ισλαμοφοβική Ακροδεξιά, στις επερχόμενες πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου.

Εννοείται ότι ο Κουρτς στήριξε πλήρως με δηλώσεις του τις ενέργειες του υπουργού Αμυνας, τονίζοντας πως οι προετοιμασίες είναι «αναγκαίες» και πως «είναι έντιμο να ειπωθεί τώρα στην Ιταλία και στην Ε.Ε. ότι ετοιμαζόμαστε να προστατεύσουμε τα σύνορά μας στο Μπρένερ, εάν αυτό είναι απαραίτητο».

Εξηγήσεις από τον πρέσβη

Η Ρώμη, φυσικά, έγινε έξαλλη: ο Ιταλός ΥΠΕΞ Μάριο Μινίτι κάλεσε αμέσως τον Αυστριακό πρεσβευτή στην Ιταλία να δώσει εξηγήσεις, ενώ το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ενωση τη δρομολόγηση νομικών διαδικασιών σε βάρος της Βιέννης.

Η οξύτατη αυτή αντίδραση ανάγκασε τον υπουργό Εσωτερικών του Λαϊκού Κόμματος, Βόλφγκανγκ Σομπότκα, να ανακρούσει πρύμναν τονίζοντας πως για την ώρα «οι συνοριακοί έλεγχοι απλώς συζητούνται» και ότι «αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ιταλία διευκολύνει την προσπέλαση μεταναστών προς την Αυστρία», όπως καταγγέλλουν κινδυνολογικά αρκετοί συνάδελφοί του.

Στην πραγματικότητα, άλλωστε, οι ίδιες οι αυστριακές αρχές διαψεύδουν τους πολιτικούς προϊσταμένους τους, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που προσπαθούν να περάσουν στην Αυστρία παραμένει «μικρός και σταθερός»: σύμφωνα με τον επικεφαλής της αστυνομίας του Τιρόλου, μόλις 15-25 μετανάστες εντοπίζονται σε καθημερινή βάση να επιχειρούν το Πέρασμα του Μπρένερ.

Τι γίνεται όμως με τα σχέδια της Ιταλίας για επιβολή «κώδικα συμπεριφοράς» στις ΜΚΟ;

Η ιταλική κυβέρνηση εκτιμά ότι η παρουσία των ΜΚΟ στα διεθνή ύδατα λειτουργεί ως «μαγνήτης» για τους μετανάστες και είναι αποφασισμένη να περιορίσει πάση θυσία τον ρόλο τους.

Ταυτόχρονα, καταγγέλλει πως ενώ δραστηριοποιούνται στην περιοχή πλοία από ΜΚΟ της Γερμανίας, της Ισπανίας ή της Μάλτας, δεν μεταφέρουν εκεί τους πρόσφυγες, αλλά στα λιμάνια του ήδη κορεσμένου ιταλικού Νότου.

Αντίθετα, εκπρόσωποι οργανώσεων που σώζουν καθημερινά εκατοντάδες μετανάστες στην κεντρική Μεσόγειο κατήγγειλαν χθες ευθέως τη Ρώμη για την προσπάθεια άμεσου ελέγχου των σωστικών σκαφών τους από την ιταλική και τη λιβυκή ακτοφυλακή, με σκοπό την παρεμπόδιση της διάσωσης ανθρώπων από τα πλοιάρια των διακινητών – μια προσπάθεια που όπως λένε θα οδηγήσει σε ακόμη περισσότερους πνιγμούς αθώων, σε μια «μαύρη» χρονιά που ήδη μετρά περίπου 2.000 θανάτους.

Ακτοφυλακή-μαφία

Οι ακτιβιστές θεωρούν ότι η λιβυκή ακτοφυλακή και οι μισθοφόροι πολιτοφύλακες που «συνεργάζονται» με την Ευρώπη είναι η πραγματική μαφία.

Χαρακτηριστικό είναι ένα «τουίτ» του ιδρυτή της καταλανικής ΜΚΟ Proactiva Open Arms, του Οσκαρ Καμπς: «Εσείς είστε ο ‘‘μαγνήτης’’ που περιγράφετε. Εσείς συνδιαλέγεστε με τους διακινητές, εσείς χρηματοδοτείτε τις μαφίες, τους ταξιτζήδες των θαλασσών, και τώρα λέτε ότι θα κλείσετε τα λιμάνια σας στα πλοία μας. Και λέτε ότι εμείς είμαστε το πρόβλημα;».

Αλλες οργανώσεις θυμίζουν με ανακοινώσεις τους ότι έχουν συμφωνήσει από τον περασμένο Μάρτη σε εθελοντικό κώδικα συμπεριφοράς, όπου τονίζεται με έμφαση η απόλυτη προτεραιότητα της διάσωσης ανθρώπινων ζωών και η ανεξαρτησία από κυβερνητικές παρεμβάσεις στο ανθρωπιστικό τους έργο.