Εχουν κάθε λόγο να γελούν με νόημα. Οταν ακούν, σε όλες τις εποχές, πόσω μάλλον στην πνιγηρή των τελευταίων χρόνων για την παγκόσμια οικονομία, τους αφορισμούς για την κρίση, την καταγγελία με απτά επιχειρήματα που μεταλλάσσεται εύκολα και σε ανέξοδη ηθικολογία περί «πρόκλησης» όταν ετερόκλητοι παρατηρητές αναφέρονται στο κόστος των μεταγραφών τους.
Οι κεντρικές φυσιογνωμίες του ποδοσφαιρικού χρηματιστηρίου επιπέδου Νεϊμάρ (μεταξύ μας: όπως κάθε ένας από τους… κοινούς θνητούς στη θέση τους), μαζί με τους αναρίθμητους παρατρεχάμενους που τους περιβάλλουν ώστε να καρπωθούν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτ’ άλλο παρά να ρυθμίσουν τη μεταγραφή τους-επένδυση.
Και βέβαια να νοιαστούν πώς θα ρίξουν στάχτη στα μάτια της ώστε να την παρακάμψουν, την Εφορία.
Αναρίθμητοι σταρ των γηπέδων, όπως συνέβη πρόσφατα και με τους Μέσι, Ρονάλντο, σύρονται στα δικαστήρια της Ευρώπης για φοροδιαφυγή, «πουλούν» αθωότητα, πληρώνουν (επειδή μπορούν άνετα) και, ανεπηρέαστοι, συνεχίζουν τον… δημόσιο βίο τους!
Τα 222 εκατ. ευρώ, «σπάσιμο» ρήτρας εκ μέρους της Παρί Σεν Ζερμέν για τη μεταγραφή του Νεϊμάρ από την Μπαρτσελόνα, επαναφέρει νωπές μνήμες και άλλων πολυδάπανων μεταγραφών.
Οσες έθρεψαν, πλουσιοπάροχα, λίγους και ζάλισαν στο άκουσμα του κόστους πολλούς.
Κριστιάνο Ρονάλντο
«Δεν τα έκλεψα από κάποιον. Ησυχάστε λοιπόν» είχε πει ο Κριστιάνο Ρονάλντο, προερχόμενος από την Αγγλία, στους δημοσιογράφους που τον περίμεναν στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης το καλοκαίρι του 2009. Η μεταγραφή του από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Ρεάλ είχε οριστικοποιηθεί έναντι 94 εκατ. ευρώ και το ζητούμενο ήταν, πριν και μετά από το αγωνιστικό πρόσχημα της άφιξης του Πορτογάλου, το υπέρογκο κόστος, ρεκόρ τότε, μετακίνησης επαγγελματία ποδοσφαιριστή! Ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ δεν είχε αρκεστεί στον Ρονάλντο, επίσης είχε φέρει στη Μαδρίτη Μπενζεμά, Κακά, Τσάμπι Αλόνσο, μετακινήσεις συνολικού κόστους 265 εκατ. ευρώ. Προ ημερών απαντήθηκε η ερώτηση της ίδιας (και κάθε άλλης) εποχής: «Μπορεί να φτάσει πιο ψηλά η μεταγραφή ποδοσφαιριστή;»
Ζινεντίν Ζιντάν
Το αφεντικό της Ρεάλ είχε προετοιμάσει άπαντες για τη μεταγραφή του Ρονάλντο οκτώ χρόνια πριν (2001). Τότε είχε κάνει ανάλογο θόρυβο η ικανότητά του (όπου «ικανότητα» η οικονομική ισχύς) να σπάσει, α λα Νεϊμάρ, το συμβόλαιο του Ζινεντίν Ζιντάν με τη Γιουβέντους, να κάνει και τον Γάλλο κάτοικο Μαδρίτης. Η αποδέσμευση Ζιντάν είχε κοστίσει 73.500.000 ευρώ, ο Γάλλος είχε απαντήσει «ελπίζω να περάσουμε καλά μαζί» όταν είχε ρωτηθεί για το υπέρογκο κόστος της δυνατότητας να… σπάσουν τα δεσμά του στη Βόρεια Ιταλία. Στη δεύτερη προεδρική θητεία τού Πέρεθ, ο Ζιντάν είχε πάρει θέση προσωπικού συμβούλου του αλλά ήταν δύσκολο να δεχτεί κανείς πως η διπλή ιδιότητα (παίκτης-σύμβουλος) άξιζε τόσο.
Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς
Γνωστός για τη σαρκαστική διάθεσή του, ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, δύο μέρες μετά την άφιξή του στη Βαρκελώνη από το Μιλάνο (2009) είχε ρωτήσει μετά το τέλος της δεύτερης προπόνησης ως παίκτης της Μπαρτσελόνα, μ’ εκείνο το βλέμμα του-μαχαίρι, εκπρόσωπο κοινωνικής οργάνωσης που τον περίμενε έξω από το γήπεδο: «Γιατί ρωτάς; Μήπως με ζηλεύεις;» Η μετακίνησή του από την Ιντερ είχε στοιχίσει 75.500.000 ευρώ συν έμψυχο αντάλλαγμα τον Σαμουέλ Ετο. Μερίδα οπαδών, και δη οργανωμένων και σε κοινωνικές οργανώσεις της Καταλανίας, είχαν υψώσει τους πρώτους μήνες και πανό διαμαρτυρίας για το ίδιο, υπέρογκο κόστος. Οι ιαχές είχαν πνίξει τις διαμαρτυρίες.
Ρανταμέλ Φαλκάο
Το 2013, ο Ρανταμέλ Φαλκάο έμοιαζε σίφουνας! Ηταν 27 ετών, είχαν προηγηθεί το αήττητο πρωτάθλημα και το Εuropa League που είχε κατακτήσει (2010-11) με την Πόρτο και την ίδια χρονιά (2013) είχε αναδειχθεί κυπελλούχος με τη φανέλα της Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά όχι με οποιονδήποτε τρόπο: ο νικηφορός τελικός του Κυπέλλου Ισπανίας είχε γίνει στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου», έδρα της άσπονδης συμπολίτισσας Ρεάλ. «Και λίγα ήταν», σάρκασε Κολομβιανός ρεπόρτερ της τηλεόρασης όταν έμαθε στον «αέρα» της εκπομπής του πως ο Ρώσος μεγιστάνας και ιδιοκτήτης της Μονακό, Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ, είχε δαπανήσει 60 εκατ. ευρώ για να τον φέρει στο Πριγκιπάτο από τη Μαδρίτη. Δεν το εννοούσε βέβαια. Την ίδια εποχή η Κολομβία είχε ένα από τα τρία χαμηλότερα, παγκοσμίως, κατά κεφαλήν εισοδήματα.
Λουίς Σουάρες
«Αυτός ο παίκτης θα είναι βασικό εργαλείο μου, τον θέλω πολύ» είχαμε διαβάσει στον ισπανικό Τύπο πως είχε πει ο Λουίς Ενρίκε, άρτι αφιχθείς (2014) στον πάγκο της Μπαρτσελόνα, προς την διοικητική αρχή της για τον Λουίς Σουάρες. Αρα, το χέρι βαθιά στην τσέπη. Ογδόντα εκατομμύρια ευρώ είχε κοστίσει η άφιξη του ενός τρίτου από το θρυλικό MSN που δεν υπάρχει πια στο «Καμπ Νου», από το Λίβερπουλ. «Θα τα τιμήσω» είχε πει για τα ίδια χρήματα ο παίκτης.
Γκάρεθ Μπέιλ
Ηταν καλοκαίρι του 2013 όταν η Ρεάλ Μαδρίτης, συνολικά, έβγαλε από το ταμείο της 175 εκατ. ευρώ για μεταγραφές. Καρβαχάλ, Κασεμίρο, Ισκο, Ιγιαραμέντι, όλοι τους κόστισαν 70 εκατ. ευρώ. Μόνος του ο Γκάρεθ Μπέιλ κάτι λιγότερο από 100 εκατ. ευρώ! Ετσι έβγαλε τη λευκή φανέλα της Τότεναμ και φόρεσε την ομόχρωμη της Ρεάλ. Για την ακρίβεια, 99,7 εκατ. ευρώ. Λεπτομέρειες.
«Η Ουαλία σε περιμένει, μην την ξεχάσεις!» έγραψαν προς τον Μπέιλ, τότε στο διαδίκτυο, συμπολίτες-γεννημένοι στην ίδια γη μ’ εκείνον. «Στο Κάρντιφ, πείτε του, πως το σχολείο χρειάζεται ανακατασκευή», ανέκραξε, χωρίς αποτέλεσμα, δάσκαλος-θαυμαστής του Μπέιλ από την ουαλική πόλη. «Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια» είπατε; Σωστά!
Πολ Πογκμπά
Αντίθετα, ο Πολ Πογκμπά, περσινή (2016) μεταγραφή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τη Γιουβέντους, έσπευσε να βοηθήσει τη γη των γονιών του. Αν και γεννημένος στη Γαλλία από πρόσφυγες, η καταγωγή του από τη Γουινέα αποδείχθηκε υποχρέωση για τον ίδιο! Ο κάτοχος, μέχρι προ ημερών όταν τον… καθαίρεσε από τη σχετική κορυφή ο Νεϊμάρ, της πιο δαπανηρής μεταγραφής, ήδη έκανε σημαντικές δωρεές «για την υγεία και την παιδεία», όπως ανακοίνωσαν πέρυσι οι αρχές της αφρικανικής χώρας. Μπορούσε. Η μετακίνησή του, βλέπετε, από το Τορίνο στο Μάντσεστερ έφτασε τα 105 εκατ. ευρώ.
-320x213.jpg)
