Ποιητής… εκ του προχείρου

Ο καύσωνας επέρασε, μαζέψαν τα σκουπίδια πολύχρωμα κι ευωδιαστά της πόλης μας στολίδια

Νόμισα πως θα μου ‘στριβε από την τόση μπόχα χολέρα πως θα πάθαινα για σίγουρο πια το ‘χα…

Μα η απεργία λύθηκε, φύσηξε το μελτέμι μόνο μην πιάσει πυρκαγιά ο κόσμος πλέον τρέμει

Το καλοκαίρι έφθασε, κανένας δεν γλιτώνει σέρνεται ο Ιούλιος και μ’ αποτελειώνει

Φλέγοντα τα ζητήματα που μας έχουν προκύψει

Πολιτικό θερμόμετρο, ανέβηκες στα ύψη!

Παιδί με τέτοια ανατροφή και από τέτοιο σπίτι τι ‘θελες, Πάνο, να μιλάς εσύ με ισοβίτη;

Κι εσύ, Τσακνή μου, έχοντας την ψυχραιμία χάσει σε άπταιστο πληθυντικό λες στη Ραχήλ να σκάσει

Είπε, αυτονόητα, το ΣτΕ με την απόφασή του ότι το κράτος δεν μπορεί κατά την όρεξή του λάστιχο την παραγραφή συνέχεια να την κάνει κι αμέσως να το βρίζουνε αρχίσαν μάνι μάνι

Πολάκης και πρωθυπουργός, αμφότεροι τρεχάτοι, και ν’ απειλούν πως ξέρουνε και… άλλο μονοπάτι!

Σε επικίνδυνες οδούς φοβούμαι πως οδεύουν και τ’ άντερα τα λόγια τους φριχτά μού αναδεύουν

Κι η Εκκλησία σε όλα αυτά; Αυτή την τυραννάει η Συννεφούλα ολοβραδίς με ποιους θα τριγυρνάει…