Ποιητής… εκ του προχείρου

Φωτιά μεγάλη έπιασε εις την Πορτογαλία

με κεραυνό που έπεσε, ως είπαν, εν αιθρία

Εις την Ευρώπη καύσωνας, εδώ ΄ταν παγωμένοι

εις του Μαξίμου οι αρχηγοί σαν πήγαν καλεσμένοι

Τα τετ α τετ τελείωσαν, όπως μονίμως, δίχως

καμία λύση να βρεθεί, σε πολικό δε ψύχος

Η Φώφη μόνον συνεχώς γλυκά χαμογελούσε

μα με βαμβάκι έσφαζαν τα όσα ξεστομούσε…

Το θέατρο τελείωσε, αυτό ήταν όλο κι όλο

κι έπαιξε ο καθένας τους τον ίδιο πάλι ρόλο

Εφυγε και ο Γιλντιρίμ, γύρισε στην Τουρκία

λόγια ειπώθηκαν πολλά, μα είχανε ουσία;

Μόνοι λοιπόν εμείναμε, να φτιάχνουμε δηλώσεις

με τρόμο υπολογίζοντας πόσο θα βγουν οι δόσεις…

Πάνε κι οι Πανελλαδικές, τελειώσανε για φέτος

Θ’ αλλάξουν, είπ’ ο Υπουργός, κι αυτές ανυπερθέτως

ή μάλλον θα καταργηθούν, δεν έχω καταλάβει

μα ούτε ο ίδιος ήξερε τα μέτρα που θα λάβει…

Οι φοιτητές του ζήτησαν να πάψει η ανομία

που χρόνια την Ανώτατη ταλαιπωρεί Παιδεία

Φταίει, τους είπ’ ο Υπουργός -τι αμίμητο κι ωραίο!-

πως κίνημα φοιτητικό δεν έχουν ρωμαλέο!

Και ένιψε τας χείρας του ως Πόντιος Πιλάτος

Πότε θα σταματήσει πια την πτώση μας ο πάτος;