Θλίψη αλλά και οργή προκάλεσε στους συναδέλφους της 62χρονης οδοκαθαρίστριας στον Δήμο Ζωγράφου Ντανιέλας Πρελορέντζου η είδηση του θανάτου της τα ξημερώματα του Σαββάτου, όταν άφησε την τελευταία της πνοή στο αμαξοστάσιο, ξεκινώντας τη μεταμεσονύχτια βάρδια της.
Ηταν η δεύτερη φορά σε ένα 24ωρο που πήγε για δουλειά εν μέσω καύσωνα και η τρίτη σε 36 ώρες! Η αδικοχαμένη εργάτρια, μητέρα τεσσάρων παιδιών (εκ των οποίων ένα ΑμεΑ και ένα ανήλικο), απασχολούνταν στις δημοτικές υπηρεσίες ως εργαζόμενη αορίστου χρόνου.
Υπήρξε στο παρελθόν συμβασιούχος και απέκτησε μόνιμες σχέσεις εργασίας μέσω δικαστικής απόφασης. Περιγράφεται ως μία από τις πιο αξιαγάπητες προσωπικότητες ανάμεσα στους συναδέλφους της. Μια γυναίκα χαμογελαστή. Ενας άνθρωπος που δεν έλεγε «όχι» σε ό,τι της ζητούσε η υπηρεσία.
Πριν ακόμη ολοκληρωθεί το απεργιακό πρόγραμμα της ΠΟΕ-ΟΤΑ, η Ντανιέλα Πρελορέντζου είχε βάρδια το απόγευμα της Πέμπτης -στο πλαίσιο λειτουργίας των υπηρεσιών με προσωπικό ασφαλείας- και κλήθηκε να καθαρίσει σε χώρο όπου είχε νωρίτερα λαϊκή αγορά.
Στον καύσωνα της Παρασκευής, είχε βάρδια το πρωί, μεταξύ 06.30 και 09.30, και η επόμενη βάρδια της ήταν τα μεσάνυχτα της Παρασκευής προς το Σάββατο.
Οπως περιέγραψαν συνάδελφοί της στην «Εφ.Συν.», πριν από την τελευταία χρονικά βάρδια, ενημέρωσε ότι δεν ένιωθε καλά και ζήτησε να μην εργαστεί.
Σύμφωνα με καταγγελίες συναδέλφων της «η διοίκηση του Δήμου Ζωγράφου πιεστικά κάλεσε όλους τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως βάρδιας να πάνε για δουλειά δηλώνοντας ότι αναστέλλονται οι άδειες, ότι όποιος δεν εμφανιστεί θα περάσει από Πειθαρχικό, γιατί αυτό που προέχει είναι οι ανάγκες της πόλης». Προσπεράστηκαν, άραγε, για τις ανάγκες της πόλης οι προειδοποιήσεις της εργάτριας;
Τίνα Καφατσάκη: Τηρείται η νομοθεσία
Σύμφωνα με τη δήμαρχο Ζωγράφου Τίνα Καφατσάκη, δεν ήταν εν γνώσει κανενός από το αρμόδιο προσωπικό ενδεχόμενα προβλήματα υγείας της συγκεκριμένης εργαζόμενης.
Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» δήλωσε κατηγορηματικά ότι στον δήμο τηρούνται όσα προβλέπει η νομοθεσία για την υγεία και την ασφάλεια εργαζομένων και μάλιστα η 62χρονη είχε συναντήσει τη γιατρό εργασίας, η οποία της είχε πάρει ιατρική συνέντευξη και το ιστορικό υγείας της.
Πώς έφτασε η αδικοχαμένη οδοκαθαρίστρια σε δεύτερη βάρδια εντός 24ωρου;
«Κανονικά οι βάρδιες στον οδοκαθαρισμό είναι μεταξύ 06.30 και 10.30. Επειδή την Παρασκευή βλέπαμε ότι η κατάσταση είναι δραματική με τον καύσωνα, μειώσαμε την πρωινή βάρδια σε 3 ώρες και είπα στην αρμόδια διευθύντρια να βγουν οι εργαζόμενοι τη νύχτα για να προφυλαχθούν από τον καύσωνα, αλλά και να μπορέσουμε να τους αποζημιώσουμε με τα νυχτερινά (σ.σ. μισθολογικές υπερωρίες) για την εντατική τους δουλειά.
»Ανεστάλησαν όλες οι άδειες για να έχουμε περισσότερα εργατικά χέρια. Υπήρχε σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας από τους όγκους απορριμμάτων. Σε μια πολυκατοικία έφτασαν έως τον πρώτο όροφο.
»Ετσι, την Παρασκευή υπήρξαν δύο βάρδιες: μία τα μεσάνυχτα και μία στις 04.00. Τις βάρδιες τις βγάζει ο τμηματάρχης. Η Ντανιέλα διάλεξε την πρώτη βάρδια καθώς ήθελε να ταξιδέψει το πρωί του Σαββάτου για τη Ζάκυνθο, να επισκεφθεί την κόρη της. Επέλεξε την πρώτη βάρδια.
»Ηρθε στην εργασία της τα μεσάνυχτα. Ηπιε έναν καφέ με τις συναδέλφισσές της. Λιποθύμησε πριν ξεκινήσει τη δουλειά. Καθώς μένω πολύ κοντά, έφτασα στον χώρο άμεσα, μόλις με ενημέρωσαν. Στις 00.58 καλέσαμε το ΕΚΑΒ και ήρθε άμεσα», περιγράφει η κ. Καφατσάκη.
Στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατος της γυναίκας. Νεκροψία θα εξακριβώσει τα ακριβή αίτια θανάτου, με τις πρώτες ενδείξεις να οδηγούν στην ανακοπή καρδιάς.
Συνάδελφοι της 62χρονης αποδίδουν το θάνατο της στην υπερεντατικοποίηση της εργασίας.
Εργαζόμενοι κατήγγειλαν στην «Εφ.Συν.» ότι στον εργασιακό χώρο δεν υπήρχαν μέσα προστασίας (όπως απινιδωτής οξυγόνου) για κάθε έκτακτη περίπτωση με αποτέλεσμα και όσοι εργαζόμενοι έσπευσαν να παράσχουν τις πρώτες βοήθειες στη συνάδελφό τους να μην έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Μιλώντας στην εφημερίδα μας η κ. Καφατσάκη το διαψεύδει: τονίζει ότι υπάρχει κουτί πρώτων βοηθειών, ενώ για τον απινιδωτή αναφέρει ότι προβλέπεται να βρίσκεται μόνο σε αθλητικούς χώρους.
Κι άλλα περιστατικά
Το τραγικό περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο, από τη στιγμή που υπάρχει πλήθος περιπτώσεων θανάτων εργατών καθαριότητας των δήμων από παθολογικά αίτια.
Συνδικαλιστές και συνάδελφοί τους έχουν αποδώσει τους θανάτους στην πίεση που δέχονταν οι εργαζόμενοι από τις αυξημένες απαιτήσεις της καθημερινής δουλειάς.
Κάθε βάρδια στον -υποστελεχωμένο, κατά κοινή ομολογία- κλάδο της καθαριότητας, σε πανελλαδική εμβέλεια, μπορεί να αποβεί μοιραία, όταν δημοτικές αρχές ή υπηρεσίες πιέζουν «να βγει η δουλειά», αποσκοπώντας στο φιλότιμο των εργατών, χωρίς όμως να λαμβάνουν την απαραίτητη μέριμνα για τη ζωή τους.
