Αν και εξακολουθεί να προηγείται -έστω και με βραχεία κεφαλή- του βασικού της αντιπάλου, Μανουέλ Μακρόν, στην κούρσα για τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, η Μαρίν Λεπέν αντιμετωπίζει τις τελευταίες ώρες οξύτατες αντιδράσεις λόγω μιας ασυνήθιστης γι’ αυτήν αντισημιτικής δήλωσης που έκανε την περασμένη Κυριακή.
Συγκεκριμένα η Λεπέν, που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια μεγάλη προσπάθεια να απεκδυθεί το αντισημιτικό και ενίοτε φιλο-ναζί προφίλ του πατέρα της, είπε σε ραδιοφωνική συνέντευξή της πως «η Γαλλία δεν ευθύνεται» για τη μαζική σύλληψη -τη νύχτα της 16ης προς τη 17η Ιουλίου 1942, με εντολές του στρατάρχη Πετέν-, από τη γαλλική αστυνομία, 13.000 Γαλλοεβραίων που συγκεντρώθηκαν στο χειμερινό ποδηλατοδρόμιο του Παρισιού και μεταφέρθηκαν στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου στην πλειονότητά τους εξοντώθηκαν.
Η μαύρη αυτή σελίδα έχει καταγραφεί στη γαλλική ιστορία ως «η αρπαγή του Vel d’Hiv» και η ευθύνη την οποία σήμερα αρνείται η ακροδεξιά πολιτικός έχει αναγνωριστεί από σειρά Γάλλων προέδρων: έτσι, τα τελευταία 24ωρα, σειρά παίρνουν όλοι ανεξαιρέτως οι αντίπαλοί της για την προεδρία αλλά και η ισραηλινή κυβέρνηση, που έσπευσαν να την καταδικάσουν χρησιμοποιώντας σκληρές εκφράσεις, ενώ και η ίδια η Λεπέν ακύρωσε χτεσινή ραδιοφωνική παρουσία της στον σταθμό France Inter, προκειμένου να αποφύγει τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.
Ενδεικτικά, ο Μακρόν ανέφερε πως «ορισμένοι στη Γαλλία δείχνουν να ξεχνούν ότι η Μαρίν είναι κόρη του Ζαν-Μαρί Λεπέν», ο υποψήφιος των Σοσιαλιστών Μπενουά Αμόν συμπλήρωσε πως «όποιος αμφέβαλε έως τώρα για το εάν η Μαρίν Λεπέν είναι ακροδεξιά, πλέον έχει την απόδειξη» και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν είπε πως «η Λεπέν απέκτησε όλη την πολιτική της παιδεία δίπλα στον πατέρα της που ήταν ο κύριος εκφραστής του αντισημιτικού λόγου»…
Το πραγματικό ερώτημα βέβαια είναι αν η Λεπέν έκανε την επίμαχη δήλωση κατά λάθος, υποτιμώντας τις πιθανές αντιδράσεις, ή αν την έκανε σκόπιμα, προκειμένου να απευθυνθεί άμεσα στον σκληρό πυρήνα του αντισημιτισμού – όσους δηλαδή οπαδούς του πατέρα της τη θεωρούν πολύ… «soft» ακροδεξιά σε σχέση με το πατρικό πρότυπό της, αλλά και όσους ψηφοφόρους της παραδοσιακής Δεξιάς, ιδίως μεγάλης ηλικίας, συμφωνούν μαζί της στο πλαίσιο της λεγόμενης «γκολικής κληρονομιάς», δεδομένου ότι και ο στρατηγός Ντε Γκολ υποστήριζε πάντοτε ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν ευθύνεται για τα κρίματα της δωσιλογικής κυβέρνησης του Βισί.
-320x213.png)
