Δεν έχει περάσει μια δεκαετία από τότε που τα μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν σημαντικές πτυχές του σκανδάλου της Ζίμενς. Τα στοιχεία γέμιζαν τα πρωτοσέλιδα της εποχής, ενώ οι λεπτομέρειες γίνονταν πιο «γαργαλιστικές» για τους πολιτικούς πρωταγωνιστές του σκανδάλου, όπως τον Θ. Τσουκάτο, τον Τ. Μαντέλη, την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Λιγότεροι ίσως θυμούνται το ταξίδι με ιδιωτικό αεροσκάφος επιχειρηματία στη Γερμανία και την Αυστρία που πρόσφερε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ζίμενς το 2005 στον Μιχάλη Λιάπη. Το «δώρο» στον τότε υπουργό Μεταφορών θεωρήθηκε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα διαπλοκής, που άγγιζε τα όρια της πρόκλησης.
Χρόνια είχαμε να ακούσουμε για ταξίδι πολιτικού με «λίαρ τζετ» επιχειρηματία. Το 2017 ένα αμφιλεγόμενο (λόγω πηγών και στοιχείων) δημοσίευμα επαναφέρει την εικόνα πολιτικού σε ιδιωτικά αεροσκάφη. Αυτή τη φορά, ο πολιτικός προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, που εκλέχθηκε με πρόγραμμα ενάντια στη διαπλοκή, ενώ το ταξίδι γίνεται στη Βενεζουέλα, που αποτελεί το «αγαπημένο θέμα» κάθε νεοφιλελεύθερου.
Οι εξηγήσεις που δόθηκαν τον περασμένο Νοέμβριο από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση θεωρήθηκαν επαρκείς, γι’ αυτό και το θέμα έληξε γρήγορα. Γιατί όμως επανέρχεται στην επικαιρότητα σήμερα; Και γιατί δείχνουν Ευάγγελος Βενιζέλος και Ν.Δ. τέτοια «θέρμη» για ένα τέτοιο ζήτημα; Είναι απλό: η κυβέρνηση, αφού είναι εγκλωβισμένη στην οικονομική επιτροπεία, έχει περιθώριο και αντιπαρατίθεται ευθέως με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ κυρίως στα ζητήματα της διαπλοκής και της διαφθοράς, σε ζητήματα ηθικής τάξης.
Με δεδομένη μάλιστα την ανάγκη της κοινωνίας για δικαιοσύνη στον δημόσιο βίο, έλαβε ορθά την πρωτοβουλία να συσταθούν εξεταστικές επιτροπές για τα τεράστια σκάνδαλα των εξοπλιστικών και της Υγείας, στα οποία «διέπρεψαν» οι κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.
Τα πρώην κυβερνητικά κόμματα επιχειρούν τώρα να αντεπιτεθούν στον ΣΥΡΙΖΑ, να «τυλίξουν» στελέχη του κυβερνώντος κόμματος με τον μανδύα της διαπλοκής, να επιβεβαιώσουν την αντίληψη ότι «όλοι ίδιοι είναι». Προσπαθούν να εφαρμόσουν στην Ελλάδα προπαγανδιστικά μοντέλα από την Ισπανία, να στήσουν ιστορίες για «υπόγειες διασυνδέσεις» ξένων κυβερνήσεων με την Αριστερά. Να επιστρέψουν δηλαδή σε παλιές εποχές, καλλιεργώντας την εικόνα ότι από τους «κατασκόπους κομμουνιστές» του μετεμφυλιακού κράτους μέχρι τη μνημονιακή Ελλάδα του 2017 δεν έχει αλλάξει τίποτα.
