Το βράδυ της Πέμπτης κατηφορίσαμε στο 6 dogs για να δούμε ιδίοις όμμασι τι ακριβώς σημαίνει «Πανκοπανηγυροψυχεδέλεια». Εκεί μας περίμεναν οι ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC για να μας παρασύρουν στο δικό τους ξεχωριστό πάρτι.
Ο χώρος γεμάτος και η ατμόσφαιρα ανάδυε μια θετική ενέργεια. Δεν ξέρω εάν προερχόταν από την προσμονή της εμφάνισης μιας μπάντας που σταδιακά φτιάχνει το όνομα και το κοινό της ή η συγκεκριμένη Πέμπτη είχε κάτι το διαφορετικό για την πόλη (πολύ αμφιβάλλω), αλλά το κλίμα ήταν πολύ ευχάριστο.
Λίγο μετά τις 22.00 ακούστηκαν οι πρώτες νότες από την γκάιντα και οι τρεις Θρακιώτες άρχισαν το γλέντι δείχνοντας από την αρχή πόσο δεμένοι είναι μεταξύ τους, πόσο καλά έχουν δουλέψει αυτό το σύμπλεγμα παραδοσιακής μουσικής και punk κιθάρας και αισθητικής. Κυρίως μας έκαναν να καταλάβουμε από την αρχή πόσο πολύ γουστάρουν αυτό που κάνουν. Άλλωστε και στη συνομιλία τους με το efsyn city μας δήλωσαν ευθαρσώς ότι είναι μια live μπάντα.
Με εξαιρετική διάθεση και ισορροπημένο ήχο έβαλαν κατευθείαν το κοινό στο πάρτι με τον κόσμο να ξεπερνά την αρχική αμηχανία του και να χορεύει σε ρυθμούς παραδοσιακούς, αλλά και να ξεσπά μαζί με την σκληρή ηλεκτρική κιθάρα που έδινε τον τόνο.
Έπαιξαν πολλά παραδοσιακά τραγούδια, κάποια που κυκλοφορούν ήδη με το cd τους «Πανκοπανηγυροψυχεδέλεια», άλλα που είναι ήδη γνωστά από προηγούμενες εμφανίσεις τους και από το youtube, αλλά και διασκευές από τους αγαπημένους τους (και μας) «Βανδαλούπ». Σε άλλα σημεία προτίμησαν να ρίξουν τους τόνους μέσα από λούπες ή σόλο γκάιντας δημιουργώντας μια πιο μυστικιστική ατμόσφαιρα που σε έκανε να αναπολείς, ακόμη και να μελαγχολείς. Άλλωστε η παραδοσιακή μουσική έχει αυτή τη δυναμική, αυτή την επιρροή, τουλάχιστον σε εμάς τους ανθρώπους των πόλεων.
Έχουν και χιούμορ τα παιδιά και δεν φοβούνται να συνομιλήσουν με το κοινό, να επικοινωνήσουν κι ας υπάρχει πάντα αυτή η αμηχανία της πιο στενής επαφής.
Κάπου μέσα στο κοινό άνθρωποι από την Ορεστιάδα, από την Ξάνθη, από την Αλεξανδρούπολη έδιναν τον τόνο λόγο… εντοπιότητας. Μπροστά μπροστά, όμως ήταν και μαθητές από το μουσικό σχολείο Βέροιας που έδειχναν να απολαμβάνουν τη στιγμή και να μεταφέρουν και στους μεγαλύτερους τον παιδικό ηλεκτρισμό τους.
Ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα live και σίγουρα θα τους ξαναδώ. Και έχω την εντύπωση ότι, εάν συνεχίσουν να δουλεύουν τα κομμάτια τους και να παίζουν τόσο δυνατά, πολύ σύντομα θα βρεθούν να παίζουν σε αρκετά μεγαλύτερα ακροατήρια.
Έχουν τον ήχο που ταιριάζει απόλυτα στο ελληνικό κοινό. Άλλωστε όλοι μας έχουμε ένα κομμάτι (μεγάλο ή μικρό) της παράδοσης μέσα μας…
Συμπέρασμα; Πανκ:10, Ψυχεδέλεια:10, Πανηγύρι:11!
ΥΓ: «Δημοσιογραφικές πηγές» μας ανέφεραν ότι οι ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC έστησαν και ένα ξαφνικό, διαφορετικό γλέντι το απόγευμα του Σαββάτου στον φυσικό τους χώρο. Στον δρόμο κάπου στα Εξάρχεια. Αυτά είναι!
