Καταδικάστηκε χθες ο Μάριος Σεϊσίδης σε 36 χρόνια κάθειρξη για την ένοπλη ληστεία που διαπράχθηκε το 2006 στην Εθνική Τράπεζα της οδού Σόλωνος. Το δικαστήριο έκρινε με βάση ένα αποτύπωμα DNA ότι συμμετείχε στη ληστεία, ενώ τον έκρινε και ένοχο για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας, με αποτέλεσμα τη βαρύτατη αυτή ποινή.
Τα αστυνομικά σενάρια για τους «ληστές με τα μαύρα», που αναπαράγονται εμπλουτισμένα μέχρι και σήμερα, φαίνεται ότι επηρέασαν δυσμενώς την κρίση του δικαστηρίου. Θυμίζουμε ότι ο Γιάννης Δημητράκης, που είχε συλληφθεί αμέσως μετά τη ληστεία βαριά τραυματισμένος, καταδικάστηκε σε 12,5 χρόνια, ενώ είχε αθωωθεί για τις 2 από τις 3 κατηγορίες για απόπειρα ανθρωποκτονίας και είχε καταδικαστεί ως απλός συνεργός στην τρίτη (στη διάρκεια της ληστείας είχε τραυματιστεί ένας φρουρός).
Οι αθωώσεις
Από τους υπόλοιπους τρεις επικηρυγμένους (με μεγάλα ποσά) και φερόμενους ως μέλη των «ληστών με τα μαύρα» οι δύο αθωώθηκαν για τη συγκεκριμένη πράξη, ενώ όλα τα επίμονα σενάρια περί τρομοκρατίας κατέρρευσαν μέσα στα δικαστήρια.
Πρόσφατα, και με αφορμή την τυχαία σύλληψη τον Αύγουστο του 2016 του φυγόδικου Μ. Σεϊσίδη, τα σενάρια ξαναφούντωσαν, ενώ στη δικαστική διαδικασία για άλλη μία φορά κατέρρευσαν. Ωστόσο, η χθεσινή τόσο βαριά ποινή κάθειρξης για τον Μάριο Σεϊσίδη, χωρίς καμία μαρτυρία ή αναγνώριση και χωρίς κανένα ελαφρυντικό, έδειξε για άλλη μια φορά ένα άκρως τιμωρητικό πρόσωπο της Δικαιοσύνης.
Καταδικάστηκε σε 16 χρόνια για τη ληστεία (ο εισαγγελέας πρότεινε 15), αθωώθηκε για όλες τις υπόλοιπες υποθέσεις ληστειών στις οποίες τον ενέπλεκαν και καταδικάστηκε επίσης σε 15, 12 και 12 χρόνια για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά των φρουρών. Κατά συγχώνευση η ποινή έγινε 36 χρόνια, δηλαδή ανώτατο όριο 25.
«Χωρίς μάρτυρες»
Ο Κώστας Παπαδάκης, συνήγορος του καταδικασμένου πλέον Μ. Σεϊσίδη, δήλωσε:
«Η καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για τον Μάριο Σεϊσίδη είναι άδικη, αυθαίρετη, απόλυτα αναντίστοιχη με το ανύπαρκτο αποδεικτικό υλικό και σε επίπεδο ποινών εξοντωτική, πέρα από κάθε όριο.
»Επιβλήθηκε συνολική ποινή 36 ετών κατά συγχώνευση για τέσσερα αδικήματα, συμμετοχή σε ληστεία και τρεις απόπειρες ανθρωποκτονιών, χωρίς ελαφρυντικά και χωρίς ανασταλτική δύναμη στην έφεση που άσκησε.
»Και όλα αυτά, χωρίς κανένας μάρτυρας να τον αναγνωρίσει και χωρίς κανένα άλλο στοιχείο, εκτός από το DNA του, που «ταυτοποιήθηκε» σε σημεία της διαφυγής των δραστών και του οποίου η διαδικασία λήψης, επεξεργασίας και ταυτοποίησης έχει επανειλημμένα καταγγελθεί ως παράνομη.
»Διερωτάται κανείς ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα εάν καταδικαζόταν και για τα άλλα εννέα κακουργήματα (έξι ληστείες κ.λπ.) που είχαν αποδοθεί στους “ληστές με τα μαύρα”, σενάριο που ακόμα και με τη σημερινή απόφαση κατέρρευσε οριστικά.
«Εκδικητικότητα»
»Το μήνυμα ταύτισης των κατασταλτικών μηχανισμών, αστυνομικών και δικαστικών, στην ανάγκη αποκατάστασης του γοήτρου τους, που πληγώθηκε επανειλημμένα από τις προηγούμενες αθωώσεις, και εκδικητικότητας απέναντι σε μία αγέρωχη στάση του κατηγορουμένου –και του “άκρου” στο οποίο ανήκει, που οι μηχανισμοί νιώθουν ως μόνο αντίπαλο– είναι σαφές και διαλύει κάθε αντίθετη αυταπάτη ως προς το ποιος είναι το κράτος και ποιος είναι ο στόχος του».
