Ούτως ή άλλως θα μιλούσαμε με τη Βαρκελώνη, ως άλλο… προσκύνημα στην ποδοσφαιρική ωδή που τραγούδησε σαν… άρια η Μπάρτσα -και από τη Μαδρίτη…
Αλλά όταν είδαμε την επομένη του παιχνιδιού σε δικές μας εφημερίδες και αθλητικές ιστοσελίδες, πλάι-πλάι, έργα και ημέρες του Μέσι και την αναμονή μιας δικαστικής απόφασης, ώστε να στεφθεί ο Ολυμπιακός πρωταθλητής στο δικό μας πρωτάθλημα της παρατεινόμενης παρακμής, τηλεφωνήσαμε αμέσως στην Καταλονία… Για να δραπετεύσουμε!
Χθες, 10 π.μ. τοπική ώρα, στα γραφεία της σχολής ποδοσφαίρου «που παράγει παίκτες και υγιείς χαρακτήρες», όπως είχε δηλώσει στην «Εφ.Συν.» ο Τσάβι λίγες ημέρες μετά την αποχώρηση απο την αγαπημένη του Μπάρτσα του, η δουλειά είχε ξεκινήσει.
Όπως κάθε πρωί, από τις 9.3 0π.μ. ώς τις 9.30 μ.μ…
Ο Καρλίτο απλός φροντιστής είναι, απάντησε «bon dia» στη ζεστή «καλημέρα» από την Ελλάδα και πριν βγει στο γήπεδο δίπλα στους προπονητές των μικρών (κάποιοι απ’ αυτούς αυριανοί Ινιέστα, Τσάβι -δεν τολμάμε να πούμε «Μέσι»…), μας μίλησε για την «καλή συγκυρία στην πόλη»:
«Χαρά για όλους μας! Γιορτή του πολιούχου μας Σαν Τζόρντι, που έκλεισε με τη νίκη της Μπάρτσα… Ακόμη, δυο μέρες μετά, ακούγεται σαν ήχος που έχει κρυφτεί στις πλατείες, στις γωνιές των δρόμων, παντού, η φωνή που έβγαλαν όλοι από τα καφέ ή τα σπίτια της πόλης, όταν ο Λίο πέτυχε το γκολ της νίκης: “Γκόοολ!” ή “Ναιιί!” ,το 2-3!
»Ολοι χαμογελούσαν την επόμενη μέρα, ακόμη κι αυτοί που ξεκινούν άλλη μια δύσκολη μέρα στη ζωή τους για οικονομικούς λόγους εδώ στη Βαρκελώνη, όπως σχεδόν σε όλη την Ευρώπη -κι εσείς στην Ελλάδα το ξέρετε καλά…- ενώ άλλοι έδειχναν ειρωνικά προς τη Μαδρίτη!
»Γιορτή! Και μόλις εμφανιστεί, κάποιο απόγευμα της βδομάδας, ο Μέσι για ψώνια στην πόλη, θα κλείσουν πάλι οι δρόμοι από τα σταματημένα αυτοκίνητα και την κοσμοσυρροή!».
– Έχει σημασία να τα ακούμε όλα αυτά από τη «Μασία», τη θερμοκοιτίδα της Μπάρτσα!
«Βέβαια! Σαν ψεύτικο θα ακουστεί αυτό που θα πω, αλλά δεν είναι: Συχνά, μετά από τέτοιες μεγάλες χαρές, όλοι όσοι δουλεύουμε στις ακαδημίες της Μπάρτσα, θυμόμαστε σαν άλλο… μνημόσυνο τον Οριόλ Τορτ, την καρδιά της “Μασία” και τον Γιόχαν Κρόιφ, που είχε την ιδέα να δώσει ρυθμό και σχέδιο στη δουλειά με τα παιδιά…
»Δεν ζουν πια, αλλά… ποτέ δεν πέθαναν! Το ξέρετε όλοι πως δεν είναι τυχαίο το γνωστό σύνθημα: “Η Μπαρτσελόνα είναι κάτι περισσότερο απο μία ομάδα”! Γερά Έλληνες!».
