«Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα έχει βρεθεί η φόρμουλα απόδοσης του πρώην στρατοπέδου “Κόδρα”, αφού βούληση όλων των υπουργείων είναι να αποδώσουν ό,τι τους ανήκει στους πολίτες της Καλαμαριάς και κατά συνέπεια της Θεσσαλονίκης».
Η δήλωση του υπουργού Επικρατείας Χριστόφορου Βερναρδάκη στην «Εφ.Συν.» προαναγγέλλει το τέλος του -εικοσαετούς και πλέον- καθεστώτος «σύγχυσης», αδράνειας, ατολμίας ή και αδιαφορίας όλων των εμπλεκομένων για τη μεγαλύτερη ανοικοδόμητη έκταση –σχεδόν 400 στρέμματα– της ανατολικής Θεσσαλονίκης.
Είναι η πρώτη φορά που φαίνεται ότι η Πολιτεία κινείται με αποφασιστικότητα προκειμένου να τελειώνουν οι εκκρεμότητες πάνω στις οποίες ακροπατούσαν τα περασμένα χρόνια μπόλικα συμφέροντα.
Σήμερα στις 6 το απόγευμα οργανώνεται από τη «Ριζοσπαστική Ενωτική Κίνηση Καλαμαριάς» (στον χώρο υπαίθριων εκδηλώσεων του δήμου) ανοιχτή εκδήλωση με αίτημα τη μετατροπή του από «χώρο εγκατάλειψης σε ανάσα για όλη τη Θεσσαλονίκη».
Παρόντες θα είναι ο κ. Βερναρδάκης, βουλευτές της Α’ Θεσσαλονίκης, εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης, επίσημοι φορείς, σωματεία και συλλογικότητες της περιοχής.
«Αφιερώνουμε την εκδήλωση στον αείμνηστο δήμαρχο Μένιο Αλεξιάδη», λέει ο επικεφαλής της ΡΕΚΚ Μανώλης Λαμτζίδης, τονίζοντας ότι «για πρώτη φορά κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης με τη φυσική του παρουσία στο “Κόδρα” υποδηλώνει έντονο ενδιαφέρον για την αξιοποίηση του τεράστιου αυτού εγκαταλειμμένου χώρου προς όφελος των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος».
Το σχέδιο
Και τι προσδοκά; «Την “εκκαθάριση” του χώρου και την απαλλαγή του από όλα αυτά τα στοιχεία που μαρτυρούν “εγκατάλειψη” και αδιαφορία, άμεση ενεργοποίηση των υπηρεσιών προστασίας του από αυθαιρεσίες και δημιουργία μιας ομάδας εργασίας που θα καταγράψει τα προβλήματα και θα εντοπίσει χρηματοδοτικά εργαλεία προκειμένου να παραδώσει το πόρισμα στην κυβέρνηση για τα περαιτέρω».
Ιδιοκτησιακό καθεστώς-κουρελού επικρατεί σήμερα στο πρώην στρατόπεδο (οκτώ διαφορετικές κατηγορίες ιδιοκτησιών) κι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα: από τα 381.342,96 τ.μ. του χώρου τα 242.963,21 τ.μ. ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο (Κτηματική Υπηρεσία, Ταμείο Εθνικής Αμυνας, υπουργείο Πολιτισμού), 20.507,46 τ.μ. στον Αυτόνομο Οικοδομικό Οργανισμό Αξιωματικών, 33.525,35 τ.μ. στον Μορφωτικό και Γυμναστικό Σύλλογο «Απόλλων Καλαμαριάς».
Επίσης στον Δήμο Καλαμαριάς 55.218,03 τ.μ., 20.126 τ.μ. σε ιδιώτες και 11.437,79 τ.μ. σε άγνωστους ιδιοκτήτες. Μέσα στον χώρο υπάρχουν περί τα 30 κτίρια, όλα πλήρως εγκαταλειμμένα, για τα οποία οι μόνοι φορείς που έχουν γνωστά δικαιώματα είναι το υπουργείο Πολιτισμού (2) και το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (1), αλλά τα 16 από αυτά έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα. Κοντά σ’ αυτά προστίθεται η κήρυξη ενός κομματιού ως αρχαιολογικού χώρου αλλά και συνολικά ως ιστορικού τόπου.
Σήμερα μπορεί να γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά κατά καιρούς βρίσκει κανείς μελίσσια, παραπήγματα αστέγων ή Βούλγαρων Ρομά, μέχρι πρότινος ένα παράνομο κυνοκομείο, δράσεις αστικών καλλιεργητών, χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων κ.ά.
Το χάος αυτό και η αδιαφορία επέτρεψαν ακόμη και τη διεξαγωγή λαθρανασκαφής (2014) για έξι ολόκληρους μήνες χωρίς κανείς να αντιληφθεί τίποτα. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ο δήμος πλήρωσε 58 εκατομμύρια (!) σε ιδιώτες για απαλλοτρίωση 30 στρεμμάτων, ενώ απειλήθηκε ακόμη και με κατάσχεση περιουσιακών του στοιχείων για την υπόθεση αυτή.
Ο δήμαρχος Θεοδόσης Μπακογλίδης δηλώνει στην «Εφ.Συν.» πως «φαίνεται ότι επιτέλους ξεκινά η λύση του γόρδιου δεσμού, για πρώτη φορά υπάρχει τέτοιο ενδιαφέρον από την Πολιτεία, έχω ενημερώσει αναλυτικά και το Γραφείο του Πρωθυπουργού το οποίο εργάζεται εντατικά για την υπόθεση.
»Προτείνουμε ανταλλαγή των ιδιοκτησιών που απομένουν μέσω Τράπεζας Γης και τελική απόδοση στον δήμο με μια προγραμματική σύμβαση με όλους τους φορείς του Δημοσίου, στην οποία θα ορίζονται τα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις του καθενός».
Εκτιμούμε την κίνηση του κ. Λαμτζίδη, θα πάμε στην εκδήλωση και θα πούμε τις απόψεις μας, αλλά επειδή έχουμε το κακό παράδειγμα του Ελληνικού δεν ξεχνάμε το “φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”» τονίζει ο πρόεδρος του συλλόγου «Κατιρλιωτών» Ηρακλής Μαστρογιαννάκης. Ο σύλλογος έχει αναδειχτεί σε «στρατοπεδοφρουρό», είκοσι χρόνια έδωσε πεισματικές και ανυποχώρητες μάχες μέχρι να κερδηθεί στο ΣτΕ η απόφαση 288/2003 με την οποία μπήκε ταφόπλακα στις διεκδικήσεις ποικιλώνυμων καταπατητών.
Με αυτήν, η χρήση του χώρου προσδιορίζεται σε «…χώρο αστικού πρασίνου υπερτοπικού χαρακτήρα», ενώ διατυπώνεται η «απαγόρευση οποιασδήποτε επιπλέον δόμησης πλην της υφισταμένης». Για τον κ. Μαστρογιαννάκη ο χώρος πρέπει να είναι «κάτι ανάλογο του Εθνικού Κήπου στην Αθήνα, χώρος “παυσίλυπος”, χωρίς πολιτιστικές ή αθλητικές εγκαταστάσεις, παρά μόνο ελαφριάς αναψυχής, με πλήρη απαγόρευση διέλευσης ή στάθμευσης αυτοκινήτων».
