«Αν δεν το εκτιμάς, δεν το αξίζεις» (θυμόσοφη ρήση)

Όταν σε κάτι επιβάλλεται η ανάγκη αναδιάρθρωσης και ριζικών αλλαγών σημαίνει πως μάλλον δεν πήγαινε καλά. Γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις που κάτι πάει καλά και γίνονται κάποια έξτρα βήματα για μια υπέρβαση, για να πάνε ακόμα καλύτερα…

Στην Ελλάδα, όμως, δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που να κυλάνε πολύ καλά, για να πάνε άριστα… Εδώ, όταν βλέπουμε κάτι να πηγαίνει καλά, ή ζηλεύουμε, ή ψάχνουμε να βρούμε πού δεν πηγαίνει καλά για να εστιάσουμε την κουβέντα εκεί…

Η Lady Ηοpe, όπως και η πλειοψηφία των ανθρώπων που παρακολουθούν (είτε από βίτσιο, είτε από επιλογή) τη Σούπερ Λίγκα, θα συμφωνούσαν πως το “προϊόν” όχι μόνο δεν προχώραγε, αλλά το καλύτερο σημείο που θα μπορούσε να αναδυθεί ήταν η στασιμότητα που τη χαρακτήριζε κάποια χρονικά σημεία… Υπάρχει, λοιπόν, μια βάση, ας δούμε τι ανταπόκριση θα έχουν οι νέες προσκλήσεις που θα μοιραστούν…

Οι θεσμικές αλλαγές δεν εγγυώνται αγωνιστική επιτυχία, ούτε γενικότερη λειτουργικότητα και κίνηση προς τα εμπρός. Μπορεί να γίνει ένα πρωτάθλημα όπου ο πρώτος από τον τέταρτο θα έχουν μικρή διαφορά, που θεωρητικά καλύπτεται σε μια έξτρα διαδικασία play off.

Όμως, αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της πτώσης του γενικού, αλλά και του πιο εξειδικευμένου, επιπέδου. Δεν αρκεί η Nova να έχει σωστές ιδέες, δεν αρκεί η Σούπερ Λιγκ και οι ομάδες να συναινούν, και ο Τύπος να σιγοντάρει. Μιλάμε για ποδόσφαιρο, και ο θεατής έλκεται από το είδος του που παίζουν οι ομάδες πάνω στα γρασίδια. Το λαϊκό αισθητήριο στο θέμα αυτό είναι ανίκητο. Και εκεί οι ευθύνες βαραίνουν τους υπεύθυνους για τη δημιουργία ελκυστικών ομάδων, τις διοικήσεις.

Με έξυπνες και ψαγμένες προετοιμασίες μπορείς να υπερβείς το χάντικαπ των μειωμένων εσόδων και των πιέσεων του financial fair play. Όχι, δεν μιλάμε για τζόγο, αλλά για αποδοτική πολιτική ευκαιριών. Δεν είναι θέμα τύχης, όσο εξεύρεσης του κατάλληλου τρόπου. Αυτό που περιμέναμε το 2010, ας γίνει το 2018…

Το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο αποφάσισε συνειδητά -και με σχεδόν καθολική συμμετοχή- στις αρχές του 2017 να κάνει ένα καινούριο ξεκίνημα. Γιατί το προηγούμενο μοντέλο είχε γράψει και το δεύτερο υστερόγραφο στο κείμενο με τίτλο “Το Τέλμα”… Το αν χαθεί ή όχι η ευκαιρία αυτή είναι μια άλλη υπόθεση που θα αποδειχτεί τα επόμενα χρόνια. Τουλάχιστον, αυτή τη φορά αποφύγαμε τις φωτογραφίες…  Ίσως να έπαιξε ρόλο πως οι Μαρινάκης, Αλαφούζος, Μελισσανίδης και Σαββίδης είναι πιο έμπειροι από τους Πέτρο Κόκκαλη, Γιάννη Βαρδινογιάννη και Ντέμη Νικολαϊδη. Ακόμα και ο Χρήστος Πανόπουλος είναι πολύ πιο έμπειρος στο σήμερα…

Δουλειά μπορεί να γίνει και με τους κατάλληλους λαμπτήρες… Κάποιοι αιρετικοί χαμογελάνε με την ψυχή τους, γιατί είναι πεπεισμένοι πως αυτοί που μπορούν να εγγυηθούν τον ίσιο δρόμο είναι μόνο εκείνοι που είναι σε θέση να επιβάλλουν τον πλάγιο. Τα άλλα όλα είναι εικασίες και ευχολόγια, ισχυρίζονται…

Η Lady Hope αισθάνεται μέσα της μια μικρή αισιοδοξία, αλλά για να την προστατεύσει θα την κρατήσει καλά κρυμμένη μέχρι να κυοφορηθεί τόσο όσο χρειάζεται το νέο που σχεδόν όλοι προσδοκούν… Μια γέννα -αργά ή γρήγορα- λαμβάνει χώρα, η φύση έχει φροντίσει (πριν και μετά) για όλα. Ο άνθρωπος είναι συνήθως αυτός που φροντίζει να δυσκολεύει τα πράγματα παραπάνω από όσο χρειάζεται. Είπαμε να σμιλευτούμε, να δοκιμαστούμε στα δύσκολα, τίποτα δεν χαρίζεται δίχως προσπάθεια, αλλά εμείς το παρακάναμε για τα καλά… Δεν μπορούμε, λοιπόν, να αποφύγουμε τις ανθρώπινες επιδράσεις, μπορούμε όμως αν το θέλουμε να περιορίσουμε τις παραεργασίες όσο το δυνατόν περισσότερο…

Ένας νέος Ήλιος μας χαμογελάει, αλλά φυσάει και κρύος αέρας ακόμα…