Η πολιτική συμφωνία, που επιτεύχθηκε στο Γιούρογκρουπ της Μάλτας, περιέχει ένα σύνολο μέτρων αναμφίβολα δύσκολων.
Παρά τις σημαντικές θετικές πτυχές της στο σκέλος των εργασιακών, κοινωνικών και φορολογικών «αντιμέτρων», κυριαρχείται από τη δέσμευση για περικοπές στις συντάξεις και μειώσεις στο αφορολόγητο μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος.
Στην ουσία, επικυρώνει το γνωστό: ότι οι δανειστές και οι εταίροι έχουν ήδη προκαταλάβει πως κάθε κυβέρνηση θα συνεχίσει να κινείται με βάση τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική.
Η δυσκολία στην πολιτική διαχείριση της συμφωνίας διαπερνά όλη την κομματική δομή του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι λογικός ο εσωκομματικός προβληματισμός. Ηταν, δηλαδή, παραπάνω από αναμενόμενη η διαφωνία που καταγράφηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.
Εκεί, 13 στελέχη του κόμματος, τα περισσότερα προερχόμενα από τους «53+», ανάμεσά τους τρεις πρώην υπουργοί, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους, ζητώντας να στραφεί το κόμμα στην κοινωνία, στις οργανωμένες δυνάμεις του και ευρύτερα, καθώς τελικά «ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει για την ίδια τη ζωή του είναι ο ελληνικός λαός. Είναι ο τελικός κριτής».
Οι υπογράφοντες το σχετικό κείμενο διευκρίνιζαν ότι δεν ζητούν εκλογές ή δημοψήφισμα, αλλά υπογράμμιζαν ότι «το πρόγραμμα [των δανειστών] δεν βγαίνει» και γι’ αυτό «πρέπει να ανατραπεί».
Είναι στα χέρια των πολιτικών δυνάμεων, της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης να πείσουν τους πολίτες για τις θετικές ή τις αρνητικές πλευρές της συμφωνίας, να εξηγήσουν εάν το αποτέλεσμα ήταν το καλύτερο ή το χειρότερο δυνατό.
Ο προβληματισμός πρέπει να διαπεράσει το πολιτικό σύστημα κάθετα και οριζόντια. Πρέπει, δηλαδή, να απασχολήσει τόσο το σύνολο του πολιτικού συστήματος όσο και τις εσωτερικές οργανωτικές δομές του.
Η σχετική δημόσια συζήτηση είναι, όμως, απαραίτητο να διεξαχθεί με νηφάλιο και ολοκληρωμένο τρόπο, για να αποκαλυφθούν τα όρια της ασκούμενης πολιτικής, οι στοχεύσεις των δανειστών και κυρίως οι εναλλακτικές λύσεις – αν υπάρχουν.
Εάν θα προκύψουν νέες ομάδες μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι δευτερεύουσας σημασίας, μια και όλοι έχουν δεσμευτεί ότι θα πειθαρχήσουν στις συλλογικές αποφάσεις. Ωστόσο, όλα τα ηγετικά στελέχη έχουν την υποχρέωση να τοποθετούνται με σοβαρότητα μπροστά στις επικείμενες, νέες θυσίες του λαού.
