Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Όταν τελειώνει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα σε δύο από τις μεγαλύτερες ομάδες μιας χώρας υπάρχει πάντα μια γενική αίσθηση που διαχέεται με πλειοψηφικούς όρους.

Δηλαδή, ένα συγκεκριμένο σημείο αναφοράς που να σχετίζεται με αυτόν, να τον περιγράφει συνοπτικά και να τον αποτυπώνει χονδρικά.

Αλλά, και να είναι κοινά αποδεκτό σχεδόν από όλους.

Σα να υπάρχει μια άτυπη συμφωνία και να παραδέχονται όλοι πως κάθε κουβέντα (οφείλει να) ξεκινάει από εκεί…

Μπορεί να είναι το τελικό αποτέλεσμα, μπορεί η εμφάνιση της μίας ή και των δύο ομάδων, κάποια αμφισβητούμενη φάση ή μια συνολική διαιτησία, κάποιο γκολ, η απόδοση κάποιου ή ορισμένων ποδοσφαιριστών, και πάει λέγοντας.

H Lady Hope έχει διαπιστώσει πως στις περισσότερες των περιπτώσεων επικρατεί το τελικό αποτέλεσμα, όσον αφορά στον εγχώριο ανταγωνισμό.

Τα άλλα είναι παρασκήνιο, στατιστική ή ρεπορτάζ για να καλυφθεί η ύλη…

Όταν, όμως, τελειώνει ένας αγώνας από αυτούς που αποκαλούμε ντέρμπι και το πρώτο πράγμα που λένε οι περισσότεροι είναι πως ήταν ένα καλό ματς, τότε μάλλον πρόκειται όντως για ένα καλό ματς.

Το να προτάξουν οι πολλοί την ποιότητα ενός ματς, αν θέλουμε να σκεφτούμε ξανά λίγο πονηρά, το περιμένει κάποιος σε περίπτωση κάποιου ισόπαλου αποτελέσματος.

Όταν, όμως, έχει νικήσει η μία ομάδα (η φιλοξενούμενη, μάλιστα…) και το κυρίαρχο που βρίσκεται στα στόματα των πολλών είναι οι λέξεις «καλό ματς», τότε δεν χρειάζεται να πολυβασανίσουμε το κεφάλι μας.

Και αφού έχουμε πρώτα βεβαιωθεί πως γλίτωσαν τα αυτιά μας από γκρίνιες και μουρμούρες, συμπτώματα-σφραγίδα του εγχώριου παρελθόντος σε αντίστοιχες περιπτώσεις…

Βέβαια, αυτήν την απαλλαγή μπορεί να μην την ανέχεται ένας τρίτος, για παράδειγμα ένας άσπονδος «φίλος», όπως ο Ολυμπιακός (αν μιλάμε για μονομαχία ΑΕΚ και Παναθηναϊκού), αλλά δεν μπορεί να κάνει και τίποτα για να αλλάξει το διαμορφωμένο κλίμα…

Ένα ματς μπορεί να είναι καλό γιατί έχει ρυθμό, γιατί έχει πολλές φάσεις, γιατί τα δίχτυα υποδέχτηκαν την μπάλα αρκετές φορές στην αγκαλιά τους, γιατί υπάρχει ουσιαστικός ανταγωνισμός μεταξύ των δύο ομάδων, γιατί έχει εξέλιξη γκραν γκινιόλ, γιατί υπάρχει αρκετή διάθεση από τους περισσότερους ποδοσφαιριστές, γιατί οι συλλογικές αρετές είναι αριθμητικά παραπάνω από τις υπαρκτές υστερήσεις.

Ενίοτε και σε συνδυασμό μερικών ή όλων αυτών.

Το πρόσφατο ΑΕΚ-Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ ικανοποίησε όποιον το είδε.

Ακόμα και οι ηττημένοι, οι Ενωσίτες, θα παραδεχτούν -αν ερωτηθούν- πως ήταν ένα πολύ καλό ματς. Άρα, ήταν.

Αρκετοί προσπάθησαν να το εντάξουν σε ένα πλαίσιο-οιωνό για το μέλλον.

Πως το ελληνικό ποδόσφαιρο μπορεί να βρεθεί σε μια ανοδική πορεία.

H Lady Hope δεν έχει πρόβλημα να το παραδεχτεί ως ενδεχόμενο, αρκεί στην πρώτη σούπα που δεν βλέπεται, να μην αλλάξουμε τη φορά των ανέμων και να μην αρχίσουμε να χορεύουμε σε ρυθμούς εκμηδενισμού και μουντών σκιαγραφήσεων…

Προς το παρόν, μπορούμε να το αντιληφθούμε αυτό το 2-3 ως μια πρόβα play off και Κυπέλλου Ελλάδας, χωρίς αυτό να εξασφαλίζει στον Παναθηναϊκό κάποιο πλεονέκτημα ή να σηματοδοτεί κάποιο καθοριστικό μειονέκτημα για την ΑΕΚ…