Κάθε φορά που ακούω τον Ιγκι Ποπ να τραγουδάει το «Lust for life», ξαναγυρίζω 20 χρόνια πίσω και θυμάμαι πώς ένιωσα όταν είδα το «Trainspotting», την ταινία του Ντάνι Μπόιλ, και αμέσως μετά διάβασα το ομότιτλο βιβλίο του Ιρβιν Γουέλς στο οποίο βασίστηκε το φιλμ: σαν κάποιος να μου έδινε μια πολύ δυνατή γροθιά στο στομάχι.

Και κάθε φορά που ακούω το εκπληκτικό του σάουντρακ πιάνω τον εαυτό να θέλει να το βάλει στα πόδια, σαν τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ στην εναρκτήρια σκηνή του έργου, μήπως και καταφέρω να το σκάσω από τη δύσκολη καθημερινότητα. Γίνεται; Ναι, αν ζεις τη ζωή σου με πάθος!

Δώρα Σελλά