Τα μπάζα δεν μπορούν ούτε να κοινωνικοποιηθούν, ούτε να ιδιωτικοποιηθούν

Οι διενέξεις είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ανθρωπίνων κοινωνιών. Είτε μιλάμε για διαπροσωπικές σχέσεις, είτε για δημόσια ζητήματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις κάθε πλευρά έχει τα ατού και τα στηρίγματα της. Η αποδόμηση των επιχειρημάτων της άλλης πλευράς είναι βασική προϋπόθεση για τη συσπείρωση του δικού σου στρατοπέδου, σε αρχικό στάδιο. Το ηθικό πλεονέκτημα γίνεται αντιληπτό ως κρίσιμο κλειδί για τον επηρεασμό των ουδέτερων (που είναι οι περισσότεροι συνήθως…), επομένως και κάθε θεσμικού φορέα που τους υπολογίζει στη λήψη των αποφάσεων του.

Κάθε πλευρά έχει τους φανατικούς, αυτούς που είναι πρόθυμοι ακόμα και για ακραίες κινήσεις. Αλλά και τους πιο συνετούς, τους νομολάτρες και τους νομότυπους, τους συναισθηματικά ορμώμενους, τους ορθολογιστικά στυγνούς, τους ικανούς να αφουγκραστούν την ολότητα ενός ζητήματος, τους αποσπασματικά προσκολλημένους. Αυτούς που αναπαύονται στην πολυθρόνα της παράδοσης, και αυτούς που τρέχουν στο ταρτάν του εκσυγχρονισμού. Aκόμα κι εκείνους που μπορεί να συνηγορούν με ένα αίτημα, αλλά να μην καίγονται και τόσο για το τι θα γίνει. Η Lady Hope διακρίνει σχεδόν κάθε μέρα μεγάλο αριθμό διενέξεων, έτσι ώστε να καταλαβαίνει τη διαφορετικότητα της κάθε υπο-περίπτωσης.

Κάθε κοινωνικό σώμα που απαρτίζεται από μεγάλο αριθμό ανθρώπων αποτελεί ένα πολυσύνθετο σύνολο που μέσα του μπορείς να βρεις κυριολεκτικά τα πάντα. Οι διαχειρίσεις τέτοιων ζητημάτων επιβάλλουν λεπτές κινητικότητες. Ένα λάθος να γίνει, οι συνέπειες θα είναι πολλαπλάσιες. Βέβαια, κάποια λάθη που γίνονται νωρίς μπορούν να καλυφθούν.

Όταν, όμως, φτάνεις στην κορύφωση μιας αντιμαχίας κάθε τέτοιο, ακόμα και ένα σχετικά μικρό, έχει μεγαλύτερη διάσταση. Μια διένεξη μπορεί για καιρό να είναι σε λανθάνουσα κατάσταση και αίφνης να επανέρχεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας. Ποιος θα δώσει τελικά τη λύση; Γιατί, πέρα από τις εντυπώσεις των παράπλευρων και τη δυναμική των επιμέρους, η τελική λύση είναι που μετράει… Ο νόμος; Η κυβέρνηση; Όσοι εναντιώνονται στην υλοποίηση ενός έργου; Όσοι το υπερασπίζονται;

Δεν είναι το περιβάλλον κάτι αμελητέο. Ούτε ο νόμος. Ούτε το συναίσθημα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Πολιτικές δυνάμεις που επικαλούνται με συνέπεια και διαχρονικότητα την υπεράσπιση του λαϊκού παράγοντα και των (αφηρημένων ή μη) δικαίων του, οφείλουν να υπολογίζουν το (ενίοτε και συγκεκριμένο και έντονο) λαϊκό συναίσθημα ενός σημαντικού αριθμού ανθρώπων γύρω από ένα αθλητικό σωματείο. Για να καταλάβει, εξάλλου, κάποιος την κοινωνική σημασία της δημιουργίας ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου, για παράδειγμα, πρέπει να του λέει κάτι η ίδια η μπάλα.

Η Lady Hοpe γνωρίζει πως όταν ενυπάρχουν δύο συγκρουόμενοι πόλοι, η λύση θα πειράξει όποιον χάσει για έναν απλό λόγο: θα είναι εις βάρος της αρχικής του θέσης. Ιδεολογία vs κεφαλαιοκρατική ιδιοκτησία μιας ομάδας, σε κιτρινόμαυρο καμβά και υπό τους ήχους ανήσυχων φτερουγισμάτων ενός δικέφαλου αετού. Σε τέτοιες περιστάσεις όλοι είναι σε δύσκολη θέση. Και ειδικά εκείνοι που θέλουν μια άλλη κοινωνία, αλλά και η ΑΕΚ να αποκτήσει γήπεδο. Yπάρχει, εξάλλου, μια σοβαρή προσέγγιση που λέει πως τα μπάζα δεν μπορούν ούτε να κοινωνικοποιηθούν, ούτε να ιδιωτικοποιηθούν…