Τρελαίνουν κόσμο φέτος οι βοηθοί διαιτητές στα παιχνίδια της Super League. Και δεν βλέπουμε παρά την… κορυφή του παγόβουνου. Και στις άλλες δύο εθνικές κατηγορίες, τα ευτράπελα από τους τύπους με τα σημαιάκια, είναι πρώτο θέμα συζήτησης.
Το Ατρόμητος – ΑΕΚ το περασμένο Σάββατο πήγε να τιναχθεί στον αέρα. Δηλαδή στην πραγματικότητα τινάχτηκε στον αέρα, γιατί αλλοιώθηκε το αποτέλεσμα από αποφάσεις των δύο βοηθών. Του διεθνή Τάτση από την Ήπειρο και του Μπέτσογλου από την Κόρινθο.
Από λάθη βοηθών έχει καθοριστεί το αποτέλεσμα, σε τουλάχιστον δύο ντέρμπι φέτος. Στο ΠΑΟΚ – ΑΕΚ στην Τούμπα και στο Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ στο Φάληρο. Ανάλογα καθοριστική λανθασμένη απόφαση διαιτητή σε μεγάλο ματς, δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα.
Γενικά τα πιο σοβαρά λάθη έχουν να κάνουν με αποφάσεις των βοηθών. Πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό, το αντικανονικό γκολ του Ατρόμητου στη ρεβάνς κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, το οφσάιντ γκολ του ΠΑΣ στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ, το κανονικό γκολ του ΠΑΟΚ που ακυρώθηκε στη Βέροια. Κάποια από τα πιο χαρακτηριστικά λάθη που έχουν σηκώσει φασαρία φέτος.
Αντίθετα με τους βοηθούς, οι διαιτητές παρουσιάζουν σαφή βελτίωση. Όχι μόνο επειδή τα λάθη τους είναι πλέον μοιρασμένα, άρα φαίνονται τουλάχιστον περισσότερο «ανθρώπινα», αλλά επειδή είναι και λιγότερα από άλλες χρονιές. Ενώ υπάρχουν και ορισμένοι που δείχνουν πραγματικά πως έχουν προοπτική και μπορούν να σταθούν σε υψηλό επίπεδο.
Δεν είναι τυχαίο αυτό που συμβαίνει με τους βοηθούς όμως.
Βαρέθηκα να ακούω τα προηγούμενα πέντε–έξι χρόνια, σε συζητήσεις με παράγοντες, ποδοσφαιριστές και προπονητές όλων των κατηγοριών, πως «τη δουλειά την κάνουν βασικά οι βοηθοί, αυτοί είναι τα εργαλεία». Και τελικά, για όποιον καθόταν να ασχοληθεί -και προσωπικά καλώς ή κακώς ήμουν τέτοιος- πρόκυπτε πως είχαν δίκιο. Τα πιο σημαντικά, τα πιο «οργιώδη» λάθη, που σήκωσαν την περισσότερη φασαρία τα προηγούμενα χρόνια, προέρχονταν από βοηθούς.
Φαίνεται λοιπόν πως το σύστημα που έκανε παιχνίδι με τη διαιτησία, έριχνε μεγάλο βάρος στους βοηθούς διαιτητές. Και επειδή οι συντριπτικά περισσότεροι από αυτούς που βλέπουμε και φέτος στη Super League, από αυτή τη «δεξαμενή» που δημιούργησαν οι προηγούμενες διοικήσεις στην ΕΠΟ προέρχονται, το να συνεχίζουμε να βλέπουμε τέρατα φυσικό είναι.
Ελάχιστοι προχώρησαν επειδή ήταν οι πιο ικανοί. Κατά κανόνα «σπρώχνονταν» αυτοί που κάποιοι γνώριζαν πως θα μπορούσαν να είναι κατάλληλα στελέχη σε «συνεργείο», όποτε χρειαζόταν. «Συνεργείο» στην αργκό της ποδοσφαιρικής πιάτσας, είναι η διαιτητική τετράδα, που πάει σε ένα ματς για να εκτελέσει συγκεκριμένη αποστολή. Πάντα στα «συνεργεία» λοιπόν, οι βοηθοί ήταν οι πιο σημαντικοί.
Τα πρόβλημα βεβαίως είναι πως φέτος, που όλοι τους γνωρίζουν πως δεν έχουν κάπου να στηριχθούν για προστασία και πως δεν υπάρχει καμιά ομάδα που «πρέπει» να πάρει σφύριγμα -γιατί αυτό το έχει καταφέρει η Επιτροπή Εξομάλυνσης στην ΕΠΟ ότι και να θέλουν να λένε κάποιοι– φαίνεται πόσο ανεπαρκείς είναι οι περισσότεροι. Δυστυχώς, ακόμη και κάποιοι κορυφαίοι, διεθνείς, δίνουν σοβαρά δικαιώματα. Ήδη οι Ευθυμιάδης, Κωσταράς και Τάτσης για παράδειγμα, εμπλέκονται σε κάποιες από τις πιο σοβαρές «γκέλες» στο πρωτάθλημα.
Αυτό που πάντα μου προκαλούσε εντύπωση από καθαρά τεχνικής πλευράς και συνεχίζει να συμβαίνει, είναι πως στην Ελλάδα οι βοηθοί πολύ σπάνια παίζουν την αμφιβολία υπέρ του επιθετικού, κάτι που είναι διεθνής «νόρμα».
Ο μόνος πόντος που τους δίνω, είναι η τεράστια πίεση που ασκείται και από τις ομάδες και από τον κόσμο και από τον δικό μας χώρο, των δημοσιογράφων που καλύπτουμε το ποδόσφαιρο.
Όλα όσα περιγράφονται πιο πάνω σε σχέση με τις ικανότητες των περισσότερων βοηθών και τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούσε η παρουσία ενός μεγάλου αριθμού από αυτούς στους πίνακες τα προηγούμενα χρόνια ισχύουν. Όμως, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει απλά μεγάλη φασαρία για το λάθος, αλλά μεγάλη φασαρία ακόμη και για το οριακό λάθος.
Πώς να παίξει δηλαδή αμφιβολία υπέρ του επιθετικού ο βοηθός, όταν ξέρει πως και ένα χιλιοστό λάθος να φανεί στο ριπλέι, θα δει δημοσιεύματα για «σφαγή χωρίς αναισθητικό»; Προφανώς για κάποιο λόγο οι περισσότεροι έχουν καταλήξει πως καλύτερα είναι να μην μπει γκολ… λίγο οφσάιντ, παρά το να σηκώσουν άδικα το σημαιάκι και έτσι η αμφιβολία υπέρ του επιτιθέμενου που είναι μια πρόβλεψη προορισμένη να λειτουργεί υπέρ του θεάματος και των περισσότερων γκολ, πάει περίπατο.
Από την άλλη όμως, για το κλίμα που έχει δημιουργηθεί, έχουν δώσει και συνεχίζουν να δίνουν πολλά δικαιώματα οι ίδιοι. Πώς να το κάνουμε;
