Η Ροϊζίν Μέρφι έχει κάτι το τόσο γοητευτικό ώστε να (σου) αρέσει ακόμα και όταν παρουσιάζει κάτι που δεν είναι και τόσο καλό.
Ακόμα και όταν κυκλοφορεί, για παράδειγμα, μέτρια τραγούδια. Είναι προσωπικότητα, από τις περιπτώσεις εκείνες στη μουσική που το όλο σύνολο υπερισχύει μιας αρνητικής ή και μιας θετικής ακόμα στιγμής.
Αν δεν με πιστεύετε, περάστε αύριο μια βόλτα από το Gazi Music Hall στην Ιερά Οδό.
Ανήμερα 25η Μαρτίου η Ροϊζίν Μέρφι δίνει συναυλία κι εμείς τιμούμε την εθνική μας εορτή μεν, αν και πιθανότατα με τον… λάθος τρόπο.
Τα σόου της Ροϊζίν Μέρφι είναι εντυπωσιακά. Τόσο ως παραγωγή όσο και για την ίδια τη Ροϊζίν που αποτελώντας ένα μοναδικό fashion & style icon αλλάζει διαρκώς κοστούμια στη σκηνή, παρουσιάζοντας τις πιο χρωματιστές και παράδοξες φορεσιές.
Την είχαμε δει ξανά πριν από πολλά χρόνια την τραγουδίστρια που τη γνωρίσαμε αρχικά ως το ένα ήμισυ των Moloko.
«Μου αρέσει πολύ η ενέργεια στην Ελλάδα. Ναι, υπάρχει μια ένταση που εκπορεύεται από την πολιτική κατάσταση, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στο Ηνωμένο Βασίλειο εδώ και καιρό με όλη αυτή την απάθεια. Πέρα από όλα αυτά τα προβλήματα που υπάρχουν παντού στον κόσμο, πέρα από όλη αυτήν τη διαφθορά κι όλα αυτά τα εμφανέστατα ψέματα που ακούμε, υποβόσκει ένα φοβερό, γοητευτικό κίνημα που το νιώθω να βράζει στην Αθήνα, όπως το ένιωθα παλιά όταν πηγαίναμε σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης 10 χρόνια πριν», είπε σε συνέντευξή της στη Lifo.
Γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1973 σε μια μικρή πόλη της Ιρλανδίας αλλά στα δώδεκά της μετακόμισε στο Μάντσεστερ.
«Ημουν πολύ τυχερή γιατί έτσι ασχολήθηκα με τη μουσική» δηλώνει. «Τυχερή γιατί μπήκα στη μουσική στα 16 και στα 19 μου είχα υπογράψει ήδη συμβόλαιο».
Πρώτο της δισκογραφικό βήμα με τους Moloko (ντουέτο με τον Μαρκ Μπράιντον), κυκλοφορούν το 1995 το «Do You Like My Tight Sweater?», αλλά η αναγνώριση έρχεται με το δεύτερο άλμπουμ τους, το «I Am Not a Doctor», τρία χρόνια αργότερα, που περιείχε το περίφημο «Sing It Back», ένα τραγούδι-ύμνο της ποπ ακόμα και σήμερα.
Το 2000 ήταν που γνώρισαν τη μεγάλη επιτυχία με το κλασικό «The Time Is Now» από το «Things to Make and Do».
Εβγαλαν ακόμα ένα δισκάκι και διαλύθηκαν, με τη Ροϊζίν να εντυπωσιάζει κατά την αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους με τις ενδυματολογικές επιλογές της.
Παίζει και από Moloko κομμάτια τώρα, σίγουρα και αύριο, αλλά ούτε το «The Time Is Now» ούτε το «Sing It Back». Δυστυχώς.
Εκτοτε ακολουθεί σόλο καριέρα. Το 2004 βγάζει μαζί με τον παραγωγό Μάθιου Χέρμπερτ το πρώτο της σόλο άλμπουμ, με τον «Guardian» να σημειώνει πως «είναι το είδος του φιλόδοξου avant-pop υβριδίου που έκανε μαζικά αποδεκτή και την Bjork», ανακατεύοντας electronica, τζαζ και ποπ στοιχεία.
Κορυφή χτύπησε με το «Overpowered» το 2007 και με ένα στιλ πιο γκλαμ και περισσότερο ντίσκο.
Κάποια προβλήματα με τη δισκογραφική της εταιρεία την κράτησαν μακριά από τη δισκογραφία αλλά η ίδια παρέμεινε πολύ δραστήρια, από τη διασκευή της στο «Slave To Love» του Μπράιαν Φέρι για καμπάνια της Gucci έως τη συνεργασία της με τους Ντέιβιντ Μπερν και τον Fatboy Slim.
Εν τω μεταξύ απέκτησε και δύο παιδιά. Τελικά επανήλθε το 2015 με το γνωστό disco, house, electronica και pop στιλ της και δύο άλμπουμ, το «Hairless Toys» και το «Take Her Up to Monto» (2016), τίτλος δανεισμένος από παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι, το οποίο ο πατέρας της πάντα τραγουδούσε όσο ήταν μικρή. «Ακόμα το κάνει», αποκαλύπτει.
Τα άλμπουμ έλαβαν αποθεωτικές κριτικές αλλά για να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι και τόσο καλά.
«Είμαι πολύ ικανοποιημένη που πλέον σκηνοθετώ και τα βίντεο κι έχω τον πλήρη έλεγχο» λέει στο εγγλέζικο Time Out, οριοθετώντας το πλαίσιο της δουλειάς της.
«Το βασικό συστατικό είναι η δημιουργική ελευθερία. Πρέπει να αφήνεις τη μουσική να σε πηγαίνει εκεί που θέλει αυτή».
Σάββατο, 25/3. Gazi Music Hall (Ιερά Οδός 7-13, Γκάζι, εισιτήρια, προπώληση στα 36 ευρώ (το ένα) και 66 ευρώ (τα δύο).
Στο ταμείο: 39 ευρώ. Πολύ περιορισμένος αριθμός VIP εισιτηρίων, προς 45 ευρώ. Ωρα έναρξης 21.30.
