Ισόβια κάθειρξη για τον Κάρλος το «τσακάλι»

Σε ισόβια κάθειρξη για μια υπόθεση του 1974 με δύο νεκρούς και 34 τραυματίες στο Παρίσι καταδικάστηκε ο Βενεζουελανός Ίλιτς Ραμίρες Σάντσες, αποκαλούμενος Κάρλος το Τσακάλι, φυσιογνωμία της τρομοκρατίας των δεκαετιών 1970-1980.

Το ειδικό κακουργιοδικείο του Παρισιού ακολούθησε την πρόταση του εισαγγελέα, ο οποίος την προηγουμένη είχε ζητήσει την αυστηρότερη ποινή του γαλλικού δικαίου σε βάρος του 67χρονου, ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί δύο φορές σε ισόβια και από το 1994 είναι φυλακισμένος στη Γαλλία.

«Όλα τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν στη διάρκεια της έρευνας συγκλίνουν σ’ αυτόν», για τον εισαγγελέα που σημείωσε το εξής: «Δεν έχω DNA, δακτυλικά αποτυπώματα ούτε εικόνες από κάμερες επιτήρησης. Όμως η λογική επιτρέπει να απορρίψουμε κάθε εύλογη αμφιβολία. Έχω την πεποίθηση πως ο Ίλιτς Ραμίρες Σάντσες είναι πράγματι ο δράστης αυτής της εγκληματικής επίθεσης».

Από την πλευρά της υπεράσπισης του Κάρλος, που ζήτησε την αθώωσή του, τίποτα στον φάκελο της υπόθεσης δεν επιτρέπει να συμπεράνει κανείς με βεβαιότητα την ενοχή του κατηγορουμένου.

Ο ίδιος ο Κάρλος παίρνοντας σήμερα τον λόγο για μια τελευταία φορά πριν την ετυμηγορία, κατήγγειλε «τον παραλογισμό μιας δίκης που γίνεται 43 χρόνια μετά τα γεγονότα» και δήλωσε πως είναι έτοιμος να ασκήσει έφεση, αν καταδικαστεί.

Μάρτυρες που δεν θυμούνται πια τα γεγονότα, θύματα που έχουν πλέον φύγει από τη ζωή, εμπειρογνώμονες που έχουν αντικατασταθεί: η δίκη αυτή κατέδειξε τη δυσκολία να εκδικαστεί μια τόσο παλιά υπόθεση.

Η επίθεση στο Drugstore Publicis είναι η παλαιότερη για την οποία κατηγορεί τον Κάρλος η γαλλική δικαιοσύνη και η τελευταία για την οποία δικάσθηκε στη Γαλλία, από τις 13 Μαρτίου.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1974, ένας άνδρας πέταξε μια χειροβομβίδα από το εστιατόριο του Drugstore, στον ημιώροφο, προς την εμπορική γκαλερί που βρισκόταν από κάτω.

Ανάμεσα στα ενοχοποιητικά στοιχεία που παρουσίασε η εισαγγελία ήταν η χειροβομβίδα που χρησιμοποιήθηκε στο Drugstore Publicis, η οποία προερχόταν από την ίδια παρτίδα με αυτές που είχαν βρεθεί στο διαμέρισμα της ερωμένης του Κάρλος και στα χέρια μια ομάδας του Επαναστατικού Κόκκινου Στρατού που πρόσκειται σ’ ένα παλαιστινιακό κίνημα στο οποίο ανήκε επίσης ο Κάρλος.

Ωστόσο, για την υπεράσπιση το επιχείρημα αυτό δεν ισχύει, επειδή 24 χειροβομβίδες αυτού του τύπου, που είχαν κλαπεί στη Γερμανία, δεν βρέθηκαν ποτέ ενώ το σύστημα πυροδότησης που ανακαλύφθηκε μετά την έκρηξη μπορεί να αντιστοιχεί σ’ έναν άλλο τύπο αμερικανικής χειροβομβίδας.