Sol omnibus lucet
(μτφρ.: ο ήλιος λάμπει για όλους)
Γάιος Πετρώνιος
Η Lady Hope δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ. Μίλησαν τόσοι πολλοί τις τελευταίες ώρες για το καμάρι της Νέας Σμύρνης, που έπρεπε μονάχα να ξεκινήσει να γράφει:
Tα μεγάλα παραμύθια ενίοτε γκρεμίζονται από τις πολλές μικρές αλήθειες που κατακλύζουν τους χωροχρόνους. Τι γίνεται, όμως, στις περιπτώσεις που ένα μικρό παραμύθι είναι μια μεγάλη αλήθεια;
Μπορεί μια ομάδα που δεν τερματίζει στην πρώτη θέση να θεωρείται πρωταθλήτρια στις συνειδήσεις πολλών; Δίνει κάποιο τρόπαιο η ουσία των πραγμάτων;
Μπορεί ένα μικρό θαύμα όταν επαναλαμβάνεται για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική περίοδο, και μάλιστα σε πιο βελτιωμένη version, να θεωρηθεί μια πραγματικότητα που εισήγαγε το δικό της περιεχόμενο κάτω από τους τίτλους των βασικών κεφαλαίων;
Ο Πανιώνιος τα κατάφερε. Όχι, δεν είναι πως είναι δεύτερος σε τόσο προχωρημένο στάδιο του φετινού ανταγωνισμού.
Όχι, δεν είναι πως νίκησε τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραϊσκάκη. Αυτά είναι για να μας θυμίζουν τα άλλα. Είναι τα φανερά, που σπρώχνουν μπροστά μας τα σημαντικά.
Είναι που έχει ομάδα. Είναι που απέδειξε πως μια χρεωμένη εταιρεία μπορεί να διαθέτει ένα αποτελεσματικότατο συγκρότημα. Είναι που άντεξε τόσες αγωνιστικές, και υπό το βάρος της πίεσης μιας τέτοιας πορείας…
Είναι που έχει κάνει τους δύσπιστους να πιστέψουν, τους εχθρούς να σωπάσουν, και τους φίλα προσκείμενους να πετάνε από τη χαρά τους. Είναι που μετέτρεψε τα προγνωστικά σε κουραφέξαλα.
Είναι που αντί να μάχεται για τον υποβιβασμό (όπως έλεγαν διάφορες φιλολογίες κάποια στιγμή στο πρόσφατο παρελθόν), παλεύει να πείσει τον εαυτό του πως δεν πάει για πρωτάθλημα.
Eίναι που έδειξε στον ΠΑΟΚ, στον Παναθηναϊκό και στην ΑΕΚ, πως δεν χρειάζεται να έχεις δικά σου ΜΜΕ, πως δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια, άπειρα λεφτά, και δυναμικοί διοικητικοί ηγέτες, για να φτιάξει κάποιος ικανή ομάδα.
Στο ποδόσφαιρο νικάει τελικά στο τέλος το ίδιο το ποδόσφαιρο… Και ένας Ζαμάνης θα δημιουργήσει σχολή για λίγους και έξυπνους…
Ο Πανιώνιος οτιδήποτε και αν γίνει από εδώ και πέρα, νίκησε. Γιατί παρέδωσε μάθημα από εκείνα τα σπάνια που στο ελληνικό πρωτάθλημα συμβαίνουν μια στο τόσο.
Ας μάθουμε όλοι τα ονόματα των παιδιών αυτής της εκπληκτικής υπέρβασης, θα τα βρούμε πολλά από αυτά μπροστά μας τα επόμενα χρόνια. Όπως δεκαετίες τώρα.
Η γεννήτρια να είναι καλά! Όμως, θα βρίσκουμε -για όσους τα κοιτάνε αυτά, εμβαθύνοντας και ξεφεύγοντας από τα τετριμμένα- το Πανιώνιος 2015-2017. Ναι, είναι δεύτερος γιατί κάποιοι άλλοι απογοήτευσαν.
Ναι, νίκησε στο Φάληρο γιατί αυτός ο Ολυμπιακός είναι προβληματικός. Κι όμως, τι; Ούτε αυτά δεν φτάνουν για να μην απονεμηθεί οκτώ αγωνιστικές πριν το τέλος ο τίτλος του πρωταθλητή ουσίας στους κυανέρυθρους μάγκες της γνωστής πλατείας.
Ας τον αντιληφθούν διορατικά, και ας χτίσουν το δικό τους μέλλον με ένα τέτοιο παρόν… Oι υπόλοιποι οφείλουμε να τους ευχαριστήσουμε γιατί αποτελούν έναν ανοιξιάτικο περίπατο ύστερα από μια συνεχόμενη βαρυχειμωνιά του εγχώριου επαγγελματικού ποδοσφαίρου…
Μόνο που δεν τους έφτανε η μία ώρα (περσινή χρονιά), αλλά είχαν και κάτι καλύτερο (φετινή χρονιά) στην τσάντα τους…
Στο νου, στην καρδιά, στην ψυχή, και στις αντοχές τους. Πάνθηρας, ανάμεσα σε ύαινες και τσακάλια; Ενδεχομένως…
