Ο ποιητής και δραματουργός από τη Καραϊβική Ντέρεκ Ουόλκοτ, που βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1992, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.
Γεννήθηκε στη Σάντα Λουτσία, ένα μικρό νησί της Καραϊβικής, το 1930 και υπήρξε ποιητής, δραματουργός, δοκιμιογράφος και ζωγράφος. Δίδαξε ποίηση στο Πανεπιστήμιο του Έσεξ από το 2010 έως το 2013 και εκτός από το βραβείο Νόμπελ έχει τιμηθεί με το Βραβείο Obie το 1971 για το θεατρικο του έργο «Όνειρα στο Βουνό των Πιθήκων», με το βραβείο «Διανοίας» του Ιδρύματος ΜακΆρθουρ, με το βραβείο της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου και το μετάλλιο της βασίλισσας, το βραβείο Bocas για τη Λογοτεχνία της Καραϊβικής, το βραβείο Τ.Σ. Έλιοτ κ.ά.
Χάρη στο σημαντικό έργο του, έχει χαρακτηρισθεί ο «Ουόλτ Ουίτμαν της Καραϊβικής» και ο «καλύτερος αγγλόφωνος ποιητής της εποχής μας».
Πολύ σημαντικό έργο του ήταν ο «Όμηρος», μια σύνθεση με περισσότερους από 8.000 στίχους, όπου περιγράφει τη ζωή δύο ψαράδων των Δυτικών Ινδιών, του Αχιλλέα και του Φιλοκτήτη, που αποφασίζουν να ταξιδέψουν στα πάτρια εδάφη της Δυτικής Αφρικής για να βρουν στην προγονική γη τα στοιχεία που ορίζουν την ταυτότητά τους.
Περιγράφοντας τον εαυτό του, στο ποίημα «Γαλέρα Φυγή», έλεγε:
«Δεν είμαι παρά ένας κοκκινοαράπης που τη θάλασσα αγαπάει,
είχα μια στέρεη αποικιακή μόρφωση ως νέος
μέσα μου έχω Ολλανδό, Εγγλέζο και αράπη,
ή δεν είμαι κανένας, ή είμαι ένας έθνος».
