Ακρωτηριάζεται ή θεραπεύεται;

Ερωτήματα και μεγάλη συζήτηση για την τύχη του στο μέλλον προκαλεί η εκχώρηση του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων – Συλλογή Φοίβου Ανωγειανάκη – Κέντρο Εθνομουσικολογίας (ΜΕΛΜΟΚΕ) από το υπουργείο Πολιτισμού στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η σχετική διάταξη στο σχέδιο νόμου «Ρύθμιση θεμάτων του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας, της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας και άλλες διατάξεις» του υπουργείου Παιδείας (άρθρο 19, παρ. 15) αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα στη Βουλή.

Πρόκειται για «ακρωτηριασμό των δημόσιων μουσείων», όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) που απευθύνεται προς την υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου; Ή «για μια κίνηση θεραπείας του μουσείου, που έχει απαξιωθεί από το 2014 όταν συγχωνεύτηκε με το ΜΕΛΤ», όπως αναφέρουν ενημερωμένοι κύκλοι του υπουργείου Πολιτισμού, με τους οποίους επικοινωνήσαμε;

Εξάλλου, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, «ο Φοίβος Ανωγειανάκης παραχώρησε τη δωρεά στο ελληνικό Δημόσιο με πρόθεση να αποτελέσει εκπαιδευτικό και ερευνητικό πυρήνα, κάτι στο οποίο δεν ανταποκρινόταν τα τελευταία χρόνια», μετά δηλαδή τη συγχώνευσή του με το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης το 2014. Είναι γεγονός ότι τα περισσότερα μουσεία τα βγάζουν δύσκολα πέρα, καθώς βρίσκονται αντιμέτωπα με την κρίση.

Ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις και το συγκεκριμένο μουσείο; Παραχωρείται δηλαδή στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο για να συνεχίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του, καθώς εξασφαλίζονται οι οικονομικοί πόροι, επιτελώντας παράλληλα τον εκπαιδευτικό και ερευνητικό του χαρακτήρα ή για άλλους λόγους; Επισήμως το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει απαντήσει, ωστόσο η υπουργός θα ανοίξει σήμερα τα χαρτιά της στη Βουλή, ενώ σχετική ερώτηση έθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, Γιάννης Γκιόκας και Λιάνα Κανέλλη.

Στην ανακοίνωσή του πάντως ο ΣΕΑ αναφέρει ότι «διασπάται η ενότητα του μεγαλύτερου δημόσιου μουσείου λαϊκής τέχνης τη στιγμή ακριβώς που επίκειται η μεταστέγασή του στην υπέροχη “Αυλή των Θαυμάτων”, γεγονός που είναι ικανό από μόνο του να δώσει νέα δυναμική στη λειτουργία του μουσείου και στην αλληλεπίδρασή του με την κοινωνία» και τη χαρακτηρίζει «αστόχαστη κίνηση εκούσιας συρρίκνωσης».

Και καταλήγει: «Να έχει υπόψη της η κ. Κονιόρδου ότι κάθε πράξη περιστολής του έργου του ΥΠΠΟΑ βαραίνει όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και την ίδια προσωπικά, όπως άλλωστε και κάθε προσπάθεια ακύρωσης στην πράξη του Αρχαιολογικού Νόμου ή παραγκωνισμού του έργου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας». Και αυτά τη στιγμή που το ενδιαφέρον όλων επικεντρώνεται στο σχέδιο του νέου Οργανισμού του ΥΠΠΟΑ που έχει κατατεθεί.