Σε τεντωμένο σχοινί…

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης θεωρείται ένας πετυχημένος προπονητής, όπως αποδεικνύουν τα μέχρι στιγμής δείγματα της δουλειάς του, όχι μόνο στις προηγούμενες ομάδες που εργάστηκε αλλά και στον Παναθηναϊκό, όπου μαζί με τους συνεργάτες του (στην πλειονότητά τους με προηγούμενη «πράσινη» θητεία) έδωσε το «φιλί της ζωής» σε μια ομάδα που την είχαν καταντήσει… ν’ ανοίγει τις ντουλάπες της ιστορίας της και να πέφτουν σκελετοί!

Το ζητούμενο όμως για τον φιλόδοξο προπονητή και τους συνεργάτες του δεν είναι η βελτίωση της εικόνας του Παναθηναϊκού και οι «τεσσάρες» και οι «πεντάρες» που ήλθαν σε κάποια ματς, αλλά η σταθερότητα και το πώς θα αποκαταστήσει τουλάχιστον ένα μέρος της χαμένης αξιοπιστίας του ιστορικού συλλόγου, κι εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα, εν όψει των ντέρμπι και των δύσκολων αναμετρήσεων που θα κρίνουν πολλά για τους «πράσινους»…

Η ποιότητα του έμψυχου υλικού που διαθέτει τούτη τη στιγμή ο Παναθηναϊκός δεν είναι κακή.

Ο Ουζουνίδης, μάλιστα, έχει καταφέρει να «δέσει» μια ομάδα που έδωσε κάποια καλά δείγματα. Προκειμένου όμως για την ιστορική ομάδα του Τριφυλλιού κάτι τέτοιο δεν αρκεί, αφού οι απαιτήσεις είναι πολύ μεγαλύτερες και ο πήχης αρκετά πιο ψηλά.

Βέβαια θαύματα δεν είναι δυνατόν να γίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη και για να «χτιστεί» μια ομάδα αντάξια των προσδοκιών των φίλων του ΠΑΟ και των ιστορικών απαιτήσεων που υπάρχουν, χρειάζεται πάνω απ’ όλα χρήμα και χρόνος, με τα όρια της υπομονής να έχουν στερέψει σημαντικά!

Εκείνο που προβληματίζει τους «πράσινους» είναι το… χειρόφρενο που τράβηξε η ομάδα τους στην πρώτη δύσκολη αναμέτρηση, ενώ θα ‘λεγα ότι πήγαν με… τουπέ στην Ξάνθη και ανέτοιμοι να δώσουν μια σκληρή μάχη.

Οπως διαπίστωσαν όμως δεν αρκούσε κάτι τέτοιο, ούτε η κατοχή της μπάλας (73% έναντι 27% των αντιπάλων τους) για να πάρουν το τρίποντο και να δώσουν συνέχεια στις καλές εμφανίσεις τους που είχαν προηγηθεί.

*Βέβαια από πλευράς διοίκησης διατυπώθηκαν σοβαρά παράπονα για τη διαιτησία, αλλά πρόκειται για ένα θέμα που ο χειρισμός του αποτελεί δική της ευθύνη και σωστά τεχνική ηγεσία και παίκτες προσπάθησαν να μείνουν προσηλωμένοι στις καθαρά αγωνιστικές τους υποχρεώσεις.

Το ζητούμενο για τον Ουζουνίδη και τους ποδοσφαιριστές του είναι ν’ αφήσουν πίσω τους το παιχνίδι της Ξάνθης, αφού αντλήσουν κάποια απαραίτητα συμπεράσματα και να ρίξουν το βάρος τους στην προετοιμασία για τα δύσκολα που έρχονται σε πρωτάθλημα και Κύπελλο και που θεωρούνται κομβικής σημασίας για όλους…

Εξυπνο κοουτσάρισμα

Ο Παναθηναϊκός στον ανηφορικό δρόμο που έχει μπροστά του και που πολλά ματς θα κριθούν στις λεπτομέρειες για να μείνει στην «ευρωπαϊκή» πεντάδα ή να ξαναδεί τη λάμψη του Κυπέλλου, θα πρέπει να δώσει μια πολύ σκληρή μάχη με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και με όλους τους διεκδικητές των προνομιούχων θέσεων να… ακονίζουν τα δόντια τους έτοιμοι κι εκείνοι για τον υπέρ πάντων αγώνα!

Στην Ξάνθη ο Ουζουνίδης ήξερε ότι θ’ αντιμετωπίσει ένα «οχυρό» που δεν πέφτει εύκολα κι ίσως χρειαζόταν να δώσει κι ο ίδιος… λίγο γήπεδο στους Ακρίτες, για να τους ανοίξει και να τους αναγκάσει να πέσουν κι εκείνοι στην παγίδα που του είχαν στήσει.

Κι επειδή τα ματς που ακολουθούν θα είναι το ίδιο κρίσιμα για τους «πράσινους», η βοήθεια από τον πάγκο πρέπει να είναι καθοριστική.

*Στη διάρκεια που έκανα το ρεπορτάζ και που τότε γινόταν στο γήπεδο και στις προπονήσεις κι όχι μ’ ένα e-mail όπως σήμερα, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να διαπιστώσω πώς σκέπτονταν και ενεργούσαν προπονητικές προσωπικότητες της εμβέλειας του Στέφαν Μπόμπεκ, του Στέφαν Κόβατς, του Αϊμορέ Μορέιρα, του Καζίμιρ Γκόρσκι, του Μπέλα Γκούτμαν κ.ά., για να φτάσω στο συμπέρασμα ότι το πρώτο που χρειάζεται μια μεγάλη ομάδα από έναν προπονητή είναι το έξυπνο πλάνο για κάθε αγώνα και η ευκολία προσαρμογής ανάλογα με την εξέλιξή του.

Ο ισχυρισμός ότι τότε ήταν άλλες εποχές θα ίσχυε αν αρνούμασταν ότι ορισμένες ποδοσφαιρικές αξίες είναι διαχρονικές.

Το 4-3-3 για παράδειγμα που πρωτοεφάρμοσε ο Μπόμπεκ στην Ελλάδα αποτελεί και σήμερα το σύστημα που ακολουθούν πολλές από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής.

Το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που δίδαξε ο Κόβατς στον Αγιαξ είναι το ίδιο που ακολούθησε ο Κρόιφ στην Μπαρτσελόνα και με το οποίο συνεχίζει να κάνει πάρτι ακόμα και σήμερα η παρέα του Μέσι, του Νεϊμάρ και του Σουάρες.

Ο ρόλος του προπονητή στη δημιουργία και το «χτίσιμο» μιας αξιόπιστης ομάδας με υψηλές απαιτήσεις δεν είναι να μάθει μπάλα στους παίκτες, ούτε να αρκείται σε κάποιες εντυπωσιακές εμφανίσεις της χωρίς την ανάλογη συνέχεια.

Βασική προϋπόθεση αποτελεί η δημιουργία στέρεων βάσεων για ν’ ακολουθήσει μια σταθερή τροχιά, χωρίς σκαμπανεβάσματα κι επικίνδυνες… αναταράξεις.

Κι επειδή για τον «μνημονιακό» Παναθηναϊκό τα δύσκολα είναι μπροστά, ο Εβρίτης τεχνικός θα έχει τη δυνατότητα ν’ αποδείξει ότι είναι έτοιμος ν’ ανταποκριθεί στις αυξημένες υποχρεώσεις του και ν’ ανέβει στο πάνω ράφι της προπονητικής ιεραρχίας.

Ο ιστορικός σύλλογος του δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, αρκεί να την πιάσει από τα μαλλιά!

*Ο Μάκης Παπαζήσης υπήρξε επί σειρά ετών διαπιστευμένος συντάκτης στο ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού.