Επιστροφή από τριήμερο χθες για όσους είχαν τη δυνατότητα να φύγουν έστω και για λίγες ημέρες από την πρωτεύουσα. Περίπου στις 7.30 το απόγευμα σχεδόν σταματημένοι. Σημειωτόν περίπου από τα διόδια της Κορίνθου μέχρι και την Χαλυβουργική.
Στο μυαλό των περισσοτέρων θα ήταν μοιραία και το φρικτό δυστύχημα της Θήβας που μονοπώλησε την επικαιρότητα.
Περίπου στο ύψος της Χαλβουργικής ο δρόμος κάπως ανοίγει, δηλαδή για να μας δοθεί η δυνατότητα να οδηγήσουμε με ταχύτητα περίπου 70 χλμ και όχι 5 χλμ που οδηγούσαμε νωρίτερα.
Μπροστά μας τέσσερα λεωφορεία των ΚΤΕΛ.
Τη στιγμή που κάπως «ανοίγει» ο δρόμος τρία από τα τέσσερα ΚΤΕΛ αποφασίζουν να μπουν στην αριστερή λωρίδα και να παραμείνουν εκεί για αρκετά χιλιόμετρα παραβιάζοντας, ουσιαστικά, τους κανόνες κυκλοφορίας (ενδεχομένως και ταχύτητας για τα λεωφορεία) και βέβαια παρεμποδίζοντας την πιο ομαλή κυκλοφορία των υπολοίπων οχημάτων.
Ο οδηγός ενός από τα λεωφορεία (από το ΚΤΕΛ Πάτρας) , μάλιστα, αποφάσισε όχι μόνο να είναι συνεχώς στην λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας, αλλά και να προσπερνάει τα προπορευόμενα ΙΧ κάνοντας το γνωστό «ζιγκ ζαγκ» μεταξύ αριστερής και μεσαίας λωρίδας.
Κορώνα-γράμματα δηλαδή σε ένα δρόμο γεμάτο αυτοκίνητα και πολλούς επιβαίνοντες εκείνη τη στιγμή.
Θα μου πείτε σιγά την διαπίστωση, αφού η παιδεία μας, στην οδήγηση και όχι μόνο, είναι μάλλον ελλιπής.
Αλλά τουλάχιστον ας συνεχίσουμε να γράφουμε και να παρατηρούμε ίσως κάποτε, στο μακρινό μέλλον να αλλάξουν τα πράγματα.
ΥΓ: Το γεγονός ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η βοηθητική λωρίδα γίνεται «αυτομάτως» ταχείας κυκλοφορίας από κάθε λογής ανεγκέφαλους δεν χρειάζεται καν να σχολιαστεί.
