Με υποσχέσεις για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη προσπαθεί να «εκπορθήσει» την καγκελαρία ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών Μάρτιν Σουλτς.
Ουσιαστικά κλείνει το μάτι στη δυσαρεστημένη κομματική βάση και τα συνδικάτα, υποσχόμενος την επιστροφή στις φιλολαϊκές και φιλεργατικές ρίζες του SPD.
Πώς θα γίνει αυτό; Μέσω βαθιών αλλαγών στην περιβόητη «Ατζέντα 2010» λιτότητας και νεοφιλελεύθερης αντίληψης μεταρρυθμίσεων του πρώην καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ, που είχε οδηγήσει το γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στην ήττα του 2005 (όταν άρχισε η «εποχή Μέρκελ») και στα χαμηλότερα ποσοστά της νεότερης ιστορίας του.
Η «Ατζέντα», για όσους δεν γνωρίζουν, επέβαλε βαθιές περικοπές στα επιδόματα ανεργίας και κοινωνικής πρόνοιας που οδήγησαν ουσιαστικά σε αποδόμηση του γερμανικού κοινωνικού κράτους και δίχασαν το κόμμα όσο κανένα άλλο ζήτημα τις τελευταίες δεκαετίες: καθώς πολλοί ψηφοφόροι του SPD δεν συγχώρησαν ποτέ στην ηγεσία το γεγονός ότι τελικά υλοποίησε όσα «διαρθρωτικά» μέτρα επανειλημμένως ζητούσαν, αλλά ποτέ δεν τόλμησαν να κάνουν πράξη, οι συντηρητικές-φιλελεύθερες κυβερνήσεις του Χέλμουτ Κολ.
Στο επίκεντρο των μεταρρυθμίσεων που υπόσχεται να υλοποιήσει ο Σουλτς, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, βρίσκεται το λεγόμενο επίδομα ανεργίας 1 (Arbeitslosengeld I), το οποίο σήμερα καταβάλλεται για 12 μήνες και για 24 μήνες μόνο για άτομα άνω των 58 ετών, και προτείνεται να επιμηκυνθεί για όσο χρόνο οι άνεργοι παρακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης, μετεκπαίδευσης κ.ά.
Επιπλέον, όποιος δεν βρίσκει θέση εργασίας έπειτα από ένα πρόγραμμα κατάρτισης, θα συνεχίσει να λαμβάνει το επίδομα ανεργίας, με ανώτατο χρονικό όριο τους 48 μήνες, δηλαδή 4 χρόνια.
Τα συνδικάτα, φυσικά, συμφωνούν, ζητώντας ακόμη μεγαλύτερες παρεμβάσεις υπέρ των ανέργων και των ασθενέστερων οικονομικά πολιτών, ενώ οι εργοδότες αποκάλεσαν τις προτάσεις «ακριβό προεκλογικό δώρο» του Σουλτς προς τους ψηφοφόρους…
