Δεν υπόκεινται σε φορολογία τα ακίνητα τα οποία αποκτώνται έπειτα από χρησικτησία -δηλαδή ύστερα από 20ετή χρήση- αφού δεν καταβάλλεται χρηματικό ποσόν για την απόκτησή τους.
Αυτό αποφάσισε το Β’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνοντας ότι σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος το θεσπιζόμενο τεκμήριο φορολογητέου εισοδήματος λόγω δαπάνης για την αγορά ακινήτου εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που ο φορολογούμενος καταβάλλει πράγματι χρηματικό ποσόν για την αγορά ακινήτου.
Ετσι, κατά το ΣτΕ, σε περίπτωση «απόκτησης ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 1045 του Αστικού Κώδικα, ήτοι με άσκηση νομής επί εικοσαετία, για την οποία δεν συντρέχει η προϋπόθεση της πραγματικής καταβολής χρηματικού ποσού, το πιο πάνω τεκμήριο (σ.σ.: φορολογητέου εισοδήματος) δεν εφαρμόζεται».
Κατόπιν αυτού το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο αναίρεσε, ως μη νόμιμα αιτιολογημένη, απόφαση του Διοικητικού Εφετείου το οποίο ερμηνεύοντας τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος είχε αντίθετα δεχτεί ότι λογίζεται ως αγορά ακινήτου και η περίπτωση μεταγραφής ακινήτου, με δικαστική απόφαση, με την οποία αναγνωρίζεται η κυριότητα ακινήτου λόγω συμπλήρωσης των όρων της «χρησικτησίας» (20 χρόνια).
Το όλο θέμα απασχόλησε το ΣτΕ, μετά την έκδοση απόφασης τοπικού Ειρηνοδικείου, με την οποία περιήλθε κατόπιν «έκτακτης χρησικτησίας» σε ένα ζευγάρι στον Θεσσαλικό Κάμπο ακίνητο έκτασης 7.021 τ.μ.
Η αρμόδια ΔΟΥ που προσδιόρισε το φορολογητέο εισόδημα του ζευγαριού, καταλόγισε στο σύζυγο το ποσόν των 325.500,16 ευρώ και στη σύζυγο ποσόν 403.026,43 ευρώ, αντί των δηλωθέντων από αυτούς ποσών των 10.987,04 και 6.521,92 ευρώ, αντίστοιχα.
Ακόμη, καταλογίστηκε σε βάρος τους διαφορά κυρίου φόρου εισοδήματος 133.979,06 ευρώ και 154.201,57 ευρώ, αντίστοιχα, καθώς και πρόσθετος φόρος για ανακριβή δήλωση 259.439,85 ευρώ. Δηλαδή, συνολικά τους καταλογίστηκε το ποσόν των 547.831,62 ευρώ.
-320x213.jpg)
