Τέσσερις ατυχίες μεσημέρι Παραμονής με απέτρεψαν να παίξω τριανταμία το βράδυ. Τρεις φορές έχασα στο τσακ μετρό και Ηλεκτρικό.
Στην τρίτη μάλιστα προστέθηκε και τέταρτη, διότι ο Ηλεκτρικός σταμάτησε στα Κάτω Πατήσια, επειδή κάποιος «εισέβαλε» (έτσι είπαν από τα μεγάφωνα) στις γραμμές, με αποτέλεσμα να διακοπεί (αυτομάτως) το ρεύμα. Ετσι, με τον καινούργιο χρόνο πια, γύρισα στο σπίτι νωρίς και ξύπνησα νωρίς ανήμερα Πρωτοχρονιάς.
Στις εφτά ήμουν ήδη στον δρόμο, με κατεύθυνση την Ακρόπολη και τα πέριξ. Σκεφτόμουν, με καλή διάθεση, ένα ωραίο από το facebοok που άκουσα το βράδυ:
Το ότι είμαστε χώρα σοσιαλιστική, αποδεικνύεται από τα κομμάτια της βασιλόπιτας: το 40% είναι παροχές: του Χριστού, της Παναγίας, του σπιτιού, του σπιτονοικοκύρη, του ξένου, του ξενιτεμένου, της… ΙΖ’ Οικονομικής Εφορίας. Στον Λουμπαρδιάρη ψέλνανε τη γέννηση του Χριστού.
Θυμήθηκα –κάτι που ίσως δεν γνωρίζουν πολλοί– ότι η Εκκλησία μας –παρότι ο χριστιανισμός δεν αναγνωρίζει το σουνέτι (περιτομή ακροβυστίας), όπως οι άλλες δύο αβρααμικές θρησκείες: ιουδαϊσμός, ισλαμισμός– εντούτοις, ανήμερα Πρωτοχρονιάς, τιμά την περιτομή του Χριστού.
Ημουν στου Φιλοπάππου, όταν έπεσε η πρώτη εορταστική επί τω νέω έτει κανονιά από τον Λυκαβηττό. Σκέφτηκα: Μήνα σε γάμο ρίχνονται οι κανονιές; Μήνα σε χαροκόπι; Ουδέ σε γάμο ρίχνονται, ουδέ σε χαροκόπι. Η Δέσπω, πλάι μας, η κάθε Δέσπω, κάνει πόλεμο επιβίωσης με νύφες και μ’ αγγόνια!
Αλλη παράδοση κι αυτή με τις κανονιές. Επιβίωση αναγνώρισης της, άλλοτε, θαλασσοκράτειρας Βρετανίας. Αδειαζαν τα πυρά τους ξένα ιστιοφόρα προσεγγίζοντας αγγλικά λιμάνια∙ αφοπλίζονταν, σε ένδειξη φιλικής διάθεσης.
Ας έκαναν κι αλλιώς! Τότε που η Βρετανία παιάνιζε στον εθνικό της ύμνο: Κυβέρνα Βρετανία τα κύματα… Rule, Britannia! Britannia, rule the waves… Τώρα την κυβερνά κάποια Τερέζα Μέι!
Στα παγκάκια του Ζαππείου λοφίσκοι από κουρέλια… περιείχαν ανθρώπους. Στο βάθος, ο Υμηττός χιονισμένος. Καλή χρονιά…
