Ενα ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο θα τους βοηθήσει να αναλύσουν την ατμόσφαιρα των εξωπλανητών, προκειμένου να διαπιστώσουν ποιοι έχουν τις κατάλληλες συνθήκες για την ύπαρξη ζωής, δημιούργησαν οι επιστήμονες.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τους πλανήτες που βρίσκονται έξω από το πλανητικό μας σύστημα στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Εκτοτε έχουν ανακαλύψει συνολικά 3.400 εξωπλανήτες και πλέον θέλουν να διαπιστώσουν ποιοι από αυτούς μπορεί να «φιλοξενήσουν» εξωγήινους ή ακόμη και ανθρώπους στο μακρινό μέλλον.
Ωστόσο, το μείζον πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι ορισμένες φορές οι αστρονόμοι και οι αστροφυσικοί μπορεί να χρειαστούν πολλές μέρες για να αναλύσουν έναν και μόνο νέο εξωπλανήτη.
Επιπροσθέτως, νέες υψηλής τεχνολογίας συσκευές, όπως το τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο θα τεθεί σε λειτουργία το 2018, θα στέλνει στη Γη τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών, που θα είναι σχεδόν αδύνατον στους επιστήμονες να τις αναλύσουν χωρίς τη βοήθεια ενός ειδικού για τον σκοπό αυτό ηλεκτρονικού υπολογιστή, κάτι που θα δυσκόλευε, ή αν μη τι άλλο θα καθυστερούσε σημαντικά, νέες ανακαλύψεις.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, μια επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου δημιούργησε τον RobERt (Robotic Exoplanet Recognition, που σημαίνει «ρομποτική αναγνώριση εξωπλανητών»), ένα ειδικό για την περίσταση υπολογιστικό σύστημα που διαθέτει τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο μπορεί να αναλύσει ταχύτατα όλες τις πληροφορίες που ενδεχομένως θα δώσουν σημάδια για την ύπαρξη πλανητών στους οποίους υπάρχουν σημάδια δυνατότητας ανάπτυξης κάποιας μορφής ζωής.
Πώς όμως γίνεται αυτό; Οι πλανήτες, όπως είναι γνωστό από τη Φυσική, αντανακλούν ένα μικρό κλάσμα φωτός από τα κοντινά τους άστρα.
Καθώς αυτό το κλάσμα φωτός διαπερνά μέσα από την ατμόσφαιρα, τα διάφορα αέρια που υπάρχουν, είτε απορροφούν είτε αφήνουν το φως να περάσει μέσα από συγκεκριμένα μήκη κυμάτων.
Το αποτέλεσμα είναι οι επιστήμονες στη Γη να χρησιμοποιήσουν το φάσμα αυτό για να διαπιστώσουν από τι αποτελείται η ατμόσφαιρα του κάθε πλανήτη και κατά συνέπεια κατά πόσον μπορεί να είναι εφικτή η ύπαρξη ζωής σε αυτόν, είτε εξωγήινης μορφής, είτε ο πιθανός εποικισμός του από ανθρώπους στο (πολύ) μακρινό μέλλον.
Με αρωγό τον RobERt, μπορούν πλέον να αναλύσουν το φάσμα των εξωπλανητών μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Ο RobERt είναι εξαιρετικά ισχυρός και διαθέτει ένα σύστημα νευρώνων που μοιάζει με αυτό του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Φιλτράρει, δηλαδή, τον όγκο των πληροφοριών που δέχεται μέσω των «νευρώνων» σιλικόνης, με τους οποίους είναι εφοδιασμένος.
Ο κάθε «νευρώνας» του «διυλίζει» εξονυχιστικά κάθε αποτέλεσμα, μέχρι να φτάσει σε αυτό που κατά την «κρίση» του είναι σωστό.
Στην περίπτωση του RobERt είναι ο εντοπισμός των αερίων που είναι παρόντα σ’ ένα συγκεκριμένο φάσμα. Ακριβώς όπως και ο ανθρώπινος εγκέφαλος, ο RobERt μαθαίνει από τις δοκιμές και τα λάθη του.
Οι επιστήμονες, στην προσπάθειά τους να τον «εκπαιδεύσουν», του «έδειξαν» περισσότερα από 85.000 φάσματα.
Το αποτέλεσμα ήταν άκρως εντυπωσιακό, καθώς αναγνώρισε τις αναλογίες των αερίων σε ποσοστό 99,7%, ακόμη κι όταν οι επιστήμονες επιχείρησαν σκοπίμως να τον «μπερδέψουν», δίνοντάς του ελλιπή στοιχεία.
Οπως υποστηρίζει μάλιστα η επιστημονική ομάδα, η ανακάλυψη πλανητών που μπορούν να κατοικηθούν αποτελεί μόνο την αρχή. Κι αυτό επειδή η ανάλυση των πληροφοριών από τον RobERt μπορεί να οδηγήσει τους επιστήμονες πλησιέστερα στην κατανόηση του πώς πρωτοδημιουργήθηκαν τα διάφορα ηλιακά συστήματα, περιλαμβανομένου και του δικού μας.
«Είμαστε ακόμη στην αρχή αναφορικά με την κατανόηση του σχηματισμού των πλανητών», είπε ο επικεφαλής της ομάδας, «και ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να το πετύχουμε είναι να εξετάσουμε τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό άλλων ηλιακών συστημάτων, έτσι ώστε να χρησιμεύσει ως ένα είδος θεωρητικού αστρονομικού αρχείου, το οποίο στη συνέχεια θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τα διαστημικά πρακτορεία για να ελέγξει τα δικά τους δεδομένα που αφορούν τους εξωπλανήτες». «Οταν συμβεί αυτό, κι εάν είμαστε λιγάκι τυχεροί, ίσως να βρούμε έναν μικρό κατοικήσιμο πλανήτη», προσθέτει.
