Τις επόμενες μέρες αναμένεται να οριστικοποιηθεί το κείμενο συμφωνίας μεταξύ του υπουργείου Υγείας και των θεσμών, το οποίο θα περιλαμβάνει αύξηση του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ για το 2017 και μείωση του ορίου claw back (επανάκτηση) για τα νοσοκομειακά φάρμακα.
Ωστόσο, από την έως τώρα διαπραγμάτευση για την επικείμενη συμφωνία, αναδύονται διάφορα σημεία τριβής και κυρίως η επιμονή των θεσμών σε περικοπές δαπανών στη Δημόσια Υγεία, αλλά και στη διαδικασία πληρωμής των χρεών του ΕΟΠΥΥ και των δημόσιων νοσοκομείων προς τους ιδιώτες.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά μετά τη συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας με τους εκπροσώπους των δανειστών, αργά το βράδυ της Κυριακής, οι τελευταίοι επέμειναν ότι πρέπει να βρεθεί άμεσα τρόπος ελέγχου των δαπανών στα φάρμακα, τις εξετάσεις και τις θεραπευτικές πράξεις, μέσω της ενσωμάτωσης πρωτοκόλλων και κατευθυντήριων οδηγιών στο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Η κεντρικοποίηση των προμηθειών των δημόσιων νοσοκομείων, ο έλεγχος της φαρμακευτικής δαπάνης, της διαπραγμάτευσης των τιμών των φαρμάκων καθώς και η αυξημένη διείσδυση των γενόσημων είναι θέματα που έθεσαν επί τάπητος οι θεσμοί, ζητώντας την υλοποίησή τους.
Στο ίδιο μήκος κύματος τέθηκε και το ζήτημα της εφαρμογής του νέου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που θα κινείται στις κατευθύνσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Για το claw back υπενθυμίζεται πως, σύμφωνα με τη μνημονιακή δέσμευση, θα πρέπει να μειωθεί κατά τουλάχιστον 30% τα έτη 2017 και 2018, που σημαίνει ότι το υπουργείο Υγείας θα πρέπει να λάβει μέτρα προκειμένου να συγκρατήσει τις σχετικές δαπάνες όσο γίνεται πιο κοντά στον περιορισμένο προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ.
Σε ό,τι έχει να κάνει με τα γενόσημα, ο στόχος χρήσης τους τοποθετείται στο 60% για τους νοσοκομειακούς ασθενείς τον ερχόμενο Ιούνιο 2017 και στο 40% για τους εξωνοσοκομειακούς ασθενείς τον Μάρτιο 2017 (60% τον Μάρτιο 2018).
Από την πλευρά του, πάντως, το υπουργείο Υγείας δεσμεύτηκε να καταθέσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση μέτρων που ήδη έχουν δρομολογηθεί, τα οποία διασφαλίζουν την τήρηση των δημοσιονομικών υποχρεώσεων της χώρας, χωρίς να παραλείπουν την κάλυψη των υγειονομικών αναγκών του πληθυσμού.
