Στις Βρυξέλλες, οι αξιωματούχοι έχουν μάθει να κοιτούν πλέον με μεγαλύτερη προσοχή τη «μεγάλη εικόνα» και να εξετάζουν τα επιμέρους ζητήματα υπό το πρίσμα των μεγάλων πολιτικών συγκρούσεων που εκτυλίσσονται στη Γηραιά Ηπειρο.
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που, εν όψει της σύγκλησης του Eurogroup σήμερα, οι παρατηρητές δείχνουν ενδιαφέρον και για τις δύο συνεδριάσεις: Το πρωί οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα εξετάσουν την κατάσταση των προϋπολογισμών των κρατών που μετέχουν σ’ αυτήν, υπό το πρίσμα του ιταλικού δημοψηφίσματος. Το απόγευμα θα εξετάσουν τα της Ελλάδας.
Η ελληνική κυβέρνηση αναμένει από τη δεύτερη συνεδρίαση, που την αφορά αμιγώς, να φύγει με αποφάσεις τέτοιες που να της επιτρέψουν να νομοθετήσει εντός των επόμενων δύο εβδομάδων όσες μεταρρυθμίσεις έχουν συναποφασιστεί από κυβέρνηση και δανειστές.
Στα δημοσιονομικά για το 2018 τα τεχνικά κλιμάκια, που συζητούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, έχουν καταφέρει να μικρύνουν το χάσμα που επικρατούσε, με αποτέλεσμα να απομένει ο τρόπος ανεύρεσης περίπου 150 εκατ. ευρώ. «Γεφυρώσιμη» χαρακτηρίζουν την απόσταση οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Στα ενεργειακά το πρόσφατο «ναυάγιο» στη ΔΕΣΦΑ έχει δημιουργήσει προβληματισμό στις δύο διαπραγματευόμενες πλευρές, με την κυβέρνηση και τους εταίρους της όμως να έχουν συζητήσει ήδη το πώς θα ξεπεραστεί το όλο ζήτημα.
Στα δε εργασιακά η επιμονή του ΔΝΤ να αρνείται τα όσα προτείνει η «επιτροπή σοφών» δημιουργεί εκνευρισμό στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά και υπόνοιες σε αρκετούς ότι η εμμονή του Ταμείου οφείλεται σε άλλους λόγους.
Αυτοί έχουν να κάνουν με τις δημοσιονομικές προβλέψεις και τις απαιτήσεις για τα έτη 2019 και 2020. Αθήνα, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη υπερασπίζονται την άποψη ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να επιτύχει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% τα δύο αυτά έτη, στόχος ο οποίος θα εξαρτηθεί όμως από τα επίπεδα ανάπτυξης που θα επιτυγχάνονται.
Αυτοί οι στόχοι μπορεί δηλαδή και να μειωθούν ανάλογα με την πορεία των πραγμάτων, ενώ ο ήδη υπαρκτός «κόφτης», αν χρειαστεί ενεργοποίησή του, θα παράσχει ορισμένες «διορθώσεις».
Το ΔΝΤ διαφωνεί εντελώς με αυτό το σχέδιο και λέει ότι από τώρα πρέπει να ψηφιστούν μέτρα αρκετών δισ. ευρώ. Η Αθήνα σε όλους τους τόνους αρνείται τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ και οι Ευρωπαίοι δείχνουν να συμφωνούν ότι τέτοιου είδους πίεση στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι «αχρείαστη».
Ούτε κουβέντα!
Οσον αφορά δε το χρέος, το σχέδιο του ESM για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ικανοποιεί (διά των αμοιβαίων υποχωρήσεων) όλες τις πλευρές, ακόμα και το ΔΝΤ. Το Ταμείο όμως επιθυμεί σήμερα στο Eurogroup η συζήτηση για τα μεσοπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους να γίνει πιο ακριβής. Το Βερολίνο αποφεύγει κάθε τέτοιου είδους σκέψη.
Τι πρέπει να περιμένουμε σήμερα, λοιπόν, από το Eurogroup για την Ελλάδα; Αρχικά μια σαφή αναγνώριση ότι το 90-95% των ζητημάτων για τα προαπαιτούμενα στη δεύτερη αξιολόγηση έχει «κλείσει» και ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει στο νομοθετικό της έργο. Επίσης θα περιγράφεται η ανάγκη για τη σύγκληση ενός νέου Eurogroup, πιθανότατα στο τελευταίο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου, ώστε να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις επί των υπόλοιπων ανοιχτών ζητημάτων, τα οποία είναι λίγα αλλά σημαντικά.
«Τίποτα δεν θα κλείσει εάν δεν κλείσουν όλα σε ένα μεταγενέστερο Eurogroup εντός του έτους», έλεγε κυβερνητικός αξιωματούχος. Αλλος παράγοντας υποστήριζε ότι «αν δεν υπήρχε το ΔΝΤ, όλα θα είχαν κλείσει από καιρό».
Η μικρή καθυστέρηση στην επίτευξη συμφωνίας κρύβει πίσω της βασικές αναζητήσεις: πρώτον, το πώς αξιωματούχοι του ΔΝΤ θα συνεχίσουν να παρίστανται στις διαπραγματεύσεις για το ελληνικό πρόγραμμα, κάτι που θα ικανοποιήσει το Βερολίνο, δεύτερον, το πώς δεν θα ληφθούν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και τρίτον, το πώς δεν θα συνομολογηθεί μια ανάγκη δανεισμού από το ΔΝΤ προς την Ελλάδα.
